«Maleńkaja źnižka, jak hrudzi tvajoj byłoj»: sajt vandrouki.by aburyŭ karystalnikaŭ
Učora sajt vandrouki.by, jaki infarmuje pra akcyi avijakampanij, apublikavaŭ u sacsietkach dva pasty z karotkimi apisańniami da navin pra źnižki na avijabilety dy hateli. Adzin post pačynaŭsia słovami «maleńkaja, jak hrudzi tvajoj byłoj, ale ščyraja źnižka…», druhi byŭ anałahičny, ale zamiest hrudziej tam fihuravaŭ čeles.
Ludzi adreahavali imhnienna: častka ŭchvalała taki iraničny padychod da padačy infarmacyi, ale mnoha chto zaŭziata hnievaŭsia: adminaŭ «Vandrovak» abviniali ŭ seksiźmie, abrazie žančyn dy raili sa svaimi kompleksami źviarnucca da psichołahaŭ. Voś tolki niekalki cytat:
«Seksizm, maleńkija hrudzi, vialikija… Vaša tema — vandroŭki, jaje i raźvivajcie, za heta vas lubiać».
«Hańba čałavieku, jaki za heta adkazny, jamu pavinna być soramna. U rešcie rešt, psichołahi ciapier dastupnyja ŭsim, a vyvalvać svaje kompleksy na žanočuju aŭdytoryju vandrovak — heta zaškvar».
Jak ni dziŭna, na post pra čeles amal nichto ŭvahi nie źviarnuŭ: mužčyny ŭ kamientarach nie prasili vybačacca za niekarektny žart u ich adras, u adroźnieńnie ad kamientatarak pad pastom pra hrudzi. Ale ŭ vyniku administratary vydalili abodva pasty i prynieśli svaje prabačeńni ŭ novym:
«Siabry i ŭsie astatnija. Davajcie pahavorym pra toj post nižej, jaki pakryŭdziŭ stolki ludziej. My nie sprabavali žartavać. My nie sprabavali abražać. Heta byŭ nievialiki biesčałaviečny ekśpierymient. Tak, nielha tak rabić. Kali-niebudź my raskažam pra toje, navošta i pry jakich abstavinach heta pisałasia, i vam stanie krychu soramna. A pakul soramna nam. Prabačcie».
My źviazalisia z redaktaram Vandrovak Andrejem Mirančukom, kab jon raskazaŭ padrabiaznaści historyi.
«Hetyja pasty — sapraŭdy ekśpierymient. Sutnaść jaho ŭ tym, kab prademanstravać, što seksizm siońnia pracuje tolki ŭ adzin bok. Pravieści ekśpierymient paprasili znajomyja, jakim patrebny byŭ materyjał na hetuju temu. Ja liču, što seksizm u luby bok — heta drenna, ale, na žal, hetaha nichto nie zrazumieŭ. Ciapier ja ŭ čornym śpisie na niejkim fieministyčnym sajcie, ale ni pra što nie škaduju», — kaža Andrej.
Redaktar «Vandrovak» taksama raskazaŭ, što jamu ŭsio stała zrazumieła amal adrazu: pad pastom pra hrudzi ŭ sacsietkach imhnienna pačałosia piekła, asabliva ŭ Fejsbuku (tysiačy prahladaŭ i dziasiatki kamientaryjaŭ), a viersija pra mužčyn amal nikoha nie zacikaviła — jaje, u asnoŭnym, prosta łajkali. Ludzi ź fieministyčnymi pohladami nie prosta pisali kamientaryi, ale i dabralisia da asabistych paviedamleńniaŭ adminaŭ, dzie pahražali złavić dy kastryravać. Pasty byli vydalenyja, kab usio heta spynić.
Ekśpierymient atrymaŭsia?
Kamientary