Najbujniejšaja hazieta Šviecyi nazvała Vitryssland Biełaruśsiu
«Dahiens Niuchieter» vychodzić ad 1864 hoda. U 2015-m redakcyja pryniała rašeńnie: «Vitryssland till Belarus».
«Najbujniejšaja hazeta Šviecyi pierachodzić na nazvu Belarus zamiest Vitryssland («Biełarośsija») na šviedskaj movie», — piša na Facebook były ambasadar Šviecyi ŭ Biełarusi Stefan Eryksan.
«Dahiens Niuchieter» (albo prosta DN) tłumačyć, čamu ciapier budzie pisać nazvu našaj krainy inačaj:
«My chočam padkreślić, što Biełaruś z 1991 hoda niezaležnaja dziaržava. Biełaruś hetu nazvu vykarystoŭvaje, i my chočam paźbiehnuć ryzyki błytaniny pamiž Biełaruśsiu i Rasijaj. Mnohija biełarusy ličać, što Vitryssland nadaje krainie falšyvuju nacyjanalnuju identyčnaść».
Movaznaŭca Vincuk Viačorka padkreślivaje, što «Dahiens Niuchieter» — heta hazieta, jakaja stvaraje ŭ Šviecyi hramadzkuju dumku i praz heta ŭpłyvaje na moŭnuju normu:
«Rašeńnie redakcyi «Dahiens Niuchieter» stratehična važnaje, u tym liku dla ŭžyvańnia nazvy našaj krainy. Jakraz u hiermanskaj hrupie movaŭ, da jakoj adnosiacca šviedskaja, narviežskaja, dackaja, isłandskaja, u nidierłandskaj i niamieckaj movach dahetul panuje forma, pierakładzienaja z rasijskaj, što moža advarotna pierakładacca jak «Biełaja Rasija». «Vajsrusłand», «Vitrusłand»… Šviedskaja akademija dahetul prapanuje abirać taki varyjant jak pieršy.
Tradycyi nazyvańnia našaj krainy Biełaruśsiu nie było, bo apošnija paru stahodździaŭ našaj krainy jak niezaležnaj dziaržavy nie było na mapach. Tamu spasyłacca na niejkuju tradycyju nichto nie maje prava. Linhvisty, žurnalisty, moŭnyja akademii tych krainaŭ prosta brali dva korani z rasijskaj i ich pierakładali, što pamyłkova! Nichto nie viedaje, ci adznačaje korań «bieł» u naźvie bieły koler. A moža, jon aznačaje «zachodni», a moža, «volny». Nu, i «Ruś» — heta zusim nie Rasija, heta chutčej taja staradaŭniaja Rutenija, jak Ruś pa-łacinsku nazyvali».
Toje, što rašeńnie było pryniataje mienavita ciapier, hazeta tłumačyć nobieleŭskaj premijaj biełaruskaj piśmieńnicy Śviatłanie Aleksijevič (raniej Vincuk Viačorka zadavaŭsia pytańniem, ci abaronić Aleksijevič Belarus), a taksama ŭłasnym vialikim materyjałam, pryśviečanym Biełarusi i Chałakostu. Hazieta vyrašyła, što «heta zručny čas, kab źmianić nazvu». «Dahiens Niuchieter» adznačaje, što anhłamoŭnyja krainy nie nazyvajuć Biełaruś «Biełaj Rasijaj», a ź niadaŭniaha času i Danija pierajšła na ŭžyvańnie nazvy Belarus.
Ciapier čytajuć
Zahinuŭ biełaruski dobraachvotnik Vasil «Dzir» Rapicki11
Kamientary