Dva dni tamu pamior biełaruski paet Mikoła Trafimčuk, paviedamili jahonyja siabry ŭ sacsietkach. Jamu było 74 hady, pryčynaj śmierci stali dvajny insult i infarkt.

Mikoła Trafimčuk naradziŭsia 3 studzienia 1950 hoda ŭ vioscy Vosaŭcy Drahičynskaha rajona. U 1975 hodzie skončyŭ fiłałahičny fakultet Bresckaha dziaržaŭnaha piedahahičnaha instytuta.
Paśla pracavaŭ u redakcyjach rajonnych haziet, na bresckim telebačańni, u hazietach «Minskaja praŭda», «Źviazda», «Naša dola». Byŭ siabram Sajuza biełaruskich piśmieńnikaŭ z 1994 hoda.
U 2005 hodzie Trafimčuk staŭ zasnavalnikam i hałoŭnym redaktaram litaraturna-mastackaha almanacha «Homan».
Drukavaŭsia z 1970 hoda. Pieršaja asobnaja kniha paeta «Tryvańnie» vyjšła ŭ 1990 hodzie ŭ vydaviectvie «Mastackaja litaratura». paśla byli jašče zborniki vieršaŭ «Trajektoryja» (1992), «Fest, albo Tryjada» (1993), «Ništa nie vierniecca nikoli» (1995), «Lubić Boh Biełaruś» (1996) i inšyja.
Mnohija vieršy Mikałaja Trafimčuka pakładzienyja na muzyku: «Drahičynski vals», «Pavucinka», «Baćkoŭski sad», «Słucki kazačok» i inš. Darečy, i sam paet akramia pisańnia vieršaŭ umieŭ hrać na harmoniku, jaki zaŭsiody braŭ na aŭtarskija sustrečy, vykonvajučy pad jaho aŭtarskija pieśni.
Ciapier čytajuć
Ciahnik Pinsk—Minsk spyniŭsia pad Dziaržynskam biez aciapleńnia. Paśla prybyćcia ŭ stalicu pasažyraŭ razabrali ludzi z sacsietak i raźvieźli pa chatach
Kamientary