Pasoł u Turcyi Andrej Savinych idzie na parłamienckija vybary. Zarehistravaŭ inicyjatyŭnuju hrupu, ciapier źbiraje podpisy ŭ svaju padtrymku.
«Maja pasolskaja kadencyja faktyčna jašče nie skončana, ale ŭ chutkim časie skončycca. Viedajecie… Ja ŭ MZS užo pracuju 26 hadoŭ, prajšoŭ šlach ad samaj nizkaj pasady da pasła. Čverć stahodździa — heta pieryjad. Chočacca mnie pasprabavać niešta novaje. Heta moj vybar, — raskazaŭ Andrej Savinych «Našaj Nivie». — Kali rašeńnie aformiłasia, paviedamiŭ pra heta Uładzimiru Makieju, toj uspryniaŭ kanstruktyŭna. Kali b nie vyrašyŭ, to jašče b moh pracavać u MZS na davoli adkaznych pasadach. A misija… Ja liču, što rola parłamienta moža być surjozna ŭzmocniena ŭ sučasnaj Biełarusi. I spadziajusia, što zrablu ŭniosak va ŭzmacnieńnie, kali abiaruć, viadoma, dyj tyja podpisy sabrać — taksama vialikaja sprava».
Ale što aznačaje «uzmacnieńnie roli parłamienta»?
«Farmiravańnie bolš aktyŭnaj sacyjalnaj i palityčnaj pazicyi», — voś jak heta razumieje pasoł i dadaje, što bolš šyroka raźvierniecca ŭ farmuloŭkach pry ŭmovie, što sprava pojdzie dalej za zbor podpisaŭ.
A jakich palityčnych pohladaŭ jon trymajecca?
«Śmieła mahu nazvać siabie patryjotam. Ale biez štampaŭ. Ja nie libierał, heta dakładna. Ale vystupaju za madernizacyju našaha hramadstva», — padsumavaŭ Savinych.
Ciapier čytajuć
Viadomy partret Kahanca akazaŭsia savieckim fejkam, zatoje znajšłosia adzinaje fota archieołaha Tatura. Razhadanyja fotatajamnicy Biełaruskaha muzieja ŭ Vilni
Kamientary