Usievaład Haračka. Žyŭ na śviecie rabočy

Žyŭ na śviecie rabočy —

Biessaromnyja vočy.

Ukraŭ na pracy jon łom

I schavaŭ u siabie pad stałom.

Pryjšli da jaho praletaryi,

I nie z pustoju škłataraju.

Kažuć:

— Viarni nam łom.

Ale jon prahnaŭ ich kałom.

Pryjšoŭ da jaho bryhadzir,

Nadzieŭ paradny mundzir.

Kaža:

— Addaj mnie łom,

Što schavaŭ pad stałom.

Pryjšła da jaho milicyja,

Jak da jakoha patrycyja.

Ale ŭsim hiehiemon

Pakazvaŭ na dźviery:

— Von!

Tak i zastaŭsia rabočy

Bieź siabroŭ,

Biez kapiejki siročaj.

Zatoje vializny łom

Upryhožvaje dom.

* * *

Z ranku da nočy,

Z nočy da ranku

Točyć

rabočy

bałvanku.

Točyć bałvanku,

Ściaŭšy zuby,

Radzimie

na słavu,

Buržujam —

na zhubu.

Točyć rabočy

Hetu bałvanku:

Buduć

rakiety

A moža —

tanki.

Z nočy da ranku,

Z ranku da nočy

Rabočy

bałvanku

točyć.

* * *

Takaja biel,

Što nie adroźnić voku,

Dzie nieba, dzie ziamla.

I dalahlad

Mahčyma raspaznać

Chiba što

Pa stažku

Ci vypadkovym drevie.

Niama što tam łavić,

Ništo nia ciešyć voka,

I zamižvoli apuskajeśsia nazad

Uhłyb dušy —

Ale i tam

Takaja ž biel.

I suziraješ vypadkovaść dumki

Niby varonu,

Što ŭźniałasia pa-nad śvietam,

Dzie nie adroźnić

Nieba ad ziamli.

* * *

Zaprasili mianie ŭ zalu sudu, niby nienadoŭha.

Kali śviedkam, dumaju ja, — mnie niama čaho śviedčyć, a padsudnym — dyk ja nie złačynca.

Baču, prada mnoju čałavieki sa try. (A sud idzie: usio novym i novym vynosiać prysudy, radziej — adpuskajuć.) I čamuści ŭsie iduć mnie napierad. A ja — znoŭ apošni: čakaju prysudu kamuści? Ci, moža, sabie?

* * *

Jak zaharałasia pieršaje liście na drevach,

Jak išoŭ napierad, napierad

Pa chistkaj kładcy viasny —

Radok za radkom

Źbiahała ŭdaleč čaroŭnaja stužka…

I voś jašče adna viasna za plačami,

A ŭ dałoniach — novyja vieršy.

* * *

Voziera — staraść.

Heta rečka spyniłasia ŭspomnić

Svajo minułaje.

* * *

Byŭ muzykant,

Pisaŭ pryhožyja pieśni.

Skončyŭ žyćcio samahubstvam

I trapiŭ u piekła.

Zastalisia pryhožyja pieśni,

Što kličuć za im.

* * *

Praimčałasia vajna, nibyta bal,

Słaŭnaj dziedavaj Nazie dali medal,

Joj da nieba z bronzy pomnik uźviali,

A vakoł — kvitniejuć rodnyja pali:

Ni vajny ciapier tabie, ni inšych bied —

Dzivicca z vyšyń Naha na mirny śviet.

Lenin i Dziaržynski

Lenin — kruhły,

Dziaržynski — doŭhi.

Feliksa mała,

Uljanava — mnoha.

Za Leninym — Kajzer,

U Dziaržynskaha — maŭzer.

Lenin u Maŭzalei,

Dziaržynski — u hlei.

Ale i adzin, i druhi

Nosiać baradu i kiepku

I ŭsioj dušoj addadzieny

Idei dyktatury praletaryjatu

I suśvietnaj revalucyi.

* * *

Znoŭ maj

Varyć svaju stravu:

Kipić

Veteranami płošča,

Viecier im

Jazyki pałošča.

Ściahi

Źleva i sprava.

* * *

Niedzie pje za pieramohu zdradnik-dzied,

A Naha — Naha pajšła ŭ bieły śviet.

Choład dziki: na dvary sabaka zdoch,

A Nahu nichto nia puścić na paroh,

Dzied zabyŭsia pra jaje i vynies bot,

A ŭ vajnu Naha zakryła ciełam dot.

Dy ad praŭdy ad ziamnoj nichto nia źbieh,

Pad sabačy zakapajuć dzieda brech.

A Naha, jana miž nami nazaŭždy,

Jaje imiem nazyvajuć harady.