Kampazytar Jaŭhien Dźvizaŭ raskazvaŭ, što ŭ pačatku 1980-ch padletka Hielfanda beeseseraŭskija spartovyja čynoŭniki nie chacieli ŭklučać va ŭsiesajuzny turnir: maŭlaŭ, usio roŭna źjedzie ŭ Izrail.
Hadoŭ praź dziesiać jon i źjechaŭ. Razam ź inšym hrosmajstram-emihrantam, vićbičam Illom Śmirynym, davaŭ čosu izrailskim šachmatystam. Ale zmahańnie sa słabiejšymi nie viadzie da vyšyniaŭ: ciapier Barys Hielfand ledź uvachodzić u suśvietnuju dvaccatku, a niekali ž byŭ piatym. Padupaŭ rejtynh i ŭ Śmiryna, choć letaś jon upeŭniena vyjhraŭ turnir na zvańnie absalutnaha čempijona Viciebščyny, dzie hulali amal usie najmacniejšyja ŭradžency kraju. Zatoje niakiepska — dla pieradpensijnaha ŭzrostu — adaptavaŭsia ŭ ZŠA ichni były trener Albert Kapenhut. Vyjhraje čempijanaty štatu Ńju-Džerzi, piša artykuły dla prafesijnych vydańniaŭ nakštałt «Informator» i «New in Chess». Za amerykanskija kluby ź pieramiennym pośpiecham hulajuć były miančuk Jury Šulman (hrosmajstar) i bieraściejec Stanisłaŭ Śmiatankin (mižnarodny majstar).
Chadziła kaliści ŭ mienski hurtok «Prachadnaja pieška» perspektyŭnaja dziaŭčynka Nasta Sarokina. Staŭšy majstram sportu, pierabrałasia ŭ Aŭstraliju. Vystupaje za alimpijskuju zbornuju hetaj krainy — praŭda, zvažajučy na jejny małamocny rejtynh, małapaśpiachova. Hrosmajstar Jury Ziaziulkin źjechaŭ na rubiažy stahodździaŭ i ŭładkavaŭsia ŭ Polščy. Zaniaŭsia biznesam — pradaje šachmatnyja knižki i kamputarnyja prahramy. Nastaŭnik Alaksieja Alaksandrava Michaił Šarašeŭski atabaryŭsia ŭ Baŭharyi, dyj sam Alaksandraŭ, anhažavany rasiejskim klubam «Maks Ven», niačasta hanaruje svajoj prysutnaściu biełaruskija turniry.
Poŭny varyjant čytajcie ŭ papiarovaj i pdf-versii hazety "Naša Niva"
VR
Kamientary