Alaksandr Kul: Luby aryštavany ci źbity — ciapier adzin z nas

Bolš za 200 spartoŭcaŭ, treneraŭ i pracaŭnikoŭ haliny apublikavali list z patrabavańniem paŭtornych vybaraŭ prezydenta ŭ adpaviednaści ź mižnarodnymi standartami, a taksama adstaŭki dziejnaha składu Centravybarkamu z pryciahnieńniem falsyfikataraŭ da adkaznaści, piša radyjo «Svaboda».

Siarod inšych patrabavańniaŭ: vyzvalić i reabilitavać usich palityčnych źniavolenych, vyjavić i pakarać vinavatych u źbićci i katavańniach. U vypadku cisku, pahroz zvalnieńniem abo parušeńnia pravoŭ pradstaŭnikoŭ sportu, jakija padpisalisia pad listom, usie jany buduć dziejničać salidarna, až da admovy vystupać za zbornuju krainy abo brać udzieł u mižnarodnych i nacyjanalnych forumach.

Padpisali zvarot čempijony i pryzery Alimpijskich hulniaŭ, pieramožcy i medalisty čempijanataŭ śvietu i Eŭropy: Hanna Huśkova, Andrej Kraŭčanka, Alaksandra Hierasimienia, Dźmitry Asanaŭ, Maryna Arzamasava, Elvira Hierman, Volha Mazuronak, Alaksandra Ramanoŭskaja dy inšyja zorki biełaruskaha sportu.

«Dramatyčnyja padziei padšturchnuli vystupić adzinym frontam»

U liku padpisantaŭ — adzin z najbolš viadomych biełaruskich baskietbalistaŭ, u minułym hulec nacyjanalnaj zbornaj, čempijon Eŭropy ŭ składzie moładzievaj kamandy Alaksandar Kul. Pobač ź im i jahonaja žonka, majstar sportu ŭ valejbole Alena Kul (Mikłaševič).

Svaju hramadzianskuju pazycyju Alaksandar akreślivaŭ i raniej. Adzin z redkich spartoŭcaŭ, jaki razmaŭlaje na biełaruskaj movie, hanarovy hość kursaŭ «Mova nanova», prychilnik nacyjanalnaj symboliki. Spryčyniŭsia da źjaŭleńnia paznavalnaha brendu «Cmoki» i maštabnaj biełarusizacyi mužčynskaha i žanočaha klubaŭ pad hetaj nazvaj.

— Alaksandar, u zhadanym śpisie niamała baskietbalistaŭ — Alena Leŭčanka, Kaciaryna Snycina dy inšyja. Nia bačna Jahora Mieščarakova, ale jon svaju pazycyju akreśliŭ raniej, byŭ na Maršy Svabody 16 žniŭnia. Pry tym, što kiraŭnik federacyi Maksim Ryžankoŭ dosyć žorstka zmahajecca ź inšadumstvam…

— Ja b nie akcentavaŭsia tolki na baskietbalistach, vykazałasia ŭsia spartovaja hramadzkaść. Kolkaść padpisantaŭ uvieś čas raście. Inicyjatary vyrašyli nie rabić śpis kančatkovym — štodnia buduć dadavacca novyja proźviščy. Ad pieršapačatkovych 100 užo bolej za 200, i heta nia finiš. Tamu nie vydzialaŭ by kalehaŭ jak kastu, jakaja aktyŭniej za inšych vykazvaje svaju pazycyju.

Kali mnie prapanavali dałučycca, pieršapačatkova była ideja jadnańnia ŭsich spartoŭcaŭ. Bo dahetul kamunikacyi adbyvalisia zbolšaha ŭ miežach svajho vidu, federacyi ci napramkaŭ — lohkaja atletyka, hulniavyja dyscypliny i h.d. A hetym razam dramatyčnyja padziei ŭ krainie padšturchnuli vystupić adzinym frontam. I heta daje padstavy havaryć pra nas jak supolnaść, jakaja ahučvaje ahulnyja mety i patrabavańni.

