Jak palityka Pucina ŭpłyvaje na nas i jak źmienšyć hety ŭpłyŭ

Mižnarodnyja debaty «Terytoryja praŭdy» na «Biełsacie» viaduć biełaruskaja publicystka Śviatłana Kalinkina i lehiendarny rasiejski viadoŭca Jaŭhien Kisialoŭ. U čatyroch vypuskach tok-šou dziasiatki ekśpiertaŭ z šaści krainaŭ buduć dyskutavać pra toje, jak palityka Pucina ŭpłyvaje na nas, i jak hety ŭpłyŭ možna pamienšyć.

Jaŭhien Kisialoŭ, adzin sa stvaralnikaŭ NTV, uznačalvaŭ rasiejski telekanał da taho, jak kantrol nad im siłavym sposabam pierachapili rasiejskija ŭłady. Z 2008 hoda Kisialoŭ žyvie i paśpiachova pracuje na telebačańni va Ukrainie. Tam u 2017 hodzie sumiesna z pradziusaram Alaksiejem Siamionavym i televiadoŭcam Maćviejem Hanapolskim jon stvaryŭ novy miedyjaresurs — infarmacyjny telekanał «Pramoj», dzie zaniaŭ miesca viadoŭcy.

U Rasii Kisialovu pahražaje šmathadovaje źniavoleńnie. FSB raspačało suprać televiadoŭcy kryminalnuju spravu, abvinavačvajučy ŭ zaklikach da teraryzmu — Kisialoŭ vykazvaŭsia ŭ padtrymku ŭkrainki Nadziei Saŭčanka, kali jana znachodziłasia ŭ rasiejskaj turmie.

Intervju Siarhieja Pielasy ź Jaŭhienam Kisialovym

— Čamu Vy vyrašyli pryniać udzieł u «Terytoryi praŭdy»?

— Ja nikoli nie biarusia za prajekty, za temy, jakija mnie abyjakavyja i niepryjemnyja. Ja nikoli nie biaru intervju ŭ ludziej, jakija mnie nie cikavyja. Kali mnie heta cikava, ja ŭ hetym udzielničaju. I tut mienavita taki prykład.

Šeść hadoŭ Pucina prajšło, i jašče šeść hadoŭ Pucina napieradzie. I hetyja šeść hadoŭ niešta rychtujuć susiednim krainam. Naŭrad ci niešta dobraje. Jość pra što pahavaryć.

— Jak hetaja prahrama moža paŭpłyvać na ŭspryniaćcie palityki prostym abyvacielem?

— Ja nie vieru, što z-za adnaho takoha prajekta adbudziecca revalucyja ŭ rozumach, ale ja vieru ŭ toje, što kropla kamień točyć. I hetyja čatyry prahramy — heta tyja samyja čatyry kropli, jakija pakrysie dy paŭpłyvajuć na hramadskuju dumku. Ale kapać treba ŭvieś čas. Kali ŭsie miedyi, dastupnyja ruskamoŭnaj aŭdytoryi na postsavieckaj prastory, buduć rabić kožny dzień toje ž, što my, — tady budzie vynik.

— Što atrymaje hladač pahladzieŭšy hetyja prahramy?

Pavialičyć

— Ježu dla razvažańniaŭ. Važniej za ŭsio, kab ludzi pasłuchali i zadumalisia. U hetym prajekcie prymajuć udzieł nadzvyčaj źmiastoŭnyja ekśpierty, hłybokija znaŭcy tych temaŭ, jakija my abmiarkoŭvajem. Mnie ich słuchać cikava. Navat časam słuchaju — i nie pieraryvaju ich.

Luby televizijny viadoŭca viedaje situacyju, kali chto-niebudź z haściej tok-šou havoryć: «Nie pierapyniajcie mianie, dajcie mnie skončyć!» I mnie zaŭsiody chočacca skazać takomu čałavieku: «Ja nikoli ŭ žyćci nie budu pierabivać, kali ty budzieš kazać niešta takoje, što prymusić mianie słuchać, zataiŭšy dychańnie». Dyk voś ekśpierty, jakija ŭdzielničali ŭ prajekcie «Terytoryja praŭdy», kazali tak emacyjna i źmiastoŭna, što ja słuchaŭ ich, zataiŭšy dychańnie. Dumaju, heta samaje istotnaje, samaje važnaje, što daść prajekt hledačam.

