«Pa analityčnych centrach trampistaŭ chodzić Prejhierman i nastojvaje na vyvadzie Biełarusi ź izalacyi navat bieź libieralizacyi»
U novym vypusku TOKu Nasta Roŭda razam z ekanamičnaj ahladalnicaj Volhaj Łojka abmierkavali pierśpiektyvy Biełarusi ŭ novaj hieapalityčnaj situacyi.
«Ja viedaju, što prosta zaraz pa amierykanskich analityčnych centrach trampistaŭ chodzić Jaŭhien Prejhierman, jaki łabiruje intaresy Łukašenki, — raskazała Nasta Roŭda. — Tam nie tolki adbielvańnie Łukašenki, kštałtu «jon bolš adekvatny za Pucina, ź im praściej vieści pieramovy, ź im lepš mieć niejkija stasunki». [Jon abmiarkoŭvaje,] kaniečnie, ekanamičnuju palohku — źniaćcie niejkich sankcyj. Ale bolš za toje, jon nastojvaje na vyvadzie Biełarusi ź izalacyi bieź libieralizacyi».
Jana dadała, što bačyć u hetym łabiravańni peŭnuju ryzyku:
«Možna mierkavać, što Biełaruś moža pajści azierbajdžanskim šlacham. To-bok adbudziecca «azierbajdžanizacyja» Biełarusi, kali ciapierašni stan rečaŭ stanie piermanientnym, narmalnym. To-bok, najaŭnaść palitviaźniaŭ u Biełarusi — heta ok. Usie pra ich zabuduć. Niezaležnych ŚMI ŭ krainie nie budzie. Toje, što my majem zaraz, stanie novaj narmalnaściu. I Łukašenka vyjdzie ź izalacyi. Dla Łukašenki ŭsio budzie ok, dla ludziej usio zastaniecca tak, jak jość zaraz».
Jaŭhien Prejhierman — vypusknik fakulteta mižnarodnych adnosin Biełaruskaha dziaržaŭnaha ŭniviersiteta, doktar palityčnych navuk. Dyrektar Rady mižnarodnych adnosin «Minski dyjałoh», jakaja arhanizoŭvała adnajmiennyja kanfierencyi, jakija stali miescam nieaficyjnych kantaktaŭ uładaŭ Biełarusi z zachodnimi palitykami. Prejhiermana nazyvajuć pazaštatnym supracoŭnikam Ministerstva zamiežnych spraŭ Biełarusi. Jon nie adnojčy abvinavačvaŭsia ŭ pracy na režym Łukašenki i łabiravańnie jaho intaresaŭ.
Na pohlad Volhi Łojka, ad amierykancaŭ jość dakładny pasył — z palitviaźniami hetaj narmalizacyi nie budzie.
«Ja nie vieru ŭ toje, što biez spynieńnia represij u Łukašenki ŭ hety raz atrymajecca vyviernucca. (…) Ja sumniavajusia i ŭ tym, što jon zmoža ich spynić na samoj spravie. Heta, badaj, adziny piesimizm, u advarotnym vypadku aptymizmu było b bolej. Nakolki Łukašenka kiruje situacyjaj u Biełarusi, kab niešta spynić? Nakolki jon subjektny ciapier? Ci moža jon ukazvać svaim ludziam u pahonach? My nie viedajem. Možam tolki ćmiana zdahadvacca.
Pa-dobramu, na samoj spravie, treba było b zaviazvać, tamu što piacihadovy termin daŭnaści skončyŭsia pa ŭsich hetych kamientaryjach, łajkach. Nu, zakančvajecca. I možna pačynać zakančvać hetuju temu. Ale jana nie zakančvajecca. Jana zručnaja, jana kamfortnaja. Jana, jak «hienacyd biełaruskaha naroda». Zajmaŭsia b i zajmaŭsia. Tamu heta pytańnie — ci moža jon (Łukašenka. — NN) dakazać usim, što jon heta moža».
Hladzicie całkam:
Ciapier čytajuć
Biełarus, jaki vajavaŭ za Ukrainu, raspavioŭ, čym jaho začaravała kachanka Ina Kardaš, ahientka KDB23
Biełarus, jaki vajavaŭ za Ukrainu, raspavioŭ, čym jaho začaravała kachanka Ina Kardaš, ahientka KDB
«Ź mianie ničoha nie voźmieš, a ludzi paciarpieli». Para piensijanieraŭ druhi hod nie moža vypisać ź minskaj kvatery šmatdzietnuju siamju emihrantaŭ44
«Ź mianie ničoha nie voźmieš, a ludzi paciarpieli». Para piensijanieraŭ druhi hod nie moža vypisać ź minskaj kvatery šmatdzietnuju siamju emihrantaŭ4
Učora — u łukašenkaŭskaj turmie, siońnia — u Kijevie dapamahaje ŭkraincam vyžyć. Były palitviazień i svajak Cichanoŭskaj staŭ vałancioram u Punkcie niazłomnaści66
Kamientary