Kvateru hałoŭnaha padazravanaha ŭ terakcie abšukvali jašče šeść hadoŭ tamu

Ciapier razam ź mierkavanym terarystam, mahčyma, zatrymali jahonaha baćku… Čym bolš źviestak, tym bolš dziŭnotaŭ. Adno vyhladaje peŭnym: hałoŭny padazravany mieŭ ciahu da šykoŭnaha žyćcia. Intryhoŭnyja detali sabrali žurnalistki «Kamsamołki».

Viciebskuju ŭskrainu, dzie žyvuć padazravanyja, miascovyja žychary nazyvajuć rajonam rabaciah. Vakoł staryja damy z pakryŭlenymi dachami, abšarpanyja piacipaviarchoviki. Jedziem uzboč pramysłovaj častki Viciebska: zavodskija mury, biaskoncyja kaminy.

Spyniajemsia la prachadnoj zavoda, na jakim pracuje hałoŭny padazravany, toj samy, jaki, zhodna ź viersijaj śledstva, prynios bombu ŭ mietro.

— Dyk nieprykmietny jon! Jaho mała i zaŭvažali. Nie piŭ, nie kuryŭ. Va ŭsiakim vypadku, zaŭvažany nie byŭ. Pracu rabiŭ spraŭna. Jak tokar, jon moh rabić roznyja detali. Typu na balničnym z 5 krasavika, — raspavioŭ rabočy zavoda. — Zarobki ŭ nas nievialikija. Siaredni — miljon čatyrysta. Jon, moža, i mienš pałučaŭ. Daŭno ŭ nas: jak paśla PTV pryjšoŭ, tak da armii i pracavaŭ. Paśla słužby viarnuŭsia.

— Možna vynieści hajki z vašaha zavoda?

— U nas mietałašukalnik staić. Dyj našto? Pajšoŭ i kupiŭ na rynku ŭsio za try rubli. Nie kaniečnie dla hetaha na zavodzie pracavać. A palcy ŭ nas jašče dva hady tamu adkatali, paśla minskaha vybuchu 2008 hoda. Mužčyn sabrali ŭ aktavaj zale, źniali adbitki palcaŭ. A jon u hety čas moh i ŭ vojsku być.

Pa prasiołkavaj darozie dabirajemsia da doma padazravanaha, mima škoły, u jakoj jon vučyŭsia. Pa darozie vyśviatlajem: na rajonie mnohija viedajuć, kaho mienavita zatrymali. Nahadajem, u Minsku na zdymnaj kvatery, praz sutki paśla vybuchu, zatrymali traich — mierkavanaha vykanaŭcu teraktu, jahonaha siabra dziacinstva (taksama ŭradženca Viciebska) i dziaŭčynu. A praź niekalki dzion paśla vybuchu ŭ Viciebsku zatrymali jašče dvuch — byłoha adnakłaśnika i, pavodle niepaćvierdžanych źviestak, baćku hałoŭnaha padazravanaha.

— Ja dobra viedaju adnaho ź ich, my siabravali. Jon cichi, navat trochi bajaźlivy, małym za tatu chavaŭsia. Dva inšych — dziŭnyja, ja z takimi nie vadžusia, — raspaviała «Kamsamołcy» susiedka padazravanych, pakazvajučy na vokny chłopcaŭ, jakija žyli ŭ susiednich padjezdach. — U čym dzivactva? Dy nie viedaju, ślizkija niejkija, niepryjemnyja…

Kvatera, u jakoj žyvie padazravany ŭ terakcie, ciapier pustuje. Susiedziam raskazać pra jaho siamju praktyčna niama čaho, zamknionyja byli. Mnohija tolki adznačajuć, što małodšy (hałoŭny padazravany) šmat z kim nie vitaŭsia, sabie na ŭmie…

Kampanija zatrymanych chłopcaŭ, na pieršy pohlad, typovaja. Takich šmat u lubym zavodskim rajonie. Viečarami chłopcy źbirajucca na łavačkach papić piva ci čaho macniejšaha.