— Čym Vam zapomniłasia supraca z «Biełsatam»?

— Pryjemna było pracavać ź ludźmi, jakija razmaŭlajuć z taboj adnoju prafiesijnaju movaj, jakija razumieli z paŭsłova. I samaje pryjemnaje, što ja pierakanaŭsia ŭ vysokim prafiesijanaliźmie ludziej, jakija pracujuć na «Biełsacie».

— Što Vas ździviła, pracujučy nad «Terytoryjaj praŭdy»?

— Mianie bolš za ŭsio ździviła toje, što ŭsio ŭdałosia. Tamu što heta byŭ ciažki prajekt, u tym liku i fizična.

— Ci źmianiłasia Vašaje staŭleńnie da Biełarusi paśla znajomstva ź biełarusami, jakija pracavali nad «Terytoryjaj praŭdy»?

— Hledziačy što razumieć pad Biełaruśsiu. Staŭleńnie da režymu Łukašenki nie pamianiałasia. Da narmalnych biełaruskich kaleh, a mnie daviałosia mieć znosiny ź biełaruskimi kalehami, ja zaŭsiody staviŭsia pazityŭna. Majo staŭleńnie nie pahoršyłasia. U Biełarusi ja nie byŭ. Adzinyja biełarusy, ź jakimi ja byŭ znajomy, heta Stanisłaŭ Šuškievič i jašče, viadoma, niabožčyk Pavieł Šaramiet.

— Bolšaść svajho žyćcia i karjery Vy praviali ŭ Rasii. Što Vas padšturchnuła dziesiać hadoŭ tamu pierajechać va Ŭkrainu?

— Mianie zaprasili pracavać na adnym prajekcie. Mnie padałosia heta cikavym, pierśpiektyŭnym. Ja pajechaŭ tudy pracavać. Heta nie było palityčnaj emihracyjaj.

Pavialičyć

Pieršy čas, pracujučy ŭ Kijevie, ja časta pryjazdžaŭ nazad u Rasieju. Pastupova, ź ciaham času, ja zrazumieŭ, što dla taho, kab paśpiachova pracavać jak žurnalist va Ukrainie, treba pracavać nie vachtavym mietadam, a žyć tam, puskać karani, zavodzić suviazi, znajomstvy. Kali ty chočaš być surjoznym ukrainskim žurnalistam. Tamu centr maich prafiesijnych i žyćciovych intaresaŭ pieramiaściŭsia ŭ Kijeŭ. Astatniaje było ŭžo paśla. Rakirovačka. Treci termin Pucina. I ŭsie inšyja brydoty, źviazanyja z hetym trecim terminam. Aneksija Kryma, vajna na ŭschodzie Ukrainy, źbity małazijski «Boinh», zabojstva Barysa Niamcova i inšaje, inšaje, inšaje.

— Vy možacie ŭ Rasieju pajechać ci nie?

— Nie.

— Čamu?

— Navat kali b ja moh pajechać, to ja nie chaču tudy jechać. Mnie tam ŭ dadzieny momant brydka.

— Što za historyja z abvinavačvańniem suprać Vas u Rasiei? Nadzieja Saŭčanka daŭno ŭžo va Ukrainie. Čamu hetuju spravu nie zakryvajuć, u čym prablema?

— Heta pytańnie nie da mianie. Heta pytańnie da tych, chto hetuju spravu raspačaŭ.

— Jak Vy siabie adčuvajecie, pracujučy na ŭkrainskich telekanałach, ci Vam kamfortna tam?

— Mnie kamfortna. Ja pracuju pa pryncypie: «rabi što treba, i budź što budzie» niezaležna ad taho, na jakim kanale ja pracuju. U mianie jość svajo ŭjaŭleńnie pra toje, što takoje dobraja žurnalistyka, i ja imknusia heta ŭjaŭleńnie realizoŭvać niezaležna ad taho, dzie ja pracuju.

— A što takoje, pa-Vašamu, dobraja žurnalistyka?

— Dobraja žurnalistyka — heta dobraja žurnalistyka. Kamu niezrazumieła — hladzicie maje pieradačy.

