Baćka Statkieviča: «Mikoła schudnieły, zmučany, ale ni na što nie skardzicca»
Statkievič-starejšy raskazaŭ pra spatkańnie z synam, jakoje adbyłoja 13 kastryčnika.
«Ja ciapier pačaŭ vielmi kiepska čuć, tamu čuŭ tolki pałovu ŭsiaho, što kazaŭ mnie Kola, — kaža Viktar Paŭłavič. — Praŭda, ja pra heta jamu ŭžo nie kazaŭ — nie chacieŭ rasstrojvać… My tak uvieś čas i razmaŭlali: jon nie chacieŭ rasstrojvać mianie, a ja — jaho».
Pa słovach Viktara Statkieviča, ich spatkańnie z synam doŭžyłasia kala dzvuch hadzinaŭ. Razmaŭlali siedziačy, praz šklanuju pieraharodku.
«Adrazu kinułasia ŭ vočy: Kola taki zmučany, chudy — ciažka na jaho hladzieć, — pryhadvaje Viktar Paŭłavič. — Ale ja ŭžo mocna nie ździŭlaŭsia, bo viedaju, u čyich jon rukach. Tolki paśla, jak viarnuŭsia dadomu, usiu noč płakaŭ… Dy ja ŭžo stolki vyliŭ tych śloz, što ŭsim maim kryŭdzicielam chabiła b, kab patapicca».
Viktar Paŭłavič vielmi čakaŭ spatkańnia z synam, bo apošnimi miesiacami zusim nie atrymlivaŭ ad jaho listoŭ. «Kola pryznaŭsia mnie, čamu jon nie piša, — raspaviadaje Statkievič-starejšy. — Kali jon napiša što nie tak, i tam heta pračytajuć, praź jaho adnaho karajuć usich. A vy razumiecie, jakaja heta nievynosnaja atmaśfiera…»
Pry spatkańni z baćkam Mikoła Statkievič taksama nadta ni na što nie skardziŭsia, aścierahaŭsia, kab tolki lišnie nie rastryvožyć staroha. Uśmichaŭsia navat tady, jak pakazvaŭ paškodžanuju niadaŭna na lesapilni, i siońnia prypuchłuju ruku.
«Ichny doktar vypisaŭ majmu synu daviedku, dzie spačatku napisaŭ, kab Kolu vyklučyli nahruzki na levuju ruku, a paśla prypisaŭ, što jon… pracazdolny, — raspaviadaje Viktar Paŭłavič. — Ja nie ŭjaŭlaju, jak jon adnoj rukoju piłuje tyja doški... Jak uvohule moža pracavać na lesapilni čałaviek ź niezalečanaj pałamanaj rukoju i rabrynaju?.. I jak heta moh dazvolić čałaviek, jaki davaŭ klatvu Hipakrata?! Heta ž złačynstva!»
Siońnia Statkievič-starejšy nie spadziajecca ani na chutkaje nastupnaje spatkańnie z synam, ani na jaho daterminovaje vyzvaleńnie: «Moža Kolu i vypuścili b raniej, kab jon napisaŭ prośbu ab pamiłavańni, ale jon nie zrobić hetaha nikoli, bo nikoli nie pryznaje siabie złačyncam. Ciapier mnie chaciełasia b chacia zredku bačyć jaho. Prosta kab viedać, što moj syn žyvy».
Skandał u «Jeŭraopcie». 96‑hadovamu dziadulu nie dazvolili prysieści na kresła kala kasy20
Kamientary