Dźmitry Padbiareski: Volski — heta Mulavin
Kali b Lavon Volski vyjšaŭ na biełaruskuju muzyčnuju scenu pry kancy 60-ch, jon by pieršy, badaj, mieŭ prava nazvać svoj prajekt «Lavony». Paraleli pamiž asobami Lavona Volskaha i Ŭładzimiera Mulavina vymaloŭvajucca nadzvyčaj vyrazna. Až da taho, kab skazać: Volski — heta Mulavin siońnia.
Pa-pieršaje, abodva — biezumoŭnyja lidery. Pieršy repertuar «Lavonaŭ» byŭ składzieny z rasiejskamoŭnych versijaŭ «Bitłz» dy dosyć prymityŭnych ułasnych pieśniaŭ deklaratyŭnaha planu («Lavony»). Ale na fonie tahačasnaj estrady i heta hladziełasia vyklikam, asabliva ŭ Biełarusi. Patrebny byli laŭreackija miescy na konkursach u Maskvie, kab Mulavina choć krychu pakinuli ŭ spakoi, kab jon moh zadumacca, jakim być «Pieśniaram» nadalej. Tak jon pryjšoŭ da biełaruskaj narodnaj pieśni (rasiejskamoŭnaja patryjotyka była zbolšaha idealahičnaj indulhiencyjaj).
Hrupu «Mroju» ja ŭpieršyniu pačuŭ u 1983-m na śviacie mastactvaŭ u Trajeckim. Vyhladali muzyki tak, jak vyhladajuć usie pačatkoŭcy. «Mroja» zapomniłasia adnym: biełaruskaj movaj piesień. Tady heta było redkaściu.
Poŭny varyjant artykułu hladzicie ŭ hazecie "Naša Niva".
Kamientary