— Jak mianiajecca nastroj? Bolš aptymizmu ci ŭsio ž pesymizmu? Vyhladaje, što ŭłada da kampramisaŭ nia schilnaja, šmatlikija zajavy, zvaroty dy petycyi faktyčna ihnarujucca, lubyja zachady apanentaŭ traktujucca ledź nie jak sproba dziaržaŭnaha pieravarotu.

— Nastroj źmianiajecca, chutčej, chvalami. Heta narmalnaja čałaviečaja psychalohija. Niemahčyma ŭvieś čas emacyjna iści tolki ŭvierch ci padać uniz, prabivajučy dno. Usio adbyvajecca prylivami. Tak i ciapierašniaja sytuacyja. U peŭny čas vidavočny padjom, ale lubaja ŭźniosłaść zaviaršajecca spadam. Nu, i ja taksama: nie abaviazkova ŭ rezanansie z usimi, prosta pieražyvaju ŭsie tyja ž pačućci, što i inšyja.

Kali napraŭdu, takija adčuvańni, što žyvieš u niejkim Zalustroŭi, jak taja Alisa. Bo ŭ toje, što adbyvajecca, časam niemahčyma navat pavieryć. Kali znachodziśsia ŭ centry padziej ci čuješ ad ludziej, jakich viedaješ persanalna, maješ paćvierdžanyja fakty, a nia toje, što niechta niedzie čuŭ ci pierapościŭ i nieviadoma, praŭda ci nie. Bo navat biełarusy, jakija nazirajuć za ŭsim za miažoj, bačać padziei krychu inakš — tak, jak heta pakazana ŭ internecie. Na miescy stupień pieražyvańnia, usprymańnia, uśviedamleńnia maštabu supraćstajańnia ŭsio ž inšaja.

— Chtości ź siabroŭ, znajomych akazaŭsia ŭ liku zatrymanych, źbitych? «Pad razdaču», kali cytavać kiraŭnika MUS Karajeva, traplali i viadomyja spartoŭcy — naprykład, futbalist nacyjanalnaj zbornaj Anton Saroka, jaki atrymaŭ administracyjny aryšt.

— Na ščaście, u maim atačeńni niama nikoha, chto apynuŭsia ŭ tych žudasnych kałatniečach. Zrešty, luby aryštavany, źbity — ciapier jon adzin z nas. Kali ludzi biaruć šlub, to prynosiać klatvu, što buduć razam i ŭ radaści, i ŭ biadzie. Kaniečnie, i adno, i druhoje moža ci razvalić hety sajuz, ci zrabić jaho jašče macniejšym.

Toje ž samaje možna skazać i pra hramadztva. Ludzi pavinny być razam i ŭ radaści, i ŭ biadzie — asabliva ŭ takoj, jakuju biełarusy pieražyli ŭ dzień prezydenckich vybaraŭ i paśla. Nastupny krok budzie zaležać ad usich nas. Abo trahiedyja źjadnaje, abo padzielić pa roznyja baki barykadaŭ. Prynamsi, pakul što ciažka pradkazać, čym usio skončycca.

«Treba sabracca ź siłami i prajści praz vyprabavańni»

— Što dumajecie nakont sakralnaj ličby ŭ 80% na karyść Łukašenki, jakuju jon, vierahodna, praz ułasnaje samalubstva nijak nia moža skarektavać? Siłavoje supraćstajańnie na fonie elektaralnaj aktyŭnaści ŭ niemałoj stupieni vyklikanaje jakraz čakańniem inšych vynikaŭ.

— Nie mahu ničoha skazać, bo nia mieŭ nijakaha dačynieńnia ni da vybarčych kamisij, ni da nazirańnia. Nakolki namalavana ci nie, možna budzie ŭbačyć albo pry pieraliku hałasoŭ, albo padčas novych vybaraŭ. Ale toje, što siońnia adbyvajecca na vulicach, havoryć samo za siabie. Prynamsi, daje padstavy, kab zasumniavacca ŭ aficyjnych vynikach.

