«Siońnia roŭna čatyry hady, jak Pucin biare Kijeŭ za try dni». Uładzimir Zialenski zapisaŭ zvarot u hadavinu pačatku vajny

Zialenski ŭpieršyniu pakazaŭ u videa bunkier na Bankavaj.

«Hety kabiniet, hety maleńki pakoj u bunkiery na Bankavaj, — tut byli pieršyja maje razmovy ź lidarami śvietu ŭ pačatku vajny. Ja tut havaryŭ z prezidentam Bajdenam i mienavita tut pačuŭ: «Uładzimir, jość pahroza, vam treba terminova pakinuć Ukrainu. My hatovyja ŭ hetym dapamahčy». I ja adkazaŭ, što mnie patrebnaja zbroja, a nie taksi.

I nie tamu, što my ŭsie takija biasstrašnyja abo takija stalovyja. My ŭsie — žyvyja ludzi, i ŭ toj dzień usim nam, usim ukraincam, było i strašna, i baluča, i šmat u kaho byŭ šok, i mnohija nie viedali, što skazać, ale na niejkim… na niejkim niabačnym uzroŭni ŭsie my viedali, što inšaj Ukrainy ŭ nas niama. Heta naš dom, i ŭsie my razumieli, što treba rabić.

Heta byŭ taki vybar. Vybar, što tady zrabili miljony ŭkraincaŭ i ŭkrainak.

Našy ludzi nie padniali bieły ściah, a abaraniali sinie-žoŭty. I akupanty, jakija dumali, što tut ich sustrenuć čerhi z kvietkami, ubačyli čerhi ŭ vajenkamaty. Našy ludzi vybrali supraciŭ», — skazaŭ Zialenski.

Pavialičyć

Jon nazvaŭ pieršuju viasnu klučavym momantam, kali źjaviłasia viera ŭ pieramohu.

«I my ŭbačyli viasnu. My zavajavali jaje tady, kali zdavałasia, hety luty nie skončycca nikoli. My atrymali našu pieršuju viasnu padčas Vialikaj vajny. Heta byŭ pierałomny momant, i ŭpieršyniu tady ŭ kožnaha pramilhnuła dumka takaja: zmožam. Ukraina zmoža.

Mnie vielmi padabajecca fraza, jakuju ŭ toj čas repościŭ kožny. Taki svojeasablivy vynik pieršaha etapu poŭnamaštabnaj vajny, kali Ukraina skazała: «Ty dumaješ, ja stała na kaleni? Ja tolki zaviazała biercy».

Prezident Ukrainy zrabiŭ akcent na tym, jak źmianiłasia ŭkrainskaje vojska: ad prośbaŭ ab broniekamizelkach da vytvorčaści miljonaŭ dronaŭ i ŭłasnych rakiet.

«Ukraina prajšła šlach ad punkta, kali nam pieradavali «broniki», da punkta, kali my sami robim bolš za 3 miljony FPV-dronaŭ na hod… Ad vožykaŭ i ŭmacavańniaŭ na vulicach Kijeva da Kurskaj apieracyi i «Pavucińnia».

Havoračy pra mahčymyja pieramovy, Zielenski zapeŭniŭ, što Ukraina nie pojdzie na kapitulacyju.

«Biezumoŭna, my ŭsie chočam, kab vajna skončyłasia. Ale nichto nie dazvolić, kab skončyłasia Ukraina. My chočam miru. Mocnaha, hodnaha, doŭhaha».

Jon padkreśliŭ, što hałoŭnaje dla jaho kamandy — «nie abnulić usie hetyja hady, nie abiascenić usiu baraćbu». Lubaja damova pavinna być pryniata samimi ŭkraincami.

Zielenski kanstatuje, što płan Kramla całkam pravaliŭsia.

«Uspaminajučy pačatak uvarvańnia i hledziačy na siońniašni dzień, my majem poŭnaje prava skazać: my abaranili niezaležnaść, my nie prajhrali dziaržaŭnaść, Pucin nie dasiahnuŭ svaich metaŭ. Nie złamaŭ ukraincaŭ, nie pieramoh u hetaj vajnie. My zachavali Ukrainu, i my zrobim usio, kab zdabyć mir i spraviadlivaść», — skazaŭ Zialenski.

• 13
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 3