«U mianie ŭsio dobra»: listy śmiarotnika Kavalova dachaty
Asudžany na śmiarotnaje pakarańnie za saŭdzieł u terakcie žartuje, što nie maje kalendara na 2012 hod.
U liście da maci Kavaloŭ cikavicca kolki dzion u lutym. «Strašna padumać — žyvu ŭ samym centry stalicy», piša Uładzisłaŭ.
«Jon nas padtrymlivaje, sprabuje padniać nam nastroj. Što ŭ jaho na dušy, možna zrazumieć, ale listy ŭ jaho aptymistyčnyja»,— raspaviadaje Luboŭ Kavalova.
«Za mianie pieražyvać nie treba. Usio ŭ paradku.
Umovy dobryja. Syty, apranuty, knižki čytaju. Mama, pryvitańnie tabie! Lublu, całuju, abdymaju! Trymajsia tam. Nie pieražyvaj. My spravimsia»,— piša Uładzisłaŭ.
Jon prosić dasłać fotazdymki kvatery i pakoja, a taksama siabroŭ i rodnych.
«U mianie tut usio jość, tolki vas nie chapaje. Nie ŭ tym sensie, kab vas siudy, a prosta kab bačyć, što vy sa mnoj:)"
Paśla vyniasieńnia prysudu Ŭładzisłaŭ dasłaŭ dadomu adzin karotki list.
«U mianie ŭsio dobra. Adčuvaju siabie vydatna. Rady byŭ vas usich pabačyć. Mama, pasyłku mnie addali. Vialiki dziakuj. Pieradavajcie pryvitańnie rodnym. Vialiki dziakuj za padtrymku. Mnie heta vielmi dapamahaje».
Paśla skarhaŭ Lubovi Kavalovaj pačali prychodzić listy, ŭsie ź piačatkaj «pravierana».
«Pa listach, jon nibyta nie ŭ kamiery dla śmiarotnikaŭ, a ŭ sanatoryi. Tamu takija listy nam addajuć. Pisać jon pačaŭ z 16 śniežnia.Paśla taho, jak ja pačała skardzicca ŭ prakuraturu, sud, KDB, ab tym, što ja nie atrymlivaju listoŭ, i što ź jaho praciahvajuć ździekavacca. Pastajanna naručniki, abmiežavańni va ŭsim. Adzinaje, što možna, heta pisać i atrymoŭvać karespandencyju. Ja jamu dasłała haziet na luty i dva krasvordy».
«Mama, a što tam pa spatkańniach? Ty kazała, što dazvolili try spatkańni. Čakać mnie vas jašče ŭ hości? Pra toje, što pieradača mnie dazvolenaja raz na try miesiacy ja viedaju — mnie skazali. U zakupcy mnie možna pisać toje, što i raniej. Ja zvyčajna pišu jabłyki, pamidory, ahurki (heta kali byvaje, kali nie), kaŭbasu, piečyva aŭsianaje, šakaład, ziefir, syr, vafli, vadu minieralnuju, nu, i zubnuju pastu».
U listach Kavalova da siabroŭ taksama zbolšaha asabistaje. Amal ničoha pra siabie, adny pytańni. U čatyroch listach naličyli 20 pytalnikaŭ.
«Pra siabie absalutna ničoha nie piša,— kaža siabar Kavalova Siarhiej. — Pytajecca, jakija ŭ mianie płany, kaža, što pra svaje napiša paźniej. Piša, kab nie chvalavalisia. Piša, što ŭsio narmalna, naturalna. Jon razumieŭ, što list dojdzie, kali tam nie budzie ničoha lišniaha i abaviazkova budzie napisana, što ŭ jaho ŭsio narmalna.
A što moža być narmalna, kali siadzić u adzinočnaj kamiery?»
Siabry i rodnyja taksama rehularna dasyłajuć listy i paštoŭki, na Novy hod i 26 dzień naradžeńnia, jaki 17 studzienia Uładzisłaŭ sustrenie ŭ adzinočnaj kamiery.
«U mianie paradak. Atrymaŭ ad vas vializarnuju kolkaść paštovak. Dziakuj, ja byŭ vielmi rady. Z maimi paštoŭkami vyjšła nakładačka. Ich vypadkova pakinuli, a ja nie zaŭvažyŭ. Adpraviŭ tolki siońnia, tak što čakajcie — chutka pryjduć», — piša Ŭładzisłaŭ 6 studzienia.
Siabar Kavalova, Siarhiej taksama ličyć, što toj vielmi strymlivajecca.
«Ja razumieju, što čałaviek, jaki siadzić ŭ adzinočcy paśla śmiarotnaha prysudu, nie moža dobra sabie adčuvać. A jon piša roŭnym počyrkam, što ŭ jaho ŭsio dobra, što trymajecca, nastroj dobry i ŭ jaho ŭsio vydatna.Jon sprabuje siabie nastrojvać na lepšaje. Cikavicca bolš siabrami, pytajecca, čym zajmajemsia. Mnie napisaŭ, sam razumieješ, pra sabie šmat raskazać nie mahu».
Da 16 studzienia Uładzisłaŭ Kavaloŭ razam z advakatam štodnia vyvučaŭ materyjały z suda, kab padać nahladnuju skarhu. Jak daviedałasia Jeŭraradyjo, hetaha času im nie chapiła, tamu advakat paprasiŭ jašče niekalki dzion. Adkazu pakul niama.
Ciapier čytajuć
«U mianie na stale piać hadoŭ lažała papiera ź pieradačaj prava apieki nad synam». Volha Sieviaryniec — pra hady strachu, antydepresanty i nadzieju1414
Kamientary