Siońnia, 12 listapada, stajaŭ na aŭtamabili na skryžavańni kala hipiermarkieta «Karona» ŭ Viciebsku. A pamiž mašynami chadziŭ mužčyna i razdavaŭ ściažki, čyrvona-zialonyja i rasijskija. Ja apuściŭ škło i, kali mužčyna padyšoŭ, vyhuknuŭ:»Žyvie Biełaruś!» I skazaŭ, što zaraz zdam jaho ŭ milicyju. Toj pajšoŭ na tramvajny prypynak, a ja patelefanavaŭ na 102. Tam mnie adkazali, što pravodzili pravierku hetaha čałavieka: ničoha kryminalnaha za im niama. Kali ja zapytaŭ, ci nie turbuje pravaachoŭnikaŭ toje, što siarod nasielnictva niemaviedama dziela čaho raspaŭsiudžvajucca ściahi zamiežnaj dziaržavy, toj adkazaŭ:
«I čto tut takoho?! Iditie razdavajtie biełorusskije».
Cikava, a jakaja b była reakcyja, kali b razdavali ściahi Ukrainy ci Jeŭraźviaza?
-
Cyhankoŭ: Babaryka značna bližejšy da pazicyi ofisa Śviatłany Cichanoŭskaj, čym da vykazvańniaŭ «babarykancaŭ»
-
Babaryka turemščykam: «U mianie było, ciapier niama, ale jość šaniec, što budzie. A ŭ vas nie było, niama i nie budzie. I ŭ vašych dziaciej nie budzie»
-
«Mnie kazali: ty havoryš jak kanadski emihrant». Siarhiej Šupa raskazaŭ pra Vilniu 90-ch, paraŭnańnie litoŭskaj litaratury ź biełaruskaj i adroźnieńni pamiž narodami
Ciapier čytajuć
Ad pryvatnikaŭ patrabujuć zavieści ideołaha ŭ štacie — raspytali, što robiać kampanii15
Kamientary