Paryž havoryć – Biełaruś!

Na praciahu tydnia ŭ Paryžy prachodziŭ fest “My havorym – Biełaruś?”, jaki byŭ prymierkavany da tradycyjnaha Dnia biełaruskaj salidarnaści, što pravodzicca ŭ 16 dzień kožnaha miesiaca. Festvaja prahrama ŭklučała ŭ siabie bolš za dziesiatak kulturnych i hramadskich mierapryjemstvaŭ, jakija adbyvalisia ŭ roznych załach francuzskaj stalicy.

Dni salidarnaści ź Biełaruśsiu, jakija štomiesiac pravodziacca hramadskimi, palityčnymi i kulturnymi arhanizacyjami ŭ Jeŭropie i Paŭnočnaj Amierycy, u apošni čas pierajšli sa statusu łakalnych palityčnych akcyj u status bujnych hramadska-kulturnych mierapryjemstvaŭ. U ich prymaje ŭdzieł usio bolš palitykaŭ, hramadskich dziejačaŭ i dziejačaŭ kultury pieršaj vieličyni.

Varšaŭski kancert rok-muzykaŭ u padtrymku Biełarusi, z udziełam Andžeja Vajdy; vystup biełaruskich akcioraŭ i muzykaŭ na scenie Šviedskaha karaleŭskaha teatra; prajekt “Muzyki śvietu ŭ padtrymku Biełarusi”, jaki startavaŭ z vystupu ŭ Miensku trojki viadučych jeŭrapiejskich dzi-džejaŭ; prezientacyja p`ies biełaruskich dramaturhaŭ u Ńju-Jorku, jakaja prachodziła pad patranažam Toma Stopparda – heta tolki niapoŭny pieralik apošnich kulturnych padziej, što pravodziacca ŭ ramkach Dnia salidarnaści.

Fest “My havorym – Biełaruś?” pasprabavaŭ paznajomić paryžan nie tolki z pradstaŭnikami biełaruskaj kontr-kultury, ale i dałučyć francuzaŭ da dyskusii ab tym, jakimi mohuć być uzajemaadnosiny pamiž Biełaruśsiu i Francyjaj; jak mohuć dapamahčy pradstaŭniki francuzskaha hramadstava ŭ spravie viartańnia demakratyi ŭ Biełaruś; nakolki cikava dla Francyi biełaruskaja kultura.

Prahrama festu była nasyčanaj i raznastajnaj: fotavystava, śpiektakl, kancerty, kinapakazy, dyskusii. Usie mierapryjemstvy niaźmienna prachodzili ŭ pierapoŭnienych załach i vyklikali vialikuju cikavaść paryžanaŭ.

Kancerty Źmiciera Vajciuškieviča ź jaho “WZ-orkiestrom” i Kasi Kamockaj adbylisia z anšłahami i byli padtrymanyja avacyjami na praciahu ŭsiaho vystupu biełaruskich muzykaŭ. Napiaredadni ich vystupu adbyŭsia pakaz prac biełaruskaha kinarežysiora-dakumientalista Juryja Chaščavackaha. Francuzskaja publika, jakaja całkam zapoŭniła zału “Doma Jeŭropy i Uschoda”, prahladzieła film “Zvyčajny prezident” i pracoŭny materyjał novaha filma režysiora “Płošča Kalinoŭskaha”. Paśla pakazu hledačy nie adpuskali režysiora na praciahu dvuch hadzin, zakidvajučy jaho pytańniami.

Na praciahu ŭsiaho času festu ŭ Paryžy pracavali dźvie fotavystavy, jakija znajomili francuzaŭ z žyćciom i ludźmi Biełarusi. Adna ź ich – vystava prac fotamastaka Džefa Banifacyna – paznajomiła paryžanaŭ z partretami viadučych dziejačaŭ niefarmalnaha mastactva Biełarusi.

Kulminacyjaj festu staŭ pakaz śpiektakla “Svabodnaha teatra” “Pakaleńnie Jeans”, jaki prachodziŭ u teatry Theatre-Studio, što źjaŭlajecca rezidencyjaj “Svabodnaha teatra” u Zachodniaj Jeŭropie. Na scenie mienavita hetaha teatra na viasnu zapłanavanyja pieršyja vialikija hastroli teatra ŭ Paryžy, padčas jakich budzie pakazana kala 20-i śpiektaklaŭ “Svabodnaha teatra”.

Kažučy pra ŭražańni ad śpiektakla, Kryścian Bienedećci skazaŭ: “Padčas padzieńnia Bierlinskaj ściany ja byŭ u niamieckaj stalicy, i ŭsie my stajali ŭ čarhie za abłomkam symbała taho času, jaki abrušyŭsia. Tady kožny z nas atrymaŭ na pamiać pa kavałačku Turmy. Padčas śpiektakla “Pakaleńnie Jeans” mnie praciahnuli džynsavuju stužku i ja zrazumieŭ, što hetym razam atrymaŭ u padarunak kavałačak sapraŭdnaj Svabody”.

Paryžski prajekt staŭ mahčymy šmat u čym dziakujučy entuzijazmu dyrektara prajektu – Hańnie Dzidźje, jakaja nie ŭtojvała vałanciorskuju asnovu akcyi: “Pieravaha biełaruskaha prajektu – u jaho prastacie: minimalnaja kolkaść srodkaŭ i maksimum vynachodlivaści. Akramia taho, usio adbyłosia dziakujučy duchu salidarnaści, jaki panavaŭ pamiž arhanizatarami, udzielnikami prajektu i paryžskaj publikaj. My viedali, što zmožam zakranuć sercy paryžanaŭ, ale nie mahli vykazać zdahadku, što ich uvaha i padtrymka buduć nastolki haračymi”.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0