Piśmieńnik i pierakładčyk Dźmitry Płaks, režyser i dramaturh radyjoteatru Švedzkaha nacyjanalnaha radyjo, pra toje, jak Śviatłana Aleksijevič parušyła etykiet i rehlament Nobeleŭskaj cyrymonii.
RS: Dźmitry, što vy dumajecie pra ŭčorašniuju pramovu Śviatłany Aleksijevič padčas Nobeleŭskaha bankietu ŭ Stakholmie?
Dźmitry Płaks: Śviatłana Aleksijevič, jak zaŭždy, vielmi adkazna stavicca da taho, što jana kaža. I jana, jak zaŭždy, vielmi dakładna rasstaŭlaje akcenty. Mnie zdajecca, što hałoŭnaje, jak u jaje Nobeleŭskaj lekcyi, tak i ŭ bankietnaj pramovie — heta akcenty.
Tut šmat čaho, na što možna źviarnuć uvahu. Pačnu z taho, što jana adprečyła ahulnapryniaty dres-kod i pryjšła na Nobeleŭski bankiet nie ŭ viečarovym stroi, a tak, jak joj było bolš zručna. Ja nia viedaju, ci takoje kali-niebudź raniej było.
Toje, što jana nie źviarnułasia da karala, pačynajučy svaju pramovu — heta taksama niešta, što naŭrad ci zdarałasia raniej.
Nu i jašče jana parušyła rehlament, pramaŭlajučy daŭžej, čym prapisana.
Što tyčycca źmiestu, ja dumaju, vy sami razumiejecie, jak tam usio było pradumana.
RS: Pramovy inšych Nobeleŭskich laŭreataŭ byli, kali možna tak skazać, lahčejšaha kalibru. Jany raspaviadali pra niejkija siamiejnyja spravy, pra dziacinstva i vučobu ŭ škole… A bankietnaja pramova Śviatłany Aleksijevič była surjoznaj, i pa svajoj formie, i pa źmieście. Jana havaryła hetuju pramovu tak, jak by čytała Nobeleŭskuju lekcyju. Ci heta, pa-vašamu, taksama było pradumana i zaplanavana?
Dźmitry Płaks: Biezumoŭna. Mnie padajecca, što jana ničoha nia robić vypadkova, asabliva pry takich nahodach, jak ciapier. I heta taksama, jak ja razumieju, parušeńnie rehlamentu. Bo jakraz bankietnyja pramovy musiać być karotkimi, lohkimi, typu «dziakuj karalu», «dziakuj Švecyi», «dziakuj usim haściam bankietu», «mnie tut tak pryjemna», i ŭ dadatak niejki anekdot z ułasnaha žyćcia. Ja dumaju, jana planavała niešta inšaje ad samaha pačatku. Jana vybrała, na moj pohlad, vielmi kanceptualny padychod. U Nobeleŭskaj lekcyi jana kazała pra siabie, a ŭ bankietnaj pramovie — pra ŭsio astatniaje, što dla jaje važnaje.
RS: Pa-vašamu, Śviatłana Aleksijevič pryviezła hetuju bankietnuju pramovu ź Miensku ci pisała jaje ŭžo niedzie tam na miescy, u Stakholmie?
Dźmitry Płaks: Ja ŭ hetym nie aryjentujusia vielmi mocna. Ja viedaju, što tekst Nobeleŭskaj lekcyi treba było napisać u Miensku, bo kančatkovy termin byŭ 21 listapada ci niešta takoje. Nakont bankietnaj pramovy ja dakładna nia viedaju, ale, viedajučy Śviatłanu, ja mahu sabie ŭjavić, što jana, moža być, napisała jaje jašče ŭ Miensku, ale ja amal upeŭnieny, što jana pierapisvała jaje i darablała da apošniaha momantu. Bo jana tak pracuje — šlifuje svaje teksty da samaha apošniaha momantu.
-
Ivan Prus raskazaŭ, jak nažyŭsia na 200 dalaraŭ, pasialiŭšy kinazorku va ŭbitaj kvatery kala zvałki ŭ Šabanach, abstaŭlenaj rečami ź jaho internata
-
Topavy pierakładčyk pajechaŭ u Biełaruś mianiać pašpart — i sieŭ za danaty. «KDB pahladzieŭ na sumu i vyrašyŭ, što nichto ŭ zdarovym rozumie nie moža vydatkavać stolki ŭłasnych hrošaj»
-
Litoŭskija pamiežniki znajšli na miažy ź Biełaruśsiu partyju cyharet na 260 tysiač jeŭra
Ciapier čytajuć
Topavy pierakładčyk pajechaŭ u Biełaruś mianiać pašpart — i sieŭ za danaty. «KDB pahladzieŭ na sumu i vyrašyŭ, što nichto ŭ zdarovym rozumie nie moža vydatkavać stolki ŭłasnych hrošaj»3
Topavy pierakładčyk pajechaŭ u Biełaruś mianiać pašpart — i sieŭ za danaty. «KDB pahladzieŭ na sumu i vyrašyŭ, što nichto ŭ zdarovym rozumie nie moža vydatkavać stolki ŭłasnych hrošaj»
Vajb-prahramavańnie źmienić rolu raspracoŭščyka, RLVR, i kali łopnie burbałka. Biełarus-inžynier u halinie ŠI, jaki pracuje ŭ ZŠA, raskazaŭ, što nas čakaje ŭ 202633
Kamientary