Symbalična-trešavaja drama Viačasłava Nikifarava pra žyćcio staroha ŭ Čarnobylskaj zonie.
Ład, 12.40
Duša maja, Maryja
Biełaruś, 1993, kalarovy, 73 chv.
Režyser: Viačasłaŭ Nikifaraŭ
Roli vykonvajuć: Uładzimier Samojłaŭ, Ałła Chamienka, Alaksandar
Samojłaŭ
Žanr: Drama
Adznaka: 3 (z 10)
Čarnobylskaja zona. Stary zastaŭsia ŭ vioscy j dažyvaje svoj viek. Pa race płyvie biełaja “atamnaja” piena, hieroja dahladaje ci to dziaŭčyna ŭ biełym – ci to sama śmierć (ci to duša hrešnika); na mohiłkach padonak haniajecca za dzietkami…
Karcina Viačasłava Nikifarava na Čarnobylskuju temu zdymałasia, jak aŭtarskaje kino z surjoznym pasłańniem. Niaŭciamnaść scenaru i razhublenaść stvaralnikaŭ nadali filmu trešavyja abrysy. Dla amataraŭ aŭtarskaha kino – katurny symbalaŭ. Dla amataraŭ trešu – “mahilna-katastrafičnyja” scenki.
Symbalična-trešavaja drama pasuje abiedźvium katehoryjam hledačoŭ, ale nie zadavalniaje nivodnuju.
Ciapier čytajuć
Halina Dzierbyš kazała prakuroru: «Jak pamru, budu da ŭsich vas nočču prychodzić». I žyćcio ŭžo dahnała jaje sudździu i śviedak. Historyja piensijanierki, jakoj dali 20 hadoŭ kałonii1616
Kamientary