Julija Čarniaŭskaja: Pra Izraileviča, Kurapaty i ziernie nianaviści

Pračytała artykuł A. Izraileviča, dzie jon napadaje na Alenu Anisim, abvinavačvajučy jaje ŭ antysiemickaj kampanii. Viedaju Alenu asabista, staŭlusia da jaje ź simpatyjaj — i nie vieru ŭ jaje antysiemityzm. Izraileviča ja nie viedaju. Ton artykuła mnie zusim nie spadabaŭsia. Aŭtar maje racyju tolki ŭ tym, što mnohija vydańni i sapraŭdy «zabyvajuć» ab hurcie ajčynnych čynoŭnikaŭ, jakija pradali ziamlu i jakija dali zhodu na budaŭnictva restarana ŭ Kurapatach.

Značna bolšaja kolkaść aŭtaraŭ zhadvaje tolki pra haspadaroŭ restarana — a jany izrailcianie (nakolki mnie viadoma, rodam nie ź Biełarusi). Takim čynam — śviadoma ci nie — i sapraŭdy fundujecca habrejskaja kanśpirałahičnaja tema.

Nie chaču apraŭdvać uładalnikaŭ: mnie brydka toje, što jany zrabili. Abmoŭlusia: tak i nie zrazumieła, papiaredžvaŭ ich niechta ab tym, što heta była za ziamla. Moža i papiaredžvaŭ. Vielmi moža być, što jany i sapraŭdy ź mierkavańniaŭ vyhady naplavali na heta… Moža, jany i cyničnyja niahodniki. Tak-tak, i ŭ jaŭrejaŭ byvajuć niahodniki i cyniki. A moža, prosta ŭlapalisia pa duraści. Dobra było b, kab jany patłumačyli svaju situacyju i pazicyju našamu hramadstvu. Ale jany maŭčać. Čamu? Lepš było b, kab jany «adkryli tvaryki».

(Na žal, my pozna spachapilisia: nam usim, a nie žmieńcy śviadomych ludziej, treba było damahacca, kab restaran nie byŭ pabudavany.)

Ale voś toje, što piša Izrailevič potym — ab karyści abaroncaŭ Kurapataŭ, nie lezie ni ŭ jakija varoty. Heta paprostu niepryhoža.

Ci možna nazyvać proźviščy ŭładalnikaŭ restarana? Možna i treba. Ale nie smakavać ich pachodžańnie i nacyjanalnuju prynaležnaść. I nie zabyvać imionaŭ tych, chto pradaŭ ziamlu i dazvoliŭ budaŭnictva ŭ Kurapatach. Našych hramadzian, tak by mović. Heta raz.

Druhoje.

Ja čytała rasśledavańnie Eduarda Palčysa. Jano nadzvyčaj surjoznaje i detalovaje. Ale jość tam momant, jaki biantežyć. Eduard supraćpastaŭlaje «drennych jaŭrejaŭ» — «dobrym». Hetyja druhija, maŭlaŭ, pamiatajuć, što ŭ Kurapatach lažać u tym liku i jaŭrei. A ŭłaśniki restarana — nie. I ŭ hetym jon bačyć prablemu. Tut jość dźvie łahičnyja pamyłki.

Pieršaja, mienš važnaja: jość ludzi, niezaležna ad ad etničnaha pachodžańnia, jakija radstva nia pamiatajuć. Uziać chacia b vandałaŭ na mohiłkach. Im usio roŭna, što pad kryžami lažać ich surodzičy — i zaŭsiody budzie ŭsio roŭna.

Druhaja łahičnaja pamyłka takaja: Zisier dapamahaje Kurapatam, tamu što jon jaŭrej i sam razumieje, što tam lažać i habrei. Zisier dapamoh i jašče budzie dapamahać Kurapatam nie tamu, što tam pachavanyja habrei, a tamu što tam pachavanyja LUDZI. Rasstralanyja ludzi. Pa-za etničnymi ramkami. Ale stereatyp u dziejańni: jaŭrejaŭ mohuć turbavać tolki jaŭrei.

Miž inšym, z hetaj nahody było vielmi dobraje intervju Alaksandra Tamkoviča. Na žal, intervju źniali z sajta za sutki. Kažuć, nie spravilisia z maderacyjaj antysiemickich kamientaroŭ. A voś pra hetyja kamientary treba pamiatać. Asabliva žurnalistam i błohieram.

My havorym niešta (naprykład, prosta pieraličvajem proźviščy) i siejem ŭ ludziach ziernie nianaviści. Ujavicie sabie, što vašy — z čystym sercam napisanyja artykuły ŭ abaronu Kurapataŭ — stanoviacca krynicaj samaha drymučaha antysiemityzmu ŭ čytackaj publicy, u masach. Vy hetaha chacieli? Dumaju, što šmat chto — nie. A sioj-toj — tak.

Asabliva mnie padabajecca, kali ŭ artykule niekalki biełaruskich čynoŭnikaŭ zhadanyja mimachodź, a zatoje jaŭrei, jakija majuć dačynieńnie da situacyi, — padrabiazna, z fotazdymkami (adzin navat u kipie: inšaha fota, macajučy pa FB, nie znajšli).

Ja nie schilnaja ličyć čałavieka antysiemitam, kali jon kaža, što niejki jaŭrej — niahodnik. Ale voś kali hałoŭnym u niahodnikaŭ akazvajecca, što toj — jaŭrej (pad lubym eŭfiemizmam, naprykład, «hramadzianin Izraila» i h.d.) — heta śviedčyć ab najaŭnaści ŭžo navat nie stereatypu, a pieradsudu.

Pazaŭčora hutaryła ab hetym z dvuma pravaabaroncami — etničnymi biełarusami, pryčym biełaruskamoŭnymi. Adzin nie źviarnuŭ na heta ŭvahu (što zrazumieła: takija tonkaści adčuvajuć nie ŭsie i nie adrazu, asabliva na fonie Kurapataŭ i hetaha dzikaha restarana). A druhi skazaŭ: «Viedajecie, mianie chvaluje hetaja antysiemickaja płyń».

A Alena Anisim i abaroncy Kurapataŭ, sp-r Izrailevič, tut ni pry čym. I narmalnyja biełarusy ni pry čym.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0