Pad Asipovičami rybak paŭhadziny vyciahvaŭ vializnaha soma, a paśla adpuściŭ jaho na volu
Dniami rybałoŭ-amatar Vital Dubovik dastaŭ sa Śvisłačy ŭ rajonie vioski Łapičy Asipovickaha rajona hihanckaha soma. Jahonaja vaha była kala 40 kiłahramaŭ, daŭžynia — bolš za 180 santymietraŭ, piša «Anłajnier».
«Piać dzion tamu pajechaŭ ź siabram na rybu, uziaŭšy pałatku i piečku. U pieršy dzień prosta adpačyvali, na druhi łamali lod i trochi parybačyli (tavaryš začapiŭ sazana na 10 kh), nu a na treci ŭvieś lod sahnała, — raspaviadaje Vital. — My išli [na łodcy] pa race i ŭbačyli ŭ rechałocie niekalki dobrych siłuetaŭ. Ja zrabiŭ zakid [śpininham] i začapiŭ soma.
Było fizična niaprosta. Chvilin z 30 ź im pavajavaŭ i vyciahnuŭ na bierah. Na hetym historyja i skončyłasia. Bolš ryby nie znajšli. Nu jak? Jana jość, ale sychodziła pad lod, i dastać jaje adtul było amal nierealna. Tak što jak takoha ŭłovu nie było. Na minułych rybałkach usio było inakš».
Vital kaža, što samoŭ u hetych miescach vielmi šmat, i apošnija hady rybaki niaredka dastajuć z vady trafiei ŭ 25—30 kiłahramaŭ.
Asabista dla Vitala hety som — samy bujny, jakoha jon kali-niebudź łaviŭ.
Sfatahrafavaŭšysia na pamiać, rybinu vypuścili ŭ Śvisłač.
Jak viadoma, z 1 listapada pa 31 sakavika dla zachavańnia papulacyi ŭviedzienaja zabarona na łoŭlu soma, ale, jak zapeŭnivaje rybak, jon nie zabraŭ by jaho dadomu ŭ lubym vypadku:
«Ja soma jeŭ. Nie lublu — tłustaja ryba, sała. A voś karp i sazan realna smačnyja. I niachaj kažuć, što Śvisłač brudnaja, ale ŭ rajonie Asipovičaŭ ryba realna kłasnaja, navat namioku niama na niejkija pachi».
Kamientary