Jamu było 92 hady. Ruževič najpierš viadomy svaimi vieršami, ale jon pisaŭ i prozu, i dramaturhiju.
Jon naradziŭsia ŭ nievialičkim horadzie Radamka ŭ centralnaj Polščy. Cikava, što ŭ dzień jaho naradžeńnia praź miesta prajazdžaŭ Juzaf Piłsudski. Braty Tadevuša – Januš i Stanisłaŭ – u taksama stali tvorcami.
Drukavaŭsia ź siamnaccaci hadoŭ. A ŭ časy vajny byŭ u partyzancy Armii Krajovaj. U 1947-m vyjšaŭ pieršy zbornik «Niespakoj». Ad 1968 da dnia śmierci žyŭ va Urocłavie.
«Ja navat nie mahu ŭjavić, jakoj by była paślavajennaja paezija bieź vieršaŭ Ruževiča. My ŭsie abaviazanyja jamu čymści, ale nie ŭsie zdolnyja toje pryznać», - pisała pra jaho Nobieleŭskaja łaŭreatka Visłava Šymborska.
Ruževič Nobieleŭskuju premiju tak i nie atrymaŭ. Jon nazyvaŭ premiju miaščanskaj, ale kazaŭ, što hrošy ŭziaŭ by. «Hihant litaratury. Nabielist biez Nobiela», - skazaŭ pra Ruževiča ministr kultury Polščy Bohdan Zdrajeŭski.
Dva hady tamu kniha vybranych vieršaŭ Ruževiča «Biez» vyjšła pa-biełarusku, pierakładčycaj vystupiła Maryna Kazłoŭskaja. Tadevuš Ruževič sam adbiraŭ vieršy da zbornika.
Taksama na biełaruskuju movu tvory Ruževiča pierakładali Maksim Tank, Janka Bryl, Siarhiej Kavaloŭ, Cichan Čarniakievič i inšyja.
Ciapier čytajuć
Jak u halečy śpivałasia radnia Łukašenki? Małaviadomyja fakty30
Kamientary