— Jon moh i nie tolki piva — i harełki vypić, — uspaminajuć pryjacieli. — I pierabrać moh, i pieśni harłanić. Ale kab bombu!.. U heta nie vierycca…

— Nakolki viedajem, zatrymali i chłopca, i jahonaha baćku. Baćka — hadzińnikavy majstar, śpiecyjalist pa miechaničnych hadzińnikach. Ichnuju kvateru abšukvali paśla vybuchu ŭ Viciebsku ŭ 2005 hodzie, jak i kvatery inšych hadzińnikavych majstroŭ (padčas vybuchu ŭ Viciebsku vybuchoŭka była našpihavanaja detalami ad hadzińnikaŭ). Tady ŭ ich ničoha kryminalnaha nie znajšli. Ja viedaju pra heta, bo byŭ padčas taho pieratrusu paniatym, — raspavioŭ susied hałoŭnaha padazravanaha. —

Pieratreśli i dvuch viciebskich pryjacielaŭ zatrymanych. Pa dadzienych śledstva, u padazravanaha była padpolnaja łabaratoryja, jakaja znachodziłasia ŭ padvale doma. Mienavita tam vyrabili bombu.

— Dyk zaziraŭ ja ŭ hety sklep. Jon sam prapanavaŭ. Skazaŭ: «Zirniem, ci nie zarasło pavucińniem». Usio pusta, tolki stoł stajaŭ. I bolš ničoha. Pakojčyk maleńki, — raspavioŭ stolar-stanočnik z susiedniaj vulicy.

Baćki chłopca, jakoha zatrymali ŭ Viciebsku na druhi dzień paśla vybuchu (jon siabravaŭ z padazravanym u terakcie), da hetaha času nie mohuć pryjści ŭ siabie.

— Našaha adzinaha syna zabrali 13 krasavika. Z našaj viciebskaj kvatery. Dy ŭ jaho pa chimii trojka! Nijakaj bomby jon vyrabić nie moh.

Zarabiŭ pieršyja hrošyki, nazapasiŭ trochi. Praź dzieviać miesiacaŭ ŭziaŭ kredyt u banku šeść miljonaŭ, kupiŭ sabie pieršuju mašynu «Folksvahien Pasat». Jamu tady 18 hadoŭ było.

U vojska nie pajšoŭ praz traŭmu. Jašče syn vielmi baicca zamknionych prastor, pakutuje na kłaŭstrafobiju.

Niadaŭna jon narešcie vyśpieŭ dla siamiejnaha žyćcia, znajšoŭ dziaŭčynu, raśpisalisia jany ŭ sakaviku. U kancy maja čakajuć dačku. Uvieś čas jon doma byŭ, damasied, siamiejny čałaviek. Śpiašaŭsia paśla pracy da žonki. Pradaŭ staruju mašynu, kab kupić lepšuju. Dy jon rabaciaha!

U paniadziełak, 11 krasavika, jon uvieś dzień da čaćviortaj viečara byŭ na pracy ŭ Viciebsku. Potym pryjechaŭ dadomu. I va aŭtorak byŭ na pracy.

Zajšli ŭ padvał, tam tumbačka stajała. Supracoŭniki orhanaŭ adździorli abbiŭku sa ścien z DVP. A pad DVP na nižnim słoi byŭ malunak, nadpisy, jakija hadoŭ šeść tamu zrabili. Durnyja malunki. Syn skazaŭ, što heta nie jon razmaloŭvaŭ, a siabar. Jon naohuł nie maluje. Hety kavałak supracoŭniki pavieźli z saboj. Potym i chłopčyka našaha zabrali… U čaćvier my daviedalisia, što jon u SIZA ŭ Minsku.

Što pišuć u sacsietkach: «Ulubiony zaniatak — pić piva z kalmarami»

Chłopiec zarehistravaŭsia ŭ sacyjalnych sietkach pad čužymi imiem i proźviščam. Jak raspavioŭ «Kamsamołcy» pryjaciel zatrymanaha, novaje proźvišča vybraŭ z televizara.

Toje, što chłopcu chaciełasia pryhožaha žyćcia, vidać niaŭzbrojenym vokam. Jon na ŭsiu moc krasujecca z fatahrafij na svajoj staroncy: to ŭ abdymku z efiektnymi błandynkami, to ź piakučymi brunetkami, to ŭmieła pazuje z talerkaj sušy. Časta — za stałom, abstaŭlenym butelkami sa śpirtnym. Pachabnyja aniekdoty na staroncy zatrymanaha mohuć pračytać usie achvotnyja.

Pryčym vykazaŭ pretenzii i da dziaŭčat. Maŭlaŭ, nie prymaju dam z karotkaj stryžkaj i ŭ šyrokich štanach. Lubimy zaniatak — pić piva z kalmarami, lubujučysia na zornaje nieba.

Paśla takich malunkaŭ słaba vierycca ŭ vodhuki kalehaŭ. Maŭlaŭ, chłopiec cichi, nieprykmietny, nie piŭ, nie kuryŭ…

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0