Kolki kaštuje śmierć dziciaci?

Mama, babula i dziadula zahinułaha treciakłaśnika Ułada Hrudźjeva źviarnulisia ŭ sud z hramadzianskimi pazovami ab kampiensacyi maralnaj škody. Jany patrabujuć spahnać z užo asudžanaha kiroŭcy «Porše Kajena», što źbiŭ ich chłopčyka, 450 miljonaŭ rubloŭ.

Andreja Zababuru asudzili na čatyry hady kałonii-pasialeńnia. Jašče da suda jon pieradaŭ maci treciakłaśnika 200 młn rubloŭ. Paabiacaŭ dapamahać i nadalej.

Na pracesie paciarpiełyja nie vystaŭlali pretenzij pa kampiensacyi. Jany nie vykazvalisia i pra mieru pakarańnia. Źmienu svajoj pazicyi patłumačyli adkazam na reakcyju samoha Zababury: biznesoviec pryznaŭ siabie vinavatym tolki maralna, ale abvinavačvańnie adchiliŭ. I abskardziŭ prysud.

Ci etyčna ciapier patrabavać hrošy za śmierć chłopčyka? Takim pytańniem zadalisia čytačy «Našaj Nivy». Dy i zabirać hrošy daviadziecca ŭ traich dziaciej asudžanaha.

«Cikava, što b jany patrabavali ad mužyka na jakim-niebudź «Žyhuli», — cikavicca čytač pad nikam Hitme. Maŭlaŭ, ci tolki pavodzinami Zababury vyklikana takaja vysokaja suma. Albo najpierš jahonaje pradstaŭničaje aŭto «Porše» paŭpłyvała na taki pazoŭ?

«Ja nie razumieju, kampiensacyja čaho? — pytajecca Saračka Fieldman. — Heta ž nie karovu hadavali i tracili na jaje hrošy, kab jana miasa i małako davała. Dla čaho dzieci patrebnyja? Kab było kamu zabiaśpiečvać? Albo dla taho, kab była rodnaja kryvinka, rodny čałaviek pobač, kali nikoha bolš nie zastaniecca. Brydka. Kali i padavać u sud, to na pavieličeńnie terminu adsiedki».

Inšyja rajać prymierać na siabie hora mamy, jakaja straciła adzinaje dzicia. Tady i staŭleńnie da situacyi pamianiajecca. I tłumačać, što hrošy hetyja — zusim nie kampiensacyja za syna. «Padličycie, čaho kaštuje vynasić dzicia, naradzić i vyhadavać da paŭnalećcia. Voś i vyjdzie hetaja suma. Ludzi chočuć druhoje dzicia — u kiroŭcy ž ich troje. I niachaj hadujuć jaho na srodki hetaha Zababury. Pravilnyja pazovy. Maralnaja škoda, lačeńnie ad stresu — ničoha nie kaštuje pa-vašamu? Dy jon skaraciŭ na 20 hadoŭ žyćcio hetym dziaduli i babuli», — napisaŭ čytač Och.

Juraś Biełavus ličyć, što ŭ toj trahiedyi jość vina kožnaha. Ale «za svaje i za čužyja hrachi» daviadziecca adkazvać adnamu čałavieku. «Nie prydumała jašče čałaviectva, akramia hrašovaj kampiensacyi, nijakaj inšaj. I pravilna zrabiŭ Andrej Zababura, što pieradaŭ 200 miljonaŭ rubloŭ jašče da suda. I padadzienyja pazovy — pravilnyja. Ale čamu sud nie paličyŭ hety i inšyja fakty źmiakčajučymi vinu i ŭkleiŭ jamu amal napoŭnicu? Tolki na toj padstavie, što jon nie pryznaŭ svaju vinu? Na moj pohlad, vinavatyja i rodnyja chłopčyka, bo nie dahladzieli za dziciom. Vinavataja i škoła, jakaja prosta kinuła nočču małych dziaciej hulać. Vinavatyja i baćki, jakija zajazdžajuć u dvor škoły. Andrej Zababura ŭ hetym śpisie — adzin ź vinavatych».

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0