Rasiejski Šuškievič

Biełarusy ad samaha abrańnia stavilisia da treciaha prezydenta Rasiei davoli stanoŭča. Razmova idzie nia tolki pra peŭnyja «prasunutyja» asiarodki, ale i pra nasielnictva ŭ cełym, pra što śviedčać vyniki sacyjalahičnych apytańniaŭ — pieršaha, druhoha, treciaha, čaćviertaha

Što da pryhadanych asiarodkaŭ, to adrazu paśla svajho prychodu i navat značna paźniej ź Miadźviedzievym źviazvalisia peŭnyja nadziei.

Mierkavałasia, što čałaviek, jaki zachaplajecca Deep Rurple, budzie ŭsio ž adroźnivacca i ad biełaruskaha amatara bajana i ad prybłatnionaha Pucina nia tolki stylova, ale i palityčna. Nia toje, što spadzievy byli nadta vialikimi, ale byli.

I nakont rytoryki, stylistyki Mr. Medvedev sapraŭdy nie padkačaŭ —

čaho vartaje adno «svaboda lepš, čym niesvaboda», skazanaje napiaredadni prezydenctva.

Praŭda, było i inšaje — vajna z Hruzijaj, kali ŭpieršyniu paśla raspadu SSSR rasiejskaje vojska vajavała za svaimi miežami, i žorstki «nakat» na ŭkrainskaje kiraŭnictva napiaredadni vybaraŭ u 2010 hodzie.

Ale pa-nad usim hetym było inšaje, moža samaje hałoŭnaje — ŭśviedamleńnie, što «car niesapraŭdny». U Rasiei heta ŭsprymałasia bolš vostra i vyrazna, i z pryčyny bolš brutalnaj palityčnaj kultury, i z taje pryčyny, što rasiejcy lepš mahli acanić uładnyja zdolnaści svajho farmalnaha kiraŭnika. Prostamu biełarusu było i mienš cikava, i ciažej uśviadomić, chto tam u Rasiei hałoŭny nasamreč. Ale zbolšaha ŭśviedamleńnie było.

Prynamsi było jano ŭ Alaksandra Łukašenki.

U listapadzie 2010 hodu padčas interviju polskim ŚMI na mierkavańnie intervijujera, što Pucin užo nie źjaŭlajecca prezydentam Rasiei, Łukašenka adkazaŭ pytańniem: «Sapraŭdy? A kim?».

Tak, praŭda, było nia ŭsie 4 hady. U peŭny momant Łukašenka navat sprabavaŭ hulać na supiarečnaściach (realnych ci ŭjaŭnych) unutry tandemu na baku Miadźviedzieva. Ale ŭ rešcie zrabiŭ vybar na karyść realnaj ułady, blizkaj jamu ŭ tym liku i kulturna, tut možna pryhadać

i źjedlivuju reakcyju biełaruskaha kiraŭnika na zachapleńnie rasiejskaha kalehi kamputarnymi hadžetami, maŭlaŭ, u mianie Kola ŭ hetyja cacki palcam tykaje, a sprava prezydenta — pytańni vyrašać, a nie hetym bavicca.

Biełaruskaja hramadzkaja dumka moža dadać prykład Miadźviedzieva ŭ vialiki šerah inšych postsavieckich dziejačoŭ-intelihientaŭ, jakija ci nia zdoleli atrymać realnuju ŭładu ci zhubili jaje: Hamsachurdzia, Elčybiej, Ter-Pietrasian, Šuškievič, Akajeŭ, Juščanka. Nu tak, šlach usich hetych palitykaŭ da ŭłady byŭ nie takim, jak u Miadźviedzieva, jakoha faktyčna za ručku pryviali ŭ Kreml. Ale inšy čałaviek na jaho miescy, mahčyma, «źjeŭ» by svajho dabradzieja i staŭ by sapraŭdnym uładarom. Moža i nie luboŭ da Deep Rurple pieraškodziła, a niešta inšaje, ale niejak tak atrymlivajecca, što amatary bajana daŭžej va ŭładzie zatrymlivajucca.

A pra Miadźviedzieva pryhadvajucca radki rasiejskaha klasika

Suždieny vam błahije poryvy,
No śvieršiť ničieho nie dano.

Ułada — heta mocny renthien, jaki robić vidavočnym kalibar i zdolnaści asoby. Nu akazaŭsia picierski juryst i vopytny čynoŭnik takim, jakim akazaŭsia. Moža, Pucin, prapanoŭvajučy jamu ŭ 2008 hodzie «šapku Manamacha», i viedaŭ, što takim akažacca. Tamu i prapanoŭvaŭ.

Ale moža mienavita tamu, što nie było ŭ Miadźviedzieva sapraŭdnaj, źviarynaj voli da ŭłady, nie było i vialikaj złości.

Darečy, nia vyklučana, što hetaja adsutnaść złości ŭ spałučeńni ź liberalnaj rytorykaj i fenomenam «niesapraŭdnaha cara» byli čyńnikami Bałotnaj. U niečym Miadźviedzieŭ uvasablaŭ imknieńnie da pieramienaŭ, chacia asabista i nia mieŭ siły ci žadańnia ich ździejśnić.

Što budzie pry Pucinie — pakul skazać ciažka. Ale ŭ Miadźviedzieva zdaralisia chacia niejkija liberalnyja «paryvy».

Jamu, zrazumieła, nie pahražaje pensija ŭ 2 dalary, jak Stanisłavu Šuškieviču, napieradzie, zdajecca, chacia b na peŭny čas — premjerskaja pasada. Ale, jak i ŭ byłoha kiraŭnika Biełarusi, čas dla rozdumu, čamu ž intelihientnaść i ŭłada hetak kiepska sumiaščajucca ŭ našych krajach.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0