«Хутчэй высяляйцеся і валіце адсюль»: як студэнты вызвалялі інтэрнаты для гасцей хакейнага ЧС
Студэнты беларускіх ВНУ распавялі парталу Tribuna.com, як іх высялялі з інтэрнатаў дзеля турыстаў і пра ўмовы, у якіх будуць жыць госці мінскага чэмпіянату свету па хакеі.
«Крыўдна, што будучыню краіны высяляюць дзеля нейкага чэмпіянату»
Юля, студэнтка 3-га курса МДЛУ
«Пра тое, што нас будуць высяляць, даведаліся даўным-даўно з інтэрнэту, але дакладнай інфармацыі доўгі час не было. Месяц таму прыйшла выхавальніца і сказала, што павінны з'ехаць да 10 красавіка. Але куды і як, ніхто не паведаміў. Апавясцілі толькі, што рэзервовае месца будзе ва ўсіх. Студэнтаў з нашага інтэрната будуць падсяляць да студэнтаў медыцынскага інтэрната па суседстве. Пры гэтым сяліць будуць у навучальныя пакоі! Умовы не самыя прыемныя і не кожнаму падыдуць. Шмат каму даводзіцца шукаць кватэры. А гэта праблема — іх усё разбіраюць і цэннік немаленькі. Я сабе месца ў інтэрнаце пакіну, але, хутчэй за ўсё, буду жыць у сяброўкі. Хадзіць у душ у блок да незнаёмых людзей або гатаваць у іх на кухні мяне не надта вабіць.
Для студэнтаў умовы пражывання ў інтэрнаце нядрэнныя. А вось наконт турыстаў не ведаю… Гэта не гатэльныя нумары. Але калі здаваць як хостелы, то будзе ніштавата. У блоку два пакоі, душ, туалет, кухня. Адзінае, духоўкі не хапае. Прусакі? Няма. Мы дзяўчаты акуратныя і да падобнага не даводзілі. Праўда, зімой здорава «сіфоніла» з вокнаў і было жудасна холадна. Але ідзе лета, думаю, не змерзнуць.
З-за ўсяго гэтага стаўленне да хакея і чэмпіянату свету не памянялася. Яно як было індыферэнтнае, так і засталося. Трошкі крыўдна, што студэнтаў, будучыню краіны, высяляюць дзеля нейкага чэмпіянату. У іншых краінах, дзе праводзяцца буйныя чэмпіянаты, турысты жывуць у намётавых мястэчках, і студэнтаў ніхто не кранае.
І калі замежнікам пашанцуе, у Мінску яны могуць сустрэць абсалютна адэкватных і, як цяпер модна казаць, еўрапеізаваных людзей. Але часам трапляюцца негатыўныя кадры, і з-за такіх, звычайна, і складваецца негатыўнае ўражанне пра краіну».
«Прапаноўваюць раскладушку ў чужым блоку»
Антон, студэнт 1-га курса БНТУ (па просьбе студэнта імя зменена)
«У пачатку года нам выдалі пропускі, якія дзейнічаюць да 2 красавіка, і абяцалі даць месцы ў іншых інтэрнатах БНТУ наўзамен. Але нічога такога і блізка няма! Калі і прапануюць, то раскладушку ў поўным чужым блоку! Я адмовіўся, і пакуль буду жыць з братам, але ёсць хлопцы, якія цяпер кожны дзень ездзяць на вучобу з Маладзечна або Жодзіна. А на патоку ёсць хлопец, які да гэтага часу наогул нічога не знайшоў. А да 15.00 серады ўсе абавязаныя былі выселіцца. Не ведаю, што з ім будзе.
Што датычыцца ўмоў, то думаю, замежнікам будзе добра. Ванная, прыбіральня і кухня ў блоку.
Стаўленне да хакея і да чэмпіянату свету не памянялася. Мяне больш раз'юшыла, што нас высяляюць ледзь што не на волю лёсу і без асаблівай дапамогі з боку кіраўніцтва».
