Sam upaści jon nijak nie moh: byŭ dobra ŭmacavany i vytrymaŭ nie adnu navalnicu.
Kryž z nadpisam «Hierojam Aršanskaj pieramohi» stajaŭ na pahorku – nad vialikaj palanaj na bierazie rečki Krapivienki. Unizie byŭ ustalavany pamiatny kamień. Jon nie paciarpieŭ.
Pra toje, što miemaryjalny kryž złamany, paviedamiŭ aršanski historyk Jury Kopcik: «Na pole Aršanskaj bitvy časta pryjazdžajuć amatary biełaruskaj historyi. I voś hetym razam kryža na zvyčajnym miescy jany nie ŭbačyli. Kažuć, što jon złamany, lažyć unizie.
Sam upaści jon nijak nie moh: byŭ dobra ŭmacavany i vytrymaŭ nie adnu navalnicu. Značyć, heta zroblena znarok, kim – nieviadoma.Ale kali hetyja ludzi dumajuć, što hałoŭnaje – heta toj kryž, ci pomnik unizie, to jany hłyboka pamylajucca.
A kryž my adnovim. I, moža, zrobim što-niebudź jašče, kab naščadkam taksama zastałasia pamiać pra našu historyju!»
Na poli, dzie adbyvałasia histaryčnaja Aršanskaja bitva, z 1991 hoda prachodziŭ fest biełaruskaj bardaŭskaj pieśni i paezii.Apošnija hady impreza źmianiła farmat i miesca praviadzieńnia, bo milicyja nie davała ŭdzielnikam źbiracca na hetym miescy.
Letaś i sioleta samo pole ŭzarali, kab da kryža i pomnika nielha było padjechać na mašynie.
Adnak da kryža ŭ pačatku vieraśnia ŭsio adno prychodziać ludzi. Tak było i sioleta: niekalki dzion zapar da kryža prychodzili amatary biełaruskaj historyi, źbiralisia na supolnuju malitvu, zapalvali viečki, uskładali kvietki, unimali bieł-čyrvona-biełyja ciahi.
Ciapier čytajuć
Kurejčyk: Dzieci Cichanoŭskich pierajechali ŭ ZŠA33
Kamientary