— Jaŭhien Alaksiejevič, Vy skazali, što nie žadajecie kapacca ŭ minułym. Ale ja chacieŭ by Vam zadać pytańnie, źviazanaje ź minułym. Niekalki dzion tamu byli čarhovyja ŭhodki vyvadu vojskaŭ z Afhanistana. Sprava ŭ tym, što tak skłałasia, što Vy i moj baćka byli amal adnačasova ŭ Afhanistanie. Moj baćka byŭ tam z 1982 pa 1983 h. A potym jašče raz byŭ hod. Usiaho pravioŭ dva hady. Jon daŭno pamior, ale ledź nie da śmierci jamu śniŭsia Afhanistan. Mahčyma, Vy nie ŭdzielničali niepasredna ŭ bajavych dziejańniach, ale nie mahu nie spytać: Vam śnicca Afhanistan ci nie?

— Nie, mnie Afhanistan čamuści nie śnicca. A moža być, i śnicca časam, ale viedajecie, nie ŭsie sny zapaminajucca. Va ŭsialakim vypadku, kašmarnych snoŭ u mianie niama. Ja nie ŭdzielničaŭ u bajavych dziejańniach. U mianie niama posttraŭmatyčnaha sindromu. Ja ž pracavaŭ pierakładčykam. Pryčym nie ŭ 40-j armii, nie ŭ tak zvanym «abmiežavanym kantynhiencie savieckich vojskaŭ», jaki ŭvajšoŭ u Afhanistan u śniežni 1979 h., a ŭ hrupie savieckich vajennych daradcaŭ, jakaja była tam pry ŭsich režymach, va ŭsie časy.

Tudy ja trapiŭ jašče ŭ siaredzinie 1979 h. Tady navat havorki nie było pra ŭzbrojenaje ŭvarvańnie. I hetak tam na hetaj pracy i prapracavaŭ. Heta byŭ paralelny śviet toj vajnie, jakuju tam viała 40-aja armija. Tamu nie ŭzhadvaju. Choć staŭleńnie ŭ mianie da hetaha jość, ale heta tema asobnaj hutarki. Uvachod savieckich vojskaŭ u Afhanistan — heta było bolš, čym złačynstva — heta była pamyłka.

— A toje, što zaraz adbyvajecca z Ukrainaju — heta pamyłka? Jak Vy heta ŭsprymajecie?

— Heta ahresija. Ja ŭsprymaju heta jak aneksiju Kryma i ahresiŭnuju vajnu, jakaja viadziecca srodkami XXI stahodździa.

— Jakoje značeńnie maje toj fakt, što «Terytoryja praŭdy» vychodzić na rasiejskaj movie, a nie, skažam, na biełaruskaj ci inšych movach?

— Rasiejskaja mova, padabajecca heta kamu-niebudź ci nie, — heta mova mižnacyjanalnych znosin na postsavieckaj prastory. Ja baču, jak pa-rasiejsku razmaŭlajuć pamiž saboj dypłamaty z Łatvii, Litvy, Estonii, akredytavanyja ŭ Kijevie. [Dzie apošnija hady pracuje Jaŭhien Kisialoŭ — red.]

Pavialičyć

Ja niejak apynuŭsia ŭ kampanii dypłamataŭ, siarod jakich byŭ pasoł Estonii, pasoł Łatvii, pasoł Litvy, tam jašče byŭ i vydatna havaryŭ pa-rasiejsku ambasadar Šviecyi i, pa-mojmu, Finlandyi ci Vienhryi, nie budu chłusić. Rasiejskaja mova była dla ich adzinaj, na jakoj kožny ź ich kazaŭ svabodna, jany, niahledziačy na ŭsiu składanaść adnosinaŭ da tak zvanaha «ruskaha śvietu», razmaŭlali pamiž saboj pa-rasiejsku. I prajekt «Terytoryja praŭdy» takim čynam ubačać usie ludzi, jakija havorać na rasiejskaj movie, niezaležna ad taho, dzie jany znachodziacca — u Biełarusi, va Ukrainie, u krainach Bałtyi ci navat u Polščy. I spadziajusia, što ŭ Rasiei jaho taksama pahladziać.

«Terytoryja praŭdy» vychodzić pa sieradach z 21 lutaha pa 14 sakavika na telekanale «Biełsat».

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0