«У інтэрнаце няма нават элементарных зашчапак у прыбіральні і ваннай»
Аня, студэнтка 3-га курса БДУ
«Пра высяленне гаварылася з самага пачатку засялення ў інтэрнат. Жыць там павінны былі да 4 красавіка. Было ясна, што аб'екты ўжо прадалі і даўно. Але ніхто не ведаў падрабязнасцяў. А чаму цягнула адміністрацыя студгарадка, я не разумею. Учора ў групе нашага інтэрната «Укантакце» з'явілася аб'ява ад дырэктара студгарадка, што студэнтаў будуць рассяляць па розных інтэрнатах, як БДУ, так і іншых навучальных устаноў. У пераліку былі і інтэрнаты ПТВ. Год ўвядзення ў эксплуатацыю аднаго з іх — 1966! Дзверы зачыняюцца на замок у 11 гадзін. А ў нас часам пары да 9-10 вечара. Ды і кантынгент… Самае цікавае, што месцы ў іншых інтэрнатах ВНУ ёсць. Увогуле, у любым выпадку мы застаемся ў дурнях. Я буду шукаць сабе месца жыхарства ў залежнасці ад таго, куды мяне пераселяць. Калі гэта будзе інтэрнат БДУ, то чаму б не пажыць два месяцы. Але калі гэта будзе інтэрнат ПТВ, то буду або кожны дзень ездзіць дадому, ці кантавацца ў сяброў, ці здымаць кватэру з сяброўкамі. А гэта лішнія выдаткі. Прыйдзецца браць грошы ў бацькоў. А гэтага рабіць не хочацца.
Умовы? Для нас усё было супер. Інтэрнат новы, толькі-толькі здадзены ў эксплуатацыю. Але не думаю, што замежнікам будзе вельмі камфортна. Там няма нават элементарных зашчапак ў прыбіральні і ваннай!
Да хакею заўсёды ставілася нейтральна. Ды і да таго, што ў Мінску пройдзе сусветны чэмпіянат, таксама. Мяне цяпер пастаянна мучыць пытанне: за што нас, студэнтаў сваёй ВНУ і сваёй краіны, перасяляюць у незразумелыя ўмовы?
А замежнікі самі ўсё зразумеюць, калі прыедуць да нас. Адны толькі люстраныя столі ў прыбіральнях на «Чыжоўка-Арэне» чаго вартыя».
«Загад, па якім нас высялялі, быў аформлены заднім чыслом»
Дзмітрый, студэнт 5-га курса БДУІР
«У сярэдзіне сакавіка на ўсіх паверхах майго інтэрната з'явіліся нечаканыя аб'явы, што да канца месяца ўсе пяцікурснікі павінны вызваліць свае пакоі. А на нашы месцы павінны прыехаць перасяленцы з іншага інтэрната, у якім і будуць жыць замежныя турысты. Мабыць, ВНУ палічыў, што пяцікурснікі самі змогуць знайсці сабе жыллё ў пошуках і не дапамагаў. Ды і сам загад, па якім нас высялялі, быў аформлены заднім чыслом. У выніку зняў з сябрамі кватэру і замест 100 тысяч рублёў у месяц, цяпер аддаю за жыллё 200 даляраў.
Асноўны негатыў ад усёй гэтай гісторыі і блізкага чэмпіянату свету ў тым, што аб падобных мерах трэба папярэджваць загадзя. У астатнім усё ў парадку. Стаўленне да хакея не асабліва памянялася. Ды і не магу назваць сябе яго аматарам. Футбол бліжэй.
Што б распавёў замежнікам пра краіну? У Беларусі жывуць досыць добрыя і ветлівыя людзі, гатовыя дапамагчы, падказаць. І не думаю, што хтосьці адмовіць замежніку ў дапамозе знайсці дарогу».
«Наша інтэрнат будзе прыроўнены да трохзоркавага хостэла»
Вольга, студэнтка 5-га курса БДПУ імя. М. Танка
«Нам пастаянна пераносілі тэрміны высялення: люты, сакавік, красавік. І ў выніку ўсё выйшла бязладна і па-савецку. У адміністрацыі інтэрната было жаданне хутчэй ад нас пазбавіцца — хутчэй высяляйцеся і валіце адсюль. Асабліва не задумваліся, каго куды перасяляць. Я дамаглася, каб мне далі нармальны інтэрнат, а першакурснікаў адправілі туды, дзе адзін душ на паверх.
Наш інтэрнат будзе прыроўнены да трохзоркавага хостэла. Я наогул не ведаю, ці ёсць у хостэлаў зоркі, але будынак унутры даволі «паезджаны» студэнтамі. Зрэшты, самі ўмовы нядрэнныя. Блок з двух пакояў з асобнай кухняй (пліта, стол, халадзільнік) і паасобным санвузлом. Кухня — гэта супербонус нашага інтэрната.
Як рэагавала на вымушаны пераезд з-за чэмпіянату свету? Спакойна. Можа, адзін раз, калі перавозіла рэчы, вылаялася матам. А так — мне ўсё роўна. На хакеі я была ўсяго адзін раз і на матчы чэмпіянату ўсё роўна хадзіць не збіралася. Проста хацелася, каб кіраўніцтва ВНУ больш уважліва ставілася да студэнтаў.
Замежнікам жа расказала б, што беларусы добрыя і адкрытыя, што ў нас прыгожая мова і смачна гатуюць. Паказала б нашу самабытнасць і культуру, а ня гэтага пластыкавага «зубра Валеру» ці як там яго клічуць».
Каментары