Topavy baksior źjechaŭ z krainy i raskazaŭ, jak rasčaravaŭsia ŭ Karajevie

39-hadovy Siarhiej Skiba — trochrazovy čempijon śvietu i šmatrazovy pieramožca Kubka śvietu pa kikboksinhu, pieramožca čempijanataŭ Jeŭropy i inšych topavych turniraŭ pa kikboksinhu i tajskim boksie. U 2013-m pryznavaŭsia Čałaviekam hoda na Viciebščynie. Karjeru spartoŭca sumiaščaŭ z pracaj apierataram technałahičnych ustanovak na «Naftanie».

Paśla cisku Fiederacyi kikboksinha i tajskaha boksa Siarhiej Skiba źjechaŭ za miažu razam ź siamjoj. U intervju «Trybunie» baksior raspavioŭ, jak źmianiłasia jaho staŭleńnie da Karajeva, jaki ŭznačalvaje jaho rodnuju fiederacyju.

Pavialičyć

— Ščyra, ničoha drennaha pra jaho skazać nie mahu. My ź im paznajomilisia ŭ 2015 hodzie, kali jon, budučy namieśnikam ