Siońnia stała viadoma, što viečaram 20 lutaha pajšła z žyćcia Lidzija Lvoŭna Arabiej. U červieni piśmieńnicy, litaraturaznaŭcy spoŭniłasia b 90 hadoŭ. Smutkujem i vykazvajem spačuvańni siabram i blizkim.
Raźvitańnie ź piśmieńnicaj adbudziecca zaŭtra, 22 lutaha, u 13.00 u Krematoryi śpieckambinata KBA na Paŭnočnych mohiłkach Minska (pas. Navinki, Minski rajon).
Lidzija Arabiej naradziłasia 27.06.1925 h. u vioscy Nizok Uździenskaha rajona Mienskaj vobłaści ŭ siamji słužačych.
U čas Vialikaj Ajčynnaj vajny žyła ŭ Ščučynie Haradzienskaj vobłaści (1942-1944). Paśla vyzvaleńnia (1944) - supracoŭnik redakcyi ščučynskaj rajonnaj haziety «Čyrvony ściah». Z 1945 h. žyła ŭ Miensku. Pracavała ŭ časopisie «Vožyk», u redakcyi haziety «Čyrvonaja źmiena», nastaŭničała. U 1951 h. skončyła fiłałahičny fakultet Biełaruskaha dziaržaŭnaha ŭniviersiteta, u 1954 h. - aśpiranturu pry Instytucie litaratury i mastactva AN BSSR. Była staršym redaktaram vydaviectva «Biełaruś» (1955-1967), litsupracoŭnikam časopisa «Połymia» (1967-1974). Kandydat fiłałahičnych navuk. Siabra SP SSSR z 1958 h.
Litaraturnuju pracu pačała ŭ 1945 h. Vystupała jak prazaik, krytyk, litaraturaznaviec. U 1956 h. vydała daśledavańnie «Ciotka (Ałaiza Paškievič)», u 1959 h. - krytyka-bijahrafičny narys «Chviados Šynkler». Aŭtar zbornikaŭ apovieściej i apaviadańniaŭ «Miera času» (1962), «Ekzamien» (1963), «Łarysa» (1964), «Vaŭčki» (1972), «Siarod nočy» (1968), «Na druhoj zimie vajny» (1968), «Mnie treba jechać» (1974), «Pałasa daždžu» (1984), «Pošuki kachańnia» (1987), dakumientalnych apovieściej pra Ciotku «Na strunach bury» (1967) i «Stanu pieśniaj» (1977), ramanaŭ «Iskry ŭ papiališčy» (1970) i «Suzorje Vialikaj Miadźviedzicy» (1980), knihi satyry i humaru «Kvatera № Z» (1961). Vydała zborniki apaviadańniaŭ dla dziaciej «Kalibry» (1960), «Iści ŭ raźviedku» (1989) i apovieść «Sini bor» (1972). Vyjšli Vybranyja tvory ŭ 2 tamach (1985).
Pierakłała raman estonskaha piśmieńnika A. Chinta «Bierah viatroŭ» (z A. Ramanoŭskaj, 1960).
Ciapier čytajuć
«Jana nie vyhladała ščyraj, była ŭ mascy». Paŭlučenka pra sustreču Kaleśnikavaj ź biełaruskimi žurnalistami4
Kamientary