Ivan Karamazaŭ — uvasableńnie siłaŭ zła. Jon praktyčna zabivaje svajho baćku i kančaje varjactvam.
Padčas svajho zvarotu da parłamienta i naroda Alaksandr Łukašenka pracytavaŭ słovy rasijskaha piśmieńnika Fiodara Dastajeŭskaha. «Niama dla čałavieka ničoha bolš nievynosnaha za svabodu». «Hienijalny piśmieńnik mieŭ racyju — atrymlivajučy svabodu, čałaviek razumieje, što ŭzvaliŭ na siabie ciažkuju nošu: svaboda praduhledžvaje adkaznaść, čałaviek sam prymaje rašeńni i sam za ich adkazvaje», — zaścierahaŭ jon.
Što mohuć aznačać hetyja słovy z vusnaŭ Łukašenki? I ci vy zhodnyja, što biełarusy nie hatovyja da svabody?
Śviatłana Aleksijevič, piśmieńnica: Heta aznačaje, što jon pavinien dazavać svabodu. Maŭlaŭ, narod nie varty jaje. Tak moh skazać tolki turemščyk albo nahladčyk. Vy nie vartyja, bo ja vas pryručyŭ, ja vam usio daju. A sami vy nie možacie prymać rašeńni. Hetyja słovy demanstrujuć niepavahu da nacyi.
Alaksandr Kulinkovič, salist hurtu «Niejra Dziubiel»: Jon prosta pračytaŭ pryhožuju frazu, jakuju ŭklučyŭ u svajo vystupleńnie. Nie liču, što jon sapraŭdy dumaje pra svabodu.
Uładzimir Niaklajeŭ, lidar kampanii «Havary praŭdu», paet: Vidavočna, što interpretacyja Łukašenki (dakładniej, tych, chto padkinuŭ jamu hetuju frazu) zusim inšaja. Heta nie toje, što mieŭ na ŭvazie Dastajeŭski.
Natałka Babina, piśmieńnica: Heta sumnieŭnaje cytavańnie razmovy pamiž bratami Alaksiejem i Ivanam z «Bratoŭ Karamazavych». A słovy ŭkładzieny ŭ vusny apošniaha. Jak pamiatajem, Ivan — hieroj nieadnaznačny, jon vinavaty ŭ cełym łancuhu kiepskich spravaŭ i dziejańniaŭ. Tyja, chto piša Łukašenku pramovy, padstavili jaho. Ivan u ramanie — u peŭnym sensie ŭvasableńnie siłaŭ zła. Jon praktyčna zabivaje svajho baćku i kančaje varjactvam. Voś taki čałaviek havoryć pra nievynosnaść svabody, ale zusim nie Dastajeŭski.
Ciapier čytajuć
Biełaruska kliča na viasielle zorku «Univiera», jaki za vajnu. Uprehsia ŭvieś Threads13
Kamientary