Śviatłana Cichanoŭskaja apublikavała zvarot pa vynikach pieršaha dnia zabastovak.
«Darahija biełarusy! Siońnia byŭ važny dzień. Piensijaniery na maršy abaraniali studentaŭ, a studenty stajali ŭ sčepcy za piensijanieraŭ. Kiroŭcy błakavali ruch na darohach, kab nie prapuścić śpiectechniku da akcyj ajcišnikaŭ. Ajcišniki vychodzili na vulicy, kab padtrymać miedykaŭ. Miedyki stajali ŭ adnych łancuhach salidarnaści z pradstaŭnikami pryvatnaha biznesu. Pryvatnyja biznesy zakryvali svaje dźviery, kab pakazać salidarnaść sa strajkoŭcami zavodaŭ. A rabotniki zavodaŭ spyniali svaju pracu, kab usie my zmahli žyć u svabodnaj krainie.
Hetaja siła salidarnaści spałochała režym. Jon znoŭ vykarystoŭvaje represii, tamu što bolš ni na što nie zdolny. Na vas užo sprabujuć cisnuć i zvalniać. Jany dumajuć, što tak viernuć vas da pracy i znoŭ zmohuć žyć za vaš košt. Ale siońnia ŭ nas usio atrymałasia, tamu što kožny z vas prajaviŭ hieraizm dziela siabra, kalehi i ziemlaka. Cechi zavodaŭ nie zapracavali, kab mahła zapracavać łancuhovaja reakcyja salidarnaści. Jaje ŭžo nie padarvać, nie zatrymać i nie zabić. Siońnia byŭ važny dzień — i ja vieru, što heta byŭ tolki pačatak», — napisała Cichanoŭskaja.
Ciapier čytajuć
U pačatku 2000‑ch troje nastaŭnikaŭ historyi źbiehli va Ukrainu ad «hienacydu biełaruskaha naroda», jaki čyniŭ režym Łukašenki. Jak skłaŭsia ich los?1818
Kamientary