Vystupajučy siońnia na cyrymonii zakładki pamiatnaj kapsuły na miescy stvareńnia miemaryjalnaha kompleksu «Traścianiec», Alaksandr Łukašenka zajaviŭ pra važnaść «niedapuščeńnia reabilitacyi nacystaŭ i ich pamahatych».
«Zdavałasia b, hienacyd, jaki panavaŭ tady, pavinien naviečna zastacca ŭ pamiaci čałaviectva, a na virus karyčnievaj čumy vypracavacca stojki imunitet. Na žal, hetaha nie adbyłosia. Siońnia fašyzm znoŭ uźnimaje hałavu, niekatoryja palityčnyja siły sprabujuć abialić nacyzm, vykarystoŭvajuć nacysckuju atrybutyku, simvoliku, łozunhi. U adpaviednaści sa svaimi karyślivymi intaresami pierapisvajuć vyniki Druhoj suśvietnaj vajny».
«Asobnyja zamiežnyja palityki zapeŭnivajuć nas, što heta ŭsio — prava na svabodu, što ŭsio heta — prava na svabodu mierkavańniaŭ i prajaŭleńnie demakratyi. My takuju demakratyju nie prymajem, — padkreśliŭ Łukašenka.
— Naš śviaty deviz: «Nichto nie zabyty, ništo nie zabyta». Mienavita tamu my pryniali rašeńnie stvaryć tut, u «Traściancy», miemaryjał Pamiaci».
«Nikoli nie pavinna paŭtarycca varjactva fanatykaŭ, nikoli nie pavinny panavać idei ksienafobii, daminavańnia i nacyjanalnaj nieciarpimaści», — zajaviŭ Łukašenka.
Jon vykazaŭ udziačnaść zamiežnym haściam i dypłamatam za toje, što jany «paličyli svaim maralnym i čałaviečym abaviazkam ušanavać pamiać zahinułych u Traściancy», a taksama prapanavaŭ zrabić miemaryjał «abjektam ahulnajeŭrapiejskich znosin, jaki raskryvaje antyčałaviečuju sutnaść nacysckaj palityki ŭ dačynieńni da mirnaha nasielnictva Jeŭropy».
«Heta budzie danina pamiaci tym pakaleńniam, na jakija abrynulisia ŭvieś ciažar i vyprabavańni XX stahodździa, miesca pakłanieńnia ŭsich luziej, jakim darahija kaštoŭnaści humanizmu i mirnaja budučynia», — skazaŭ Łukašenka.
Biełaruski kiraŭnik zaznačyŭ, što kancłahier «Traścianiec» byŭ samym bujnym na terytoryi Savieckaha Sajuza i staić u adnym čornym radzie z «Aśviencymam», «Majdaniekam», «Treblinkaj». Tut byli źniščanyja bolš jak 200 tysiač čałaviek roznych vieravyznańniaŭ i nacyjanalnaściaŭ.
Pavodle słoŭ Łukašenki, historykami i architektarami raspracavana maštabnaja kancepcyja miemaryjała, vydzieleny dziaržaŭnyja srodki na jaho budaŭnictva. Žadańnie zrabić svoj układ va ŭviekaviečańnie achviar nacyzmu vykazała i mižnarodnaja hramadskaść. «Siońnia, napiaredadni 70-hodździa vyzvaleńnia Biełarusi ad niamiecka-fašysckich zachopnikaŭ, my pačynajem budaŭnictva miemaryjalnaha kompleksu i zakapvajem kapsułu z pasłańniem da nastupnych pakaleńniaŭ pra strašnuju praŭdu toj vajny», — skazaŭ Łukašenka.
U pamiatnaj kapsule havorycca pra toje, što miemaryjał pavinien pasłužyć napaminańniem budučym pakaleńniam ab trahičnych padziejach, jakija nikoli nie pavinny paŭtarycca, stanie simvałam bolu i smutku dla ludziej roznych nacyjanalnaściaŭ i vieravyznańniaŭ, pieraściarohaj suprać adradžeńnia varjackich idej pieravahi adnych narodaŭ nad inšymi.
Ciapier čytajuć
Ciahnik Pinsk—Minsk spyniŭsia pad Dziaržynskam biez aciapleńnia. Paśla prybyćcia ŭ stalicu pasažyraŭ razabrali ludzi z sacsietak i raźvieźli pa chatach1
Kamientary