«Upeŭnieny, što piać hadoŭ tamu biełaruskija ŭłady mahli zrabić tak, kab nas vyzvalili»
Pamiłavanyja Pucinym biełarusy viarnulisia damoŭ.
Alaksandr Čačuraŭ i Siarhiej Łahun, asudžanyja ŭ Rasii na 14 hadoŭ za «tabletki ad kašlu», na hetym tydni viarnulisia ŭ Baranavičy, piša Intex-press. U płanach u abodvuch ŭładkavacca na pracu, zavieści siamju i žyć zvyčajnym žyćciom.
Piać hadoŭ tamu Ćviarskim sudom Maskvy Alaksandr Čačuraŭ i Siarhiej Łahun byli prysudžanyja da 14 hadoŭ pazbaŭleńnia voli z adbyvańniem pakarańnia ŭ kałonijach strohaha režymu za «kantrabandu narkotykaŭ».
Pra toje, jak prajšli hetyja piać hadoŭ, Alaksandr i Siarhiej u adzin hołas adkazali «jak adzin dzień», adznačyŭšy, što majuć na ŭvazie nie praciahłaść terminu, a manatonnaść taho žyćcia, jaho žachlivuju adnastajnaść.
«Kožny novy dzień u dakładnaści nahadvaje papiaredni, ad hetaha prosta hałava išła kruham, — uspaminaje Alaksandr Čačuraŭ. — Viedajecie, i bolš za ŭsio zabivała toje, što zaŭtra znoŭ budzie toje ž samaje. Nijakaj radaści, nijakaj raznastajnaści, nijakaha śviatła ŭ kancy tunelu».
Pieršaje, što ŭraziła ich, kali jany pryjechali dadomu, toje, jak źmianiŭsia horad. Abodva adznačyli, što Baranavičy papryhaželi, stali jarkimi, śvietłymi. «Nie paśpieli zrazumieć pakul, jak źmianilisia ludzi, spadziajusia, što taksama ŭ lepšy bok», — skazaŭ Siarhiej Łahun.
Praź niekalki dzion paśla viartańnia maładyja ludzi vyrašyli adšukać raniejšych siabroŭ, i voś tut zrazumieli, što prymaŭka pra toje, jak jany spaznajucca ŭ biadzie, sapraŭdy pracuje.
«Pačuŭšy moj hołas, mnohija niejak choładna stali razmaŭlać, i tady ja zrazumieŭ, što možna śmieła vydalać amal sotniu numaroŭ znajomych i siabroŭ, ź jakimi ja mieŭ znosiny i siabravaŭ raniej, — kaža Alaksandr. — Kab pieraličyć tych, chto zastaŭsia, navat palcaŭ na adnoj ruce budzie šmat».
Za svajo vyzvaleńnie Alaksandr i Siarhiej udziačnyja pierš za ŭsio baćkam Alaksandra, jakija ni na chvilinu nie spyniali baraćbu, i konsułu pasolstva Biełarusi ŭ Rasii Siarhieju Babovu.
«Ja ŭpeŭnieny, što našy ŭłady mahli z samaha pačatku zrabić tak, kab nas vyzvalili, ale nie zrabili, tamu nie mahu skazać, što ja hanarusia tym, što hramadzianin Biełarusi, ale tym nie mienš dziakuj choć by za toje, što my vyjšli praź piać hadoŭ, a nie 14, bo prysud byŭ mienavita takim», — pryznaŭsia Alaksandr.
Mama Alaksandra Śviatłana Čačurava pryznałasia, što bačyć, jak jaje syn zaraz mučycca i pieražyvaje.
Bo 5 hadoŭ tamu ŭ 21-hadovaha chłopca było praktyčna ŭsio: vučoba, prapanova ŭładkavacca na pracu, paśla jaje zakančeńnia, kvatera. Navučańnie Saša tak i nie skončyŭ, pracu straciŭ, a kvateru pryjšłosia pradać, kab płacić advakatam.
«Ciapier jamu 27 hadoŭ, a žyćcio treba pačynać praktyčna z nula, — kaža Śviatłana. — Jon adčuvaje svaju vinu pierad nami: pa darozie dadomu kupiŭ nam z baćkam vielizarny televizar, vydatkavaŭ ŭsie hrošy, jakija zarabiŭ za piać hadoŭ. Mnie tryvožna za toje, jak składziecca jaho žyćcio dalej. Ale jak by tam ni było, usio zzadu, my znoŭ razam, i ja ŭpieršyniu za apošnija hady pačała zasynać biez snatvornaha i nie pračynajusia pa načach ad bolu ŭ sercy za majho adzinaha syna».
Kamientary