Jak mini-kino. Samyja krutyja i vidoviščnyja muzyčnyja klipy 2017 hoda

Sioleta ŭ trendach retra, łoŭfajnaść [to bok idealny jakasny huk užo nie asabliva patrebny] i vykarystańnie chatniaha videa, tamu vy i sami možacie pasprabavać źniać amatarski klip na pieśniu lubimaj hrupy. Pryjemnaha prahladu i dobrych śviataŭ!

Queens Of The Stone Age — The Way You Used To Do (režysior Junas Okierłund)

Junas, kaliści bubnač lehiendarnaha hurta Bathory, a ciapier u pieršuju čarhu režysior nie adnaho dziasiatka viadomych klipaŭ, sapraŭdy zrabiŭ, «jak rabili raniej»: u kadry hurt u siaredzinie kampazicyi, vakoł pryhožyja dziaŭčaty i fryki. Frantmien hurtu Džoš Om časam pavodzić siabie jak apošni mudak, ale takich rok-zorak zastałosia mała.

Young Thug — Wyclef Jean (režysior Rajan Staakie)

Što rabić, kali ty musiš źniać klip za 100 000 dalaraŭ, ale tvaja zorka nie pryjazdžaje na zdymačnuju placoŭku? Zdymać bieź jaje, kaniečnie.

Charli XCX — Boys (režysiory Charli XCX i Sara Makołhan)

Mužčyny jak abjekt žadańnia. Čamuści ŭ takoj roli zvyčajna akazvajucca žančyny, ale ž pahladzicie: inšaja pałova čałaviectva taksama na niešta zdatnaja!

Miya Folick — Give It To Me (režysiorka Jeva Mišon)

Prosta bujny płan śpiavački, jakaja jedzie na amierykanskich horkach i śpiavaje pra svajo raźbitaje serca. Nahadvaje viečnaje Nothing Compares 2 U i letašniuju partretnuju halereju Anohni. Nie mienš cikava nazirać i za inšymi ludźmi, jakija radujucca atrakcyjonu na zadnim płanie.

The Blaze — Territory (režysiory The Blaze)

Stryječnyja braty Hijom i Džonatan Alryki pačali svaju karjeru z urbanistyčnaj liryčnaści, a praciahvajuć jašče lepšym videa pra žyćcio simpatyčnych skinchedaŭ u Ałžyry. Adzin z vypadkaŭ, kali muzyka, imavierna, stvarałasia razam z karcinkaj.

Tree — Busters (režysior Tree)

Chałodnaja zimniaja noč u blakłym centry Čykaha. Prosty i praŭdzivy partret horada ŭ supravadžeńni najlepšaha treka Tree z apošniaha mikstejpa.

Alex Cameron — Stranger's Kiss feat. Angel Olsen (režysiorka Džemajma Kiork)

Džemajma najbolš viadomaja za rolu Džesy ŭ sieryjale «Dziaŭčaty». Tamu nie dziŭna, što jana nie tolki zdymaje klip, ale i sama vystupaje ŭ roli dziaŭčyny, apantanaj Aleksam Kemieranam nastolki, što pačynaje imitavać jaho va ŭsim. Piaščotna, dziŭna i pryhoža.

Pharmakon — Somatic (režysiorki Latex Lucifer i Pharmakon)

Časam dla taho, kab źniać samuju ahidnuju žachałku hoda, dastatkova vałasataha cieła i karyčnievataj ślizkaj trascy. Nojzavaja ataka na słych u vykanańni Marharet Šardźje (Pharmakon) tolki ŭzmacniaje ŭražańnie. Vyrašajcie sami, ci chočacie ryzyknuć i nacisnuć «prajhrać».

Danny Brown — Ain't It Funny (režysior Džona Chił)

Viadomy akcior Džona Chił u druhi raz biarecca za zdymki klipa. I hetym razam paśpiachova. Zmročny sitkom-chorar u styli 80-ch pakazvaje, jak Deni Braŭn i jaho falšyvaja siamja zajmajucca samarazbureńniem. Mała chto lubić zakadravy śmiech (pasprabujcie, darečy, pahladzieć «surjoznuju» «Teoryju vialikaha vybuchu»), ale paśla hetaha klipa jaho možna navat uźnienavidzieć. Pavinien ža chtości źviarnuć uvahu na toje, što biestaktoŭna śmiajacca z čužych pakut. U adnoj z rolaŭ — režysior Has Van Sient, jaki taksama kaliści zdymaŭ šykoŭnyja klipy.

Richard Dawson — Ogre (režysior Met Stoŭks)

Kali ničoha nie viedać pra Ryčarda Doŭsana, to vyhladaje ŭsio pryblizna tak: miły taŭstun ź Ńjukasła zapisaŭ kanceptualny albom na siaredniaviečnuju tematyku. I ŭsio ž havorka nie pra čysta subkulturny pradukt dla ralevikoŭ-rekanstruktaraŭ, a pra adzin z najlepšych albomaŭ hoda.

Doŭsana možna słuchać i kali jon siedziačy śpiavaje a-kapeła niemudrahielistuju stylizacyju pad narodnuju pieśniu, ale ŭ našym vypadku folk uskładniajecca hałavałomnymi aranžyroŭkami i zmročnymi tekstami. Videa Meta Stoŭksa, bolš viadomaha svaimi videainstalacyjami, adnačasova adsyłaje da padmanutych rekanstruktarskich čakańniaŭ, nahadvaje kłasičnyja brytanskija dakumientałki (skažam, «Kuładen» i «Uinstenli») i sieryjał «Hulnia tronaŭ».

