Sańnikaŭ: «Da vyzvaleńnia krainy zastałasia para tydniaŭ»
Łukašenka źbieh u Vieniesuełu. Miljony ludziej likujuć na vulicach: «Žyvie Biełaruś!»
Łukašenka źbieh u Vieniesuełu. Miljony ludziej likujuć na vulicach: «Žyvie Biełaruś!» Taki prahnoz na 20 śniežnia zrabiŭ Andrej Sańnikaŭ, kandydat u prezidenty ad kampanii «Jeŭrapiejskaja Biełaruś» u svaim televystupie 24 listapada.Vystupaŭ
U samym pačatku jon źvinavaciŭ Jarmošynu ŭ pakryćci falsifikacyj.
Raskazaŭ, što syšoŭ z urada, kali adbyŭsia pieravarot, kali «Łukašenka niezakonna zachapiŭ uładu», paraŭnaŭ Łukašenka z «drobnymi fiurerami», šmat razoŭ nazyvaŭ jaho dyktataram.
Źvinavaciŭ kiraŭničy režym u zabojstvie lideraŭ apazicyi, u tym liku i Karpienki.
Padkreśliŭ, što jon prafiesijny dypłamat. I vyhladaŭ jon jak dypłamat. Anarchičnaja barada była akuratna padstryžanaja. Dla pieršaha vystupu jon abraŭ sini halštuk.Jon zhaniŭTekst pieravažna čytaŭ z papierki.
Paraŭnaŭ historyju Biełarusi z historyjaj inšych centralnajeŭrapiejskich krainaŭ.
«Łukašenka nazyvaje nas apazicyjaj, ale apazicyjaj narodu daŭno stali Łukašenka i nasielniki Drazdoŭ». Jon vysoka acaniŭ Mašerava i skazaŭ, što takoha kiraŭnika jak Łukašenka ŭ Biełarusi jašče nie było.
«Treba ŭziać pałku i vyhnać śvińniu sa svajho haroda», — pracytavaŭ jon svajho cieścia.
Raskazaŭ pra pahrozy zabojstva, pieratrus u siabie ŭdoma, pra śmierć Biabienina.
Nielha chadzić na daterminovaje hałasavańnie, — zaklikaŭ Sańnikaŭ.
Paabiacaŭ:
pierachod da demakratyčnaha ładu i padziełu ŭład,
admienu kantraktnaj sistemy,
adradžeńnie prafsajuzaŭ,
pryniać ideałohiju z adukacyjnych prahram,
palapšeńnie jakaści adukacyi i daškolnaha vychavańnia,
admienu ŭkaza № 660,
reformu sielskaj haspadarki — ale nie kankretyzavaŭ, jakuju,
ruch u Jeŭropu pry zachavańni stratehičnaha partniorstva z Rasijaj.
Sańnikaŭ raskrytykavaŭ prajekt pastavak nafty ź Vieniesueły, paraŭnaŭ jaho z prajektam pavarotu paŭnočnych rek.«Zamožnaść i ŭłasnaść» pavinny stać pradmietam honaru, skazaŭ jon. I paabiacaŭ u nastupnym vystupie prezientavać ekanamičnuju prahramu, padrychtavanuju ekanamistam Złotnikavym.
Jon zaklikaŭ «ratavać krainu». Skazaŭ, što 19 śniežnia na Płoščy źbiarucca najlepšyja mužčyny i samyja pryhožyja žančyny krainy.
Vystup byŭ takim ža papulisckim, jak i vystupy Rymašeŭskaha j Statkieviča. Ale jamu brakavała jarkich momantaŭ i emacyjnaści hetych palitykaŭ.
Ciapier čytajuć
Džefry Epštejn niekalki razoŭ atrymlivaŭ vizu ŭ Biełaruś. I dakładna naviedvaŭ našuju krainu4
Kamientary