Hrodzieniec spyniŭ kałonu MAZaŭ na čale z DAI, kab razabracca, čamu jaho ablili hraźziu
U redakcyju «AvtoHrodno» źviarnuŭsia Juryj, jakomu ŭborka śniehu na darohach ledź nie kaštavała pierazdačy siesii. Sprava ŭ tym, što chłopca abliło chvalaj brudnaha śniehu z-pad adnaho z MAZaŭ.
Usio adbyłosia dniom u minułuju subotu.
— Ja jechaŭ na ekzamien. Vyjšaŭ na prypynku «Zavod aŭtaahrehataŭ» i rušyŭ u bok univiersiteta. Nasustrač mnie — karavan MAZaŭ ŭ supravadžeńni «Krajślera». Voka ciešycca! Hladžu: tałaja hraź niejak vysoka padymajecca. Palicy zrobleny tak, što śnieh adlataje dosyć daloka. Ja adyšoŭ ad darohi jašče dalej. Dumaju, jašče tufli zapeckaje. Treba skazać, što tratuar u hetym miescy znachodzicca i tak za 2 mietry ad prajeznaj častki.
Juryj raspavioŭ, što ŭzdoŭž darohi byli pryparkavany aŭtamabili, tamu kałona MAZaŭ ich abjazdžała i znachodziłasia daloka. Jana praciahvała ruchacca da chłopca. Rad pryparkavanych aŭto skončyŭsia i kałona zrušyłasia da kraju darohi, jak raz da Juryja.
— Raptam chvalaj hrazi mianie abliło z noh da hałavy. Mała taho, siła ŭdaru była takoj, što ja nie ŭstajaŭ na nahach, i ŭpaŭ prama ŭ hurbu. Ja siaredniaha ciełaskładu, 1,82 rostam, a ŭjavicie, była b minijaciurnaja dziaŭčyna ci dzicia? — zadaje rytaryčnaje pytańnie małady čałaviek. — Ja sprabavaŭ uśled machać rukami, ale biezvynikova.
Małady čałaviek zasmuciŭsia i vyrašyŭ patelefanavać u 102, a sam tym časam ruchaŭsia ŭ bok univiersiteckaha korpusa.
— Hladžu kałona raźviarnułasia i ruchajecca nazad. Ja da ich! — kaža Jury. — Spyniŭ hety karavan — i rušyŭ adrazu da aŭtamabila supravadžeńnia «Delty». Zrazumieła, što zasmučany byŭ i złavaŭsia vielmi. Supracoŭniki «Delty» paspačuvali, ale skazali, što «My tam užo ničoha nie bačym!». My jašče sprabavali niešta prajaśnić, ale byŭ zabłakavany ceły kirunak, zzadu ŭžo staŭ utvaracca zator, a kiroŭcy — sihnalić. Tamu ja pajšoŭ dalej.
Małady čałaviek adpraviŭsia ŭ budynak univiersiteta i tym časam datelefanavaŭsia ŭ 102. Dziaŭčyna-apieratar udakładniła, ci mohuć jamu patelefanavać pa hetym numary telefona. Juryj adkazaŭ, tak, ale ciapier u jaho budzie ekzamien, tamu na praciahu niejkaha času jon budzie niedastupny.
— Jakoje było majo ździŭleńnie, kali na siaredzinie ekzamienu ŭ kabiniet zachodzić vachcior u supravadžeńni supracoŭnikaŭ DAI. Akazvajecca, u mianie było prapuščana kala 15 zvankoŭ ad ich, — praciahvaje svaju historyju surazmoŭca. — Ja vyjšaŭ u kalidor. A jany pierš za ŭsio spytali numar aŭtamabila, jaki mianie abliŭ brudam. I tut ja zusim razzłavaŭsia: «Vy mnie prapanujecie pravodzić vyšukovyja mierapryjemstvy?»
Juryj damoviŭsia sustrecca z supracoŭnikami DAI paśla ispytu. Chłopiec napisaŭ tłumačalnuju zapisku. Na hetym sprava pakul što skončyłasia.
Kamientary