«Jamu mroiłasia žančyna ź dziciem, jakoj nie było ŭ aŭtobusie». Padrabiaznaści zahadkavaj śmierci byłoha bajca MMA z Homiela, jaki zahinuŭ pa darozie z Maskvy

Jak stała viadoma «Mocnym navinam» Homiela, Andrej Hiryn, u minułym davoli viadomy bajec MMA, zahinuŭ pa darozie z Maskvy ŭ Homiel. 6 vieraśnia ŭ jaho pachisnułasia zdaroŭje, praz dva dni, 8-ha, jaho pravodzili ŭ Homiel. Pajezdka dla 37-hadovaha mužčyny stała fatalnaj. Hamialčanina znajšli miortvym 18 vieraśnia litaralna za 300 mietraŭ ad taho miesca, dzie jaho vysadzili z aŭtobusa.

Redakcyi «Mocnych navin» udałosia pahutaryć z maci Andreja. Śmierć syna stała dla jaje vialikim udaram, bo pra toje, što jon pajechaŭ dadomu z Maskvy, rodnyja daviedalisia tolki na čaćviortyja sutki i adrazu ž napisali zajavu ŭ milicyju.

Pavialičyć

Pa słovach maci, Andrej nikoli nie złoŭžyvaŭ ałkaholem, navat niahledziačy na toje, što svaju spartyŭnuju karjeru jon skončyŭ dosyć daŭno i adpraviŭsia na pracu budaŭnikom u Maskvu. Jaho viartańnia jana čakała da apošniaha. Pastajanna vychodziła na vulicu, hladzieła, ci nie idzie syn dadomu.

«Kali my daviedalisia, što jon nie dajechaŭ dadomu, pačali telefanavać u Maskvu jaho načalstvu. A tam nam skazali, što i nie takija «chadaki» viartalisia, što tydniami mahli iści. I pra Andreja taksama skazali, što vyhulajecca dy vierniecca. Jany ž jaho biez hrošaj dadomu adpravili. Prosta kupili kvitok dy pasadzili ŭ aŭtobus. Čamu jany nam nie patelefanavali, što jamu drenna? Čamu nichto nikomu ničoha nie skazaŭ? My b sami pa jaho pajechali! My b adrazu jaho pačali šukać».

Dla rodnych Andreja ciapier pytańniaŭ bolš, čym adkazaŭ. Ale samaje hałoŭnaje: čamu jon apynuŭsia a 4 ranicy na darozie, nie dajechaŭšy da doma litaralna 160 kiłamietraŭ?

«Mocnyja naviny» znajšli kiroŭcu aŭtobusa, jaki vykonvaŭ rejs Maskva — Mazyr, kab vyśvietlić, što ž usio-taki zdaryłasia ŭ aŭtobusie i čamu mužčyna apynuŭsia adzin na darozie samaj ranicaj.

Kiroŭca, jaki nazvaŭsia Siarhiejem, źviarnuŭ uvahu na Andreja jašče na pasadcy, kali jaho pryviali niekalki mužčyn u supravadžeńni. «U jaho tvar byŭ apuchły, a vačej zusim nie było vidać. Mužčyny, jakija byli ź im, na majo pytańnie pra stan pasažyra adkazali, što jon zvarščyk, i nahladzieŭsia na zvarku. Pachu pieraharu nie było. Mužčyna sieŭ na miesca pa kvitku i vialikuju častku darohi jaho nie było čuvać. Paśla źmieny kiroŭcaŭ u Kuźminičach, kali ja sieŭ za rul, a moj kaleha pajšoŭ adpačyvać, inšyja pasažyry stali skardzicca na «niezrazumiełaha» mužčynu. To jon niešta źbiraŭ na padłozie, to havaryŭ pa telefonie biez telefona. Potym jamu mroiłasia žančyna z maleńkim dziciem, jakich nie było ŭ aŭtobusie. Jany jamu pieraškadžali spać, tak jon skazaŭ mnie. Paśla taho, jak jon pierasieŭ na inšaje miesca i staŭ hładzić pasažyrku pa ruce, ja zrabiŭ zaŭvahu, što vysadžu jaho na miažy na paście DAI».

Kiroŭca raspavioŭ, što hamialčanin «aktyvizavaŭsia» jašče bolš. Paśla zaŭvah sprabavaŭ spravakavać bojku z kiroŭcam, ale pasažyry spačatku pakłali jaho na padłohu, a paśla pasadzili ŭ kresła. Kiroŭca płanavaŭ davieźci Hirynova da Doŭska i tam vysadzić, ale, litaralna nie dajechaŭšy da jaho 50 km, jamu daviałosia spynić aŭtobus.

«Jon skazaŭ, što albo jon zaraz vyjdzie, albo razabje mnie łabavoje škło, albo padpalić aŭtobus. Na 75 kiłamietry pamiž Čyrykam i Słaŭharadam my spynilisia, tamu što pasažyry skazali, što jon pačaŭ vyłomvać zadnija dźviery. Mužčyna ŭziaŭ svaju sumku, barsietku i vyjšaŭ. Heta było kala 5-j ranicy. Kali my adjechali, ja ŭsio dumaŭ, što jaho ž niechta ŭsio ž čakaje doma, i praz kiłamietr ja znoŭ spyniŭsia i patelefanavaŭ u milicyju ŭ Słaŭharadzie. Mnie skazali pryjechać i napisać tłumačalnuju, a z mužčynam, maŭlaŭ, jany sami raźbiarucca. Ja paviedamiŭ pasažyram pra toje, što ŭ nas budzie vymušany prypynak».

Pa słovach Siarhieja, za ŭvieś jaho prafiesijny šlach z 1993 hoda jon zaŭsiody ŭsich pasažyraŭ davozić dadomu. Paśla taho, jak jamu paviedamili, što adzin jaho pasažyr ŭžo nikoli sam nie dabiarecca dadomu, jon doŭha nie moh ačuniać.

«Ja ciapier budu žyć z hetym i dakaraju siabie štodnia. Pieršy vypadak za ŭsiu maju pracu, kali vysadka była pasiarod pola, a pasažyr nie addadzieny na paruki milicyi i supracoŭnikam DPS, jak my zvyčajna robim. U hety raz ja paspadziavaŭsia na toje, što milicyja jaho znojdzie, bo jany tak skazali. Čaho, na žal, nie adbyłosia».

Zhodna z praviłami pieravozki pasažyraŭ, kiroŭca dziejničaŭ pa instrukcyi. Raniej, u pahoni za klijentami, pieravozčyki brali na «bort» navat padpitych ludziej, ale zaraz dla ich važny kamfort kožnaha pasažyra. Što da Andreja Hirynova, to jon vyhladaŭ absalutna narmalna. Tolki praz čas u pajezdcy prajaviłasia ahresija i nastojlivaje žadańnie vyjści z aŭtobusa, jakoje pryviało da zahadkavaj i trahičnaj śmierci, pryčyna jakoj da hetaha času nieviadomaja. Mahčyma, rodnyja zmohuć znajści niejkija adkazy na pytańni, čamu były spartoviec pamior amal adrazu paśla taho, jak vyjšaŭ z aŭtobusa, paśla pašyranaj ekśpiertyzy, vyniki jakoj buduć viadomyja praź miesiac.

Andreja Hirynova pachavali ŭ Homieli. Na jaho pachavańnie sabrałasia bolš za sto čałaviek siabroŭ i kaleh, jakija praviali jaho ŭ apošni šlach. U Andreja zastalisia syn i dačka. 

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0