Jury Sivakoŭ šmatznačna papiaredziŭ: kali što, «ci da Parfianoviča ŭ viesłavańnie pajdu, ci ŭ Zamiežny lehijon». Ale pakul jon prosta znachodzicca tam, dzie Łatypaŭ. Abiacanaj prezydentam «pracy pa profili adukacyi» prafesijny tankist nie atrymaŭ.
Zvalnieńnie Jurja Sivakova stałasia niespadziavankaj dla ŭsich, uklučna ź ciapier užo byłym ministram sportu dy turyzmu. Vidać, tamu Sivakoŭ zrabiŭ biesprecedentny chod: daŭ interviju niezaležnamu infarmacyjnamu ahienctvu BiełaPAN. «Ja nie śpiavaŭ pad faneru, nie hulaŭ značanymi kartami», — zajaviŭ Sivakoŭ, i ŭ jaho słovach adčuvałasia kryŭda.
Treba pryznać, što na svajoj apošniaj pasadzie Jury Sivakoŭ hladzieŭsia dziŭnavata: hienerał, były kiraŭnik MUS, raptam apranaje cyvilnuju vopratku dy pačynaje razvažać pra perspektyvy raźvićcia ekaturyzmu… I ramantyčna ž razvažaje... I ŭvieś čas viartajecca da taho, što visić u jaho na sumleńni: abvinavačvańniaŭ u datyčnaści da vykradańniaŭ i zabojstvaŭ ludziej.
U paraŭnańni z astatnimi niehavarkimi funkcyjanerami režymu Sivakoŭ mieŭ takuju afarystyčnuju movu, što moh by na roŭnych spaborničać u krasamoŭstvie z samim prezydentam. U adnym sa svaich interviju jon kazaŭ, što hłyboka cikaviŭsia kitajskimi filazofskimi traktatami pra dziaržaŭnuju budovu. Interviju Sivakova BiełaPANu taksama padkinuła žurnalistam, analitykam dy psychaanalitykam niamała moŭnych rebusaŭ.
Na pytańnie, što jon budzie rabić ciapier, Sivakoŭ adkazaŭ: «Ci adstajučy kałhas uznačalu, ci da Parfianoviča ŭ hreblu pajdu, ci ŭ Zamiežny lehijon. A kali surjozna, to ja sam vyznačusia sa svaim dalejšym losam. Vykarystać mianie dzieści nia ŭdasca: užo vykarystoŭvali dastatkova».
Kałhas — heta, tak by mović, novaje «ministerstva sportu» ci, u varyjancie Miaśnikoviča, «akademija navuk»? Ci namiok na toje, što načalnik kałhasu moža daloka pajści (za prykładam chadzić za śviet nia treba)? Parfianovič — heta pieradusim apazycyja. A Zamiežny lehijon — jon i ŭ Afrycy zamiežny... Adjezd za miažu? «Nievyjaznoha» Sivakova, badaj, pryniali b nia tolki ŭ Rasiei.
I kali z tym, jak dalej składziecca los Jurja Sivakova, raniej ci paźniej usio budzie zrazumieła, dyk hałoŭnaje pytańnie jahonaj adstaŭki ryzykuje tak i zastacca biez adkazu: za što?
U pačatku 2000‑ch troje nastaŭnikaŭ historyi źbiehli va Ukrainu ad «hienacydu biełaruskaha naroda», jaki čyniŭ režym Łukašenki. Jak skłaŭsia ich los?1717
Kamientary