U Minsku milicyjant zasudziŭ błohierku za słova «mient»
U Minsku 19 studzienia adbyŭsia sud pa pazovie milicyjanta da błohierki za słova «mient».
Supracoŭnik UUS Minskaha mietrapalitena Ihar Duńko padaŭ u sud na błohierku Alenu Mielnikavu (psieŭdanim — Lena Stohava) za abrazu słužbovaj asoby pry vykanańni im słužbovych paŭnamoctvaŭ. Milicyjanta pakryŭdzili ŭ paście błohierki słovy «mient», «miantoŭskaja kraina» i «nienavidžu vas ŭsioj dušoj», jakija jon pryniaŭ na svoj rachunak.
Uviečary 3 śniežnia 2014 hoda Alenu Mielnikavu nie prapuścili ŭ mietro supracoŭniki achovy na stancyi «Park Čaluskincaŭ». Jany paličyli, što dziaŭčyna vypiła lišniaha.
Zhodna z praviłami minskaha mietrapalitena, prajezd pasažyraŭ u ałkaholnym apjanieńni nie dapuskajecca. Alena śćviardžaje, što jana była ćviarozaj. I ŭ toj viečar była zhodnaja prajści miedycynski ahlad, adnak supracoŭniki mietro joj admovili.
Paźniej dziaŭčyna apisała incydent na svajoj staroncy ŭ «Žyvym žurnale». Post nazyvaŭsia «Sioje-toje pra maju miantoŭskuju krainu». Błohierka, u pryvatnaści, pisała: «Nu, viadoma, ja nie pjanaja. I navat nie vypiła! Hospadzie, jakoje niedarečnaje apraŭdańnie. Čamu ja pavinna śćviardžać advarotnaje? Jany nie chacieli ekśpiertyzu. Jany prosta vyrašyli, što tak treba. I ja navat nie pryvykła ab takim pisać — heta zvyčajnaja sprava ŭ nas.
Nie puścić mianie ŭ mietro. U majoj krainie, u maim rodnym horadzie. Dzie ja płaču padatki, jakija pieravyšajuć biudžet luboha dziciačaha doma. Nie puścili! Hańba vam, tavaryšy. Ščyra vami pahardžaju. Usioj dušoj. Maja kraina mnie miłaja, pakul ja nie baču hetyja tvary. Siłaviki. Mianty, łajdaki. Biaśpieka krainy… Nienavidžu vas, «abaroncy ajčyny»! Tak i viedajcie. O, Hospadzie, a jak zrabić tak, kab nikoli vas nie bačyć?»
16 studzienia Mielnikavu zaprasili va UUS Minskaha mietrapalitena, dzie jana i daviedałasia, što praparščyka Ihara Duńko tak zakranuli jaje słovy, što jon vyrašyŭ źviarnucca ŭ sud.
U błohu Alena Mielnikava nie nazyvała kankretnaha supracoŭnika achovy, taksama nie nazyvała imionaŭ milicyjantaŭ. Adnak jana raźmiaściła fota supracoŭnikaŭ milicyi ŭ mietro, siarod jakich byŭ i praparščyk Duńko.
19 studzienia sprava razhladałasia ŭ sudzie Kastryčnickaha rajona Minska, praces vioŭ sudździa Alaksandr Siarhiej. Sutnaść pazovu — artykuł 23.5 KaAP (abraza słužbovaj asoby pry vykanańni joj słužbovych paŭnamoctvaŭ). Zasłuchaŭšy baki, sud vynies pastanovu pryznać vinavataj błohierku Stohavu (Mielnikavu) i pryznačyć joj štraf u 20 bazavych vieličyń. Advakat adkazčyka Siarhiej Chmyłko paviedamiŭ, što bok maje namier abskardzić rašeńnie suda pieršaj instancyi.
Bok abarony nastojvaje, što dadzieny post u internecie byŭ vyrazam dumki błohierki, a nie abrazaj kankretnaj asoby.
Akramia taho, Alena Mielnikava admaŭlaje dva kamientary, jakija taksama stavilisia joj u vinu, a mienavita słovy «jany biazmozhłyja pieški, jakija žyvuć za maje padatki», «maje padatki kormiać heta tłustaje miantoŭskaje cieła».
Paciarpieły Ihar Duńko zajaviŭ, što zapis błohierki jaho abraziŭ. U dačynieńni da jaho pravodziłasia słužbovaja pravierka, svajaki i znajomyja ŭspryniali, što jon niavarty supracoŭnik. Praparščyk bolš za 20 hadoŭ adpracavaŭ u sistemie MUS, dyscyplinarnych spahnańniaŭ nie mieŭ.
Alena Mielnikava — PR-śpiecyjalistka i błohierka. Pracavała pres-sakratarkaj na «Biełaruśfilmie», žurnalistkaj dziaržaŭnych telekanałaŭ, uvachodziła ŭ prezidencki puł.
Na Šry-Łancy ŭ 37 hadoŭ pamior biełaruski kinapradziusar Andrej Matałyha3
Kamientary