«Zaŭtra budzie šturm»: siamja nie choča vysialacca z doma na maršrucie budučaha mietro biez naležnaj kampiensacyi
Amal try hady siamja Brelaŭ zmahajecca z KUP «Dyrekcyja pa budaŭnictvie Minskaha mietrapalitena». Ich dom staić na samym uskrajku katłavana, u jakim budujuć stancyju mietro «Vakzalnaja», što budzie na treciaj linii Minskaha mietrapalitena. Ale Breli ŭparta nie žadajuć adsialacca, bo toje žyllo, što prapanavała im «Dyrekcyja», siamju nie zadavoliła.
«Nam pradastavili trochpakajoŭku, ale tam nie chapaje mietraŭ. Zhodna z ukazam prezidenta, na čałavieka pavinna być vydzielena 15 m2. My atrymali mienš», — raspaviadaje Natalla Brel.
Ciapier u zialonym draŭlanym damku pasiarod budoŭli, adzinym, što zastaŭsia ad miascovaha pryvatnaha siektara, žyvie šeść čałaviek: Ivan i Natalla, troje ich małych synoŭ, i baćka Ivana.
U 2012 hodzie jany atrymali rašeńnie ab vysialeńni, raskazvaje Ivan. Im vydzielili trochpakajovuju kvateru, ale acenku majomaści nie praviali. U toj kvatery na kožnaha z členaŭ siamji i daloka nie było naležnych 15 mietraŭ. Da taho ž, pakul prymałasia rašeńnie, jakuju kvateru im davać, u Brelaŭ naradziŭsia jašče adzin syn. Ale naličvać mietry na jaho čamuści nichto nie zachacieŭ.
«My admovilisia źjazdžać, na nas padali ŭ sud. Sudździa akazałasia pryncypovaj i vyrašyła pytańnie na našu karyść. Zatym jaje rašeńnie admianili i spravu pieradali novaj sudździ. Toj ukaz prezidenta byŭ «pa barabanu», vyrašyła jana pa-svojmu, — kaža Ivan Brel. — My źviarnulisia ŭ Saviet Ministraŭ. Jon paćvierdziŭ, što my majem racyju, mietraž nam dali niapravilny».
Ale navat Saviet Ministraŭ nie vyratavaŭ situacyju.
«U sudzie skazali, što i Saviet Ministraŭ im nie ŭkaz. Paviedamili — dziciaci vašamu nijakich mietraŭ nie naležyć. My napisali ŭ «Sovietskuju Biełoruśsiju», jany paraili źviarnucca ŭ prakuraturu. Prakuror padaŭ pratest, a jamu tyja ž sudździ admovili. I ŭsio. Zaraz my źviarnulisia ŭ Hienieralnuju prakuraturu. Čakajem adkazu», — kažuć Breli.
«Sprava nie ŭ tym, što my nie chočam źjazdžać, — tłumačyć siamja svaju pazicyju. — My chočam, kab usio było zhodna z zakonam. Pavinna być adekvatnaje staŭleńnie da ludziej. My chočam raŭnaznačny mietraž. A zhodna z ukazam prezidenta nam pavinny dać pa 15 mietraŭ na čałavieka. Tut dva ŭłaśniki, i dać, pa vialikim rachunku, pavinny dźvie kvatery. Z kiraŭnictvam mietrapalitena my navat nie razmaŭlali. U ich nieprymirymaja pazicyja — my i tak vas vykiniem. U svaju čarhu, ja i sam nie budu ź imi razmaŭlać, pakul nie budzie acenienaja maja majomaść».
Žyćcio faktyčna na budaŭničaj placoŭcy, kaniečnie, prynosić šmat kłopatu i samim Brelam. Ale ŭsio roŭna, jany źbirajucca zmahacca za toje, kab spravu vyrašyli pa zakonie.
«Spačatku rabočyja stavilisia da nas naściarožana — navat nie puskali mašynu. Ale potym užo narmalna — navat vitajucca. Va ŭsiakim vypadku, prablem bolš nie stvarajuć, — raspaviadaje Ivan. — Była jašče historyja, kali majmu baćku daviałosia adbivacca ad sabakaŭ, jakija pilnujuć terytoryju. Tady my sabrali siamiejnuju radu — što rabić? Bo dzieci ž chodziać, usiakaje moža zdarycca. Nu i vyrašyli prykarmić tych sabak. A što zastavałasia? Tak što ciapier jany nas nie čapajuć».
A ŭčora, 9 sakavika, Brelam uručyli pastanovu z adździełu prymusovaha vykanańnia rašeńniaŭ suda Kastryčnickaha rajona. Sudovyja vykanaŭcy infarmujuć, što zaŭtra, 11 sakavika, Brelaŭ pryjeduć vysialać z chaty. Heta nie nadta ich pałochaje. Ale, kaža Ivan, u adździele vykanaŭčaj vytvorčaści jamu paviedamili, što siamju vysialać, a małoha addaduć u orhany apieki.
«Mnie patłumačyli tak: nas vysialajuć, mały zastajecca ŭ domie, adpaviedna, my drennyja baćki. A vysielić jaho nielha. Heta za toje, što my paskardzilisia na sudździu. Nam adkryta było skazana: «Skardzilisia? Voś vam, kali łaska!». Dy i sama sudździa skazała majmu baćku, što jon pojdzie na vulicu śmiećcie padmiatać. A jon 40-ha hoda naradžeńnia. Jon skazaŭ, što kali jaho fašysty nie dabili, to i ciapier jon pojdzie da kanca», — kaža Ivan.
Da taho ž, pa jaho słovach, amal nichto ź ich byłych susiedziaŭ nie zadavoleny tym žyllom, što dali.
«Prosta kahości zasudzili, kahości ŭhavaryli… Tolki voś my pakul zmahajemsia, — kaža Ivan. — My zvyčajnyja hramadzianie. Nie tak šmat zarablajem. Dom - heta ŭsio, što my majem, zrazumiejcie».
I stajać za svoj dom Breli źbirajucca da apošniaha.
P.S. Niepasredna pierad tym, jak materyjał trapiŭ na sajt, u Redakcyju patelefanavaŭ Ivan Brel. «Mnie skazali, što zaŭtra budzie šturm, - paviedamiŭ jon. - Pasprabujem adbicca pa zakonie».
Ciapier čytajuć
Pamiatajecie Asol Śliviec? Žyćcio frystajlistki źmianiłasia da niepaznavalnaści, ciapier jana Abihal3
Kamientary