«U Biełarusi navat ptuški śpiešvajucca». Tyktok skaryła VIDEA vielmi vietlivaj varony
U tyktoku źjaviŭsia rolik, źniaty na adnoj z daroh Biełarusi. Jaho hałoŭnym hierojem stała vielmi vietlivaja varona, jakaja svaimi pavodzinami prosta skaryła karystalnikaŭ sacsietak, piša vydańnie Telegraf.news.
Rolik źniaŭ pasažyr aŭtamabila, jakomu daviałosia prytarmazić pierad piešachodnym pierachodam. Pa im dziełavita kročyła šeraja varona, jakaja, vidavočna, nie šukaje lohkich šlachoŭ.
Zamiest taho, kab pieralacieć prajeznuju častku ŭ niekalki ŭzmachaŭ kryła, ptuška pa niezrazumiełaj pryčynie vyrašyła pierasiačy prajeznuju častku pieški.
«U Biełarusi navat ptuški śpiešvajucca, kali pralatajuć nad piešachodnym pierachodam», — zrabiŭ žartaŭlivuju adsyłku da niadaŭnich źmienaŭ u PDR Biełarusi adzin z hledačoŭ.
Zrešty, bolš za ŭsio kamientataraŭ uraziŭ nie sam fakt taho, što ptuška pa niejkaj adnoj tolki joj viadomaj pryčynie vyrašyła prajścisia pieššu pa «ziebry», a toje, jak jana heta zrabiła.
U adzin z momantaŭ varona na dolu siekundy zatrymałasia nasuprać mašyny, što prytarmaziła, i zrabiła vietlivy kniksen, čym i zavajavała sercy hledačoŭ.
«Navat hałavoj kiŭnuła, kštałtu «dziakuj»!» — adznačyŭ adzin z hledačoŭ.
«Jana zrabiła «kniksien», kštałtu «miersi», razumnyja ptuški!», — pachvaliŭ inšy.
«Jakaja važnaja madam — jašče ž i kiŭnuła, ačmureć», — zachapiłasia jašče adna hladačka.
«Toje pačućcio, kali varona mudrejšyja za niekatorych piešachodaŭ», — nie ŭtrymaŭsia ad źjedlivaj zaŭvahi jašče adzin kamientatar.
Kamientary