Ciapier mnohija zadajucca pytańniem: a što dalej? Jak budzie — možna razvažać hadzinami, i naŭrad ci chto dakładna sprahnazuje chod padziej. Možna prahnazavać adno, a na samoj spravie budzie nia tak, jak pradkazvajuć navat najlepšyja analityki. Lozunhi — heta ŭsio adno tolki lozunhi. Jany niasuć zrazumiełuju funkcyju — niejkim čynam upłyvać na ludziej, stymulavać ich da dziejańnia. Tamu treba sabracca ź siłami — fizyčnymi i maralnymi — i prajści praz vyprabavańni. Tady hramadztva samo zmoža razabracca, jakija zadačy vyrašać, kaho karać za złačynstvy.

Pavialičyć

— Viedaju, što z žonkaj Alenaj vy byli siarod udzielnikaŭ niadzielnaha Maršu Svabody. Jakija ŭražańni?

— Tak, naturalna. Na samoj spravie adčuvańnie vialikaha śviata. Radasna, što vyjšła tak šmat adnadumcaŭ, nie zastałosia abyjakavych. Dahetul navat na samych vialikich spabornictvach usiaśvietnaha maštabu nia bačyŭ adnačasova stolki ludziej, heta sapraŭdy ŭražvała. Dumaju, nie ŭ adnaho mianie takija dumki. Kožny, chto pabačyŭ, zabudziecca nia chutka. Prynamsi, pakazali ŭsiamu śvietu, kolki ŭ Biełarusi prychilnikaŭ pieramienaŭ.

A što da źmieny nastroju paśla takoha emacyjnaha vykidu, to raju pačytać dopis u sacsietkach Andreja Kurejčyka. Padajecca, jon vielmi adekvatna acaniŭ sytuacyju.

Andrej Kurejčyk: Biełarusy, vy choć zrazumieli, što adbyłosia?!

Jašče tydzień-dva tamu było vialikim hieraizmam vyviesić na balkonie nacyjanalny ściah i źbiracca bolš jak utroch. A ciapier narod sam admianiŭ paniaćci «niesankcyjanavany mitynh», «zabaronienaja symbolika», pijetet pierad čynoŭnikami dy mnohaje inšaje. Adno heta darahoha varta…

«Chto sapraŭdy prahnie pieramienaŭ, toj svajho damahajecca»

— U sporcie, jak i va ŭładnaj vertykali, skłałasia sytuacyja, što kiraŭniki halinovaha ministerstva, federacyj pa vidach, miakka kažučy, nie ŭ zachapleńni ad tych, chto svaimi zajavami i ŭčynkami nia ŭpisvajecca ŭ idealahičnuju liniju. Nie aścierahajeciesia, što podpis pad adkrytym listom paciahnie nastupstvy?

— Viedajecie, nasamreč anijakich fantastyčnych zajavaŭ ja nie rablu. Jak i inšyja narmalnyja ludzi — za mir va ŭsim śviecie i za ŭsieahulnuju spraviadlivaść (śmiajecca). Voś i ŭsio. Kaniečnie, chaciełasia b skazać — niachaj pieramoža macniejšy, jak heta časta kažuć datyčna sportu. Znoŭ ža, z umovaj, što hulnia sumlennaja. Na žal, u vypadku našych vybaraŭ nakont hetaha možna paspračacca. Tym nia mieniej, usio ŭ rukach ludziej. Chto sapraŭdy choča pieramienaŭ, toj svajho damahajecca.

Sioleta Alaksandar Kul adznačyŭ 45-hodździe. Sapraŭdny biełaruski vołat — 213 santymetraŭ rostam. Rodam jon ź vioski Baroŭka Vierchniadźvinskaha rajonu Viciebščyny. Hulaŭ za baskietbolnyja kłuby ZŠA, Jeŭropy, byŭ hulcom nacyjanalnaj zbornaj u 1993—1994 i 1998—2008 hadach. U 2007—2011 vystupaŭ za «Minsk-2006», nieadnarazova vyjhravaŭ čempijanat i Kubak Biełarusi. Paśla zakančeńnia hulniavoj karjery zastaŭsia pracavać dyrektaram centru ekanamičnaha raźvićcia i spartyŭnaha markietynhu, staŭ inicyjataram pierajmienavańnia klubu ŭ «Cmoki».

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0