Знакаміты разьбяр Іван Супрунчык святкуе сямідзесяцігоддзе.
На мінулым тыдні ў выставачнай зале на вуліцы Савецкай у Брэсце было свята. У адзін дзень, 26 кастрычніка, тут прайшлі выстава майстра Iвана Супрунчыка і прэзентацыя кнігі «Палескія былі ў творах Iвана Супрунчыка» з нагоды
Іван Супрунчык — майстар незвычайны. Хаця б тым, што ўсе свае работы, нават самыя маленькія, ён робіць сякерай. Ад таго яго фігуры пазбаўленыя, быць можа, вытанчанасці, але кожная з іх мае свой характар, свае адметныя рысы. Мы імгненна пазнаем у вобразе Францыска Скарыну або святую Ефрасінню. Мы бачым у драўляных тварах пакуту, здзіўленне, радасць. Між іншым, перш чым атрымаць увасабленне ў дрэве, кожны вобраз малюецца на паперы. Калі вы зойдзеце на выставу, то пабачыце квартэт скульптур, што характарызуюць чалавечыя заганы, і даволі лёгка зразумееце, хто з персанажаў якую загану ўвасабляе. На адкрыцці выставы Іван Піліпавіч прадэманстраваў своеасаблівы
Прыемным атрымалася знаёмства з аўтарамі кнігі «Палескія былі». Мастацтвазнаўца Вольга Лабачэўская азначыла, што нават цяпер, калі можна патрымаць кнігу ў руках, яна не верыць, што зробленая такая вялікая праца. З фінансавай дапамогай Міністэрства інфармацыі і Столінскага райвыканкама выдавецтву «Літаратура і мастацтва» ўдалося значна знізіць цану выдання. Яго сёння можна набыць за 155 тысяч рублёў. Улічваючы, што ўсе лісты ў кнізе з глянцаванай паперы, а малюнкі і здымкі каляровыя, цана не такая ўжо і вялікая.
Фатограф Георгій Ліхтаровіч, які меў дачыненне да большасці фотаздымкаў у кнізе, сыпаў жартамі і аўтарскімі чатырохрадкоўямі, якія назваў «ліхтарыкамі», накшталт ангельскіх лімерыкаў, але з больш глыбокім сэнсам:
Ды не, я не калекцыю ствараю —
Хачу, каб засталіся для душы:
Кашы, сявенькі, колы, гладышы —
Я Беларусь па сметніках збіраю!
Каментары