Alt-J — In Cold Blood (režysior Kaspar Bałśleŭ)

Videa pačynajecca jak pryhožy dakumientalny film pra žyćcio lasnoj myšy, nakštałt tych, što možna ŭbačyć na Bi-Bi-Si, tolki zamiest Devida Atenbora (ci Mikałaja Drazdova, kali brać bližej), tekst začytvaje nie chto-niebudź, a Ihi Pop. Kaniečnie, chrosny baćka panku naŭrad ci zhadziŭsia b na takuju pracu, i praciah myšynych pryhodaŭ akazvajecca naležna zmročnym. Ihi Pop źjavicca ŭ hetym śpisie jašče raz, ale tak i nie pakaža svoj sapraŭdny tvar.

Jenny Hval — The Great Undressing (režysiorka Mary Kryśćiansen)

Adzin dzień z žyćcia aholenaj žančyny (Marte Džermiejn Krystesien): jana śniedaje, zachodzić u kramu, tančyć u kłubie, zajmajecca inšymi drobiaziami. Seksualnaść tut kali i prysutničaje, dyk znachodzicca dzieści na pieryfieryi. Ale naturalnaść i niazmušanaść nastolki pryciahalnyja, što videa chočacca hladzieć znoŭ i znoŭ. Skraznyja temy pieśni i videa — samota i izalavanaść. Niaščasnaje kachańnie — jak kapitalizm.

The Lemon Twigs — I Wanna Prove to You (režysior Nik Roni)

Videa, jak i pieśnia Brajana i Majkła d'Adaryja, musiła raspaviadać pra ideju lubovi. Z hetaj pryčyny režysior vyrašyŭ zaprasić bratoŭ-muzykaŭ pažyć da svaich babuli i dziaduli, jakija ŭžo 50 hadoŭ u šlubie. Usio pajšło nie zusim pa płanie (nie nastolki, jak u inšym videa, ale Nik Roni dakładna nie vyhladaje ščaślivym), i ŭsio ž historyja vyjšła zabaŭnaja i miłaja.

Jlin — Carbon 7 (režysior Jodžy Kajama)

Adzin z samych pravieranych receptaŭ dobraha klipa — pastavić kamieru pierad cikavym tancoram. Ale ŭ vypadku ź videa Džlin, jaje muzyka, režysura Jodžy Kajama i taniec Kory Skota-Hiłbierta nastolki niepadzielnyja, što možna ŭsurjoz kazać pra pieršabytny sinkretyzm. Niachaj sabie i ŭ adzieńni modnaj elektronščyny. Mahčyma, taniec simvaličny i raspaviadaje historyju žyćcia ad naradžeńnia da śmierci, ale heta nie vielmi istotna. U staražytnyja časy taki taniec ličyŭsia b najlepšym uchvaleńniem luboha pahanskaha boha, a ŭ Siaredniavieččy za jaho b adpravili na kaścior — mahija dy j hodzie.

Arca — Reverie (režysior Džesi Kanda)

Džesi Kanda — Frensis Bekan u śviecie klipaŭ. Jon prymušaje čałaviečaje cieła vyražać bolš emocyj, čym jano zdolnaje ŭ svaim naturalnym stanie. Džesi kaža, što pierš za ŭsio cikavicca tym, što ŭsprymajuć jak ahidnaje. Nie dziŭna, što jon supracoŭničaŭ z Bjork i FKA twigs, ale mienavita z Alechandra Hiersi (Arca) asabliva plonna. Vieniesuelski muzyka stanovicca paranienym matadoram na miechaničnych dybach i ściakaje kryvioju ŭ ružovym pakoi, što lohka paspaborničaŭ by z čyrvonym u Linča. U pieśni vielmi ciažka paznać Caballo Viejo Simona Dziasa, jakaja pasłužyła dla jaje natchnieńniem, bo huki i tekst płaviacca ad nakału pačućciaŭ, čałaviek źlivajecca z žyviołaj, bol — z kachańniem.

Oneohtrix Point Never — The Pure and the Damned ft. Iggy Pop (režysiory braty Sefdzi)

Adzin z mocnych bakoŭ filma bratoŭ Sefdzi «Dobry čas» — muzyka Daniela Łapacina. Adnak na poŭnuju moc jana pačynaje hučać tolki ŭ hetym klipie. Mahčyma, nieabchodnyja byli noč i zaharadny dom, samotny voŭk z kryvavaj pysaj, mieč i nie vielmi praŭdapadobna namalavany na kampjutary vuścišny Ihi Pop. Štučnaść — heta strašna, praŭda — prajava lubovi.

Kendrick Lamar — HUMBLE (režysiory Dejv Mejers i The Little Homies)

U Kiendryka Łamara było tak šmat vydatnych videa, što imi možna zamianić kurs suśvietnaj mastackaj kultury (zhadać chacia b sioletni, dzie akuły płavali ŭ asfalcie). I ŭsio ž niachaj budzie hety, dzie Kiendryk — miesija nie tolki na słovach. Jon apranajecca ŭ adzieńnie śviatara (katalickaha, pravasłaŭnaha ci prydumanaha — niachaj raźbirajucca relihijaznaŭcy) i sklikaje ŭłasnuju apošniuju viačeru. Viernaja prykmieta dobraha klipa — na jaho robiać šmat parodyj, i niekatoryja amal ničym nie horš za aryhinał. 

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0