На бардаўскім фэсце расказалі пра барана, пастаўленага старшынёй калгаса

На запрашэнне грамадскай дзяячкі Ады Райчонак 26 мая ў Германавічы прыехалі Андрусь Такінданг, Зміцер Бартосік, Аляксей Жбанаў, Раман Абрамчук, Раман Яраш, Цімох Авілін.

На падворку літаратурна-мастацкага музея імя Міхася Райчонка ўвечары сабраліся чалавек семдзzсят. Уся радня Ады Райчонак, сябры цэнтра Драздовіча з Шаркоўшчыны, госці з Лепеля і Верхнядзвінска, журналісты і краязнаўцы з Глыбокага, каталіцкі святар з Лучаю. Некалькі дзяўчат прывандравалі аўтаспынам з Мінску, дабіраліся па пяць-шэсць гадзінаў.

Жыхары Германавічаў, як звычайна, праігнаравалі бардаўскія спевы. Ці то знайшлі ў суботні вечар больш цікавы для сябе занятак, ці то пабаяліся, што пра іх прысутнасць у «нядобранадзейнай» кампаніі даведаецца начальства. Ада Райчонак пракаментавала вершам абыякавасць мясцовых да незалежнага культурніцкага жыцця:

Няхай я persona non-grata
У роднай сваёй старане,
Упэўнена я, што нашчадкі па-добраму
Успомняць мяне.

Я знаю, настане часіна,
Народ мой успомніць мяне,
Калі к нам прыедзе «Пагоня»
На белым прыгожым кані».

Зміцер Бартосік заспяваў першым. Выканаў тры песні расійскіх бардаў-«шасцідзясятнікаў» у перакладзе Рыгора Барадуліна. Сваю частку канцэрта скончыў спевам пра Вільню «Такія месты проста так не пакідаюць».

На сцэну выйшаў Аляксей Жбанаў.

Сярод іншых твораў праспяваў «Песню філарэтаў», тэкст якой напісаў у турме ў 1824 годзе Антон Адынец, удзельнік таемнага студэнцкага таварыства.

Выступілі музыкі з вёскі Вялікі Поўсвіж Лепельскага раёна. Васіль Шкіндзер граў на дудзе, Вольга Зарэцкая — на скрыпцы, Уладзімір Крыцкі — на барабане. Яны выканалі некалькі старадаўніх мелодый ды заклікалі станчыць беларускі танец «Вераб’і».

Пасля была своеасаблівая рэкламная паўза. Юлія Бука, беларускамоўная арганізатарка вясковага турызму, распавяла пра сваю сядзібу ў вёсцы Валодзькава Глыбоцкага раёна. Танны адпачынак у звычайных вясковых хатах гаспадыня падае як адмысловую «фішку». «Гэта не штучны адпачынак за вялікім плотам у катэджы з еўрарамонтам. Людзі, якія прыязджаюць, бачаць, што Беларусь — гэта не шыкоўнае жыццё, а складаная і цяжкая праца», — кажа спадарыня Юлія.

Весяліць гледачоў узяўся гурт «Рэха». І ў іх гэта файна атрымалася. Афрабеларус Андрусь Такінданг спяваў і граў на домры, Яўген Шурмей і Кастусь Лісецкі — на гітарах.

Свае вершы прачытаў паэт з Шаркоўшчыны Міледзій Кукуць.

Людзям дужа спадабалася яго вострасатырычная паэма пра старшыню калгаса.

Раман Яраш і Цімох Авілін праспявалі акапэла некалькі народных твораў з Палесся. Потым выканалі свой спеў, прысвечаны галоўнай дзяржаўнай газеце, ды яшчэ некалькі спеваў.

Апошнім выступаў бард Раман Абрамчук. Парадаваў гасцей то народнымі, то сваімі ўласнымі спевамі. Пасля канцэрту на падворку выканаўцы і гледачы сабраліся ў музеі на вячэру. Вечар скончыўся цёплай сяброўскай размовай.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0