Na minułym tydni padčas naviedvańnia haspadarak u Škłoŭskim i Aršanskim rajonach Alaksandr Łukašenka raskazaŭ, jak u dziacinstvie razam z małodšym stryječnym bratam pracavaŭ na poli, piša Tut.by.
«A potym užo ja sam abhaniaŭ bulbu (heta druhoje ŭražańnie), a małodšy stryječny brat vadziŭ kania. Jon byŭ mienšy za mianie rostam, i jamu ŭvieś čas treba było iści, trymajučy ruki ŭhoru, — kania vieści», — padzialiŭsia ŭspaminami jon.
U ahraharadku Aleksandryja Škłoŭskaha rajona, adkul Łukašenka rodam, u siaredniaj škole jość krajaznaŭčy muziej, u muziei — niekalki stendaŭ, pryśviečanych jaje vučniu Alaksandru Łukašenku. Ale tam taksama nie viedajuć, jak zavuć małodšaha stryječnaha brata kiraŭnika dziaržavy, ź jakim jon moh abhaniać bulbu.
— U nas takich źviestak niama, navat fatahrafij takich niama. Jość pra školnyja hady prezidenta, studenckija… Tolki kali z nastaŭnikami pahavaryć, — adznačajuć tam.
Taćciana Mikałajeŭna Karpiečanka, nastaŭnica Alaksandra Łukašenki, sapraŭdy, pamiataje bolš za inšych. Jana raspaviadaje, što ŭ Kaciaryny Trafimaŭny Łukašenka było čatyry siastry — Hanna, Maryja, Viera, Ahrypina — i adzin brat Fiodar. I voś u Maryi jość syn, jaki pa ŭzroście davodzicca biełaruskamu kiraŭniku małodšym stryječnym bratam.
Jaje słovy paćviardžajuć i inšyja miascovyja žychary. Kažuć, što zavuć małodšaha stryječnaha brata Vasil, ciapier jon na piensii i, pa ich słovach, žyvie ŭ Maskvie. A ŭ dziacinstvie žyŭ u domie razam z Alaksandram Łukašenkam i jaho maci, i chadziŭ u tuju ž Aleksandryjskuju škołu, što i kiraŭnik dziaržavy. Chutčej za ŭsio, ź im i moh Alaksandr Łukašenka pracavać na poli, miarkujuć surazmoŭcy.
— Siudy jon pryjazdžaŭ, naviedvaŭ ciotku Hannu. I vučyŭsia ŭ nas u škole, tamu byŭ tut, choć i nie časta, — uspaminaje Taćciana Mikałajeŭna pra syna Maryi.
Pra Vasila i Alaksandra Łukašenkaŭ raspaviadajuć, što jany ŭ dziacinstvie «zaŭsiody pavodzili siabie hodna, nikoli nie chulihanili».
Pa słovach miascovych, Maryja, maci Vasila, taksama žyvie ŭ Rasii — ci ŭ Padmaskoŭi, ci ŭ samoj Maskvie.
Surazmoŭcy zaŭvažajuć, što ŭ Hanny Trafimaŭny dziaciej nie było, u Viery Trafimaŭny — taksama. Na radzimie Łukašenki kažuć, što jana žyła ŭ Minsku i pamierła maładoj. U Fiodara było troje dziaciej, jašče žyvaja dačka. U Ahrypiny było vosiem dziaciej: try braty pamierli, a čatyry siastry i jašče adzin brat žyvyja.
Nahadajem, što sam Łukašenka raniej raspaviadaŭ pra svaje ŭkrainskija karani. «Ukrainskaja ziamla dla mianie nie čužaja», — kazaŭ jon prezidentu Ukrainy Piatru Parašenku. «Tut zusim pobač, pamiž Kijevam i Čarnihavam, zakapanyja i karani maich prodkaŭ», — adznačaŭ jon.
Halina Dzierbyš kazała prakuroru: «Jak pamru, budu da ŭsich vas nočču prychodzić». I žyćcio ŭžo dahnała jaje sudździu i śviedak. Historyja piensijanierki, jakoj dali 20 hadoŭ kałonii13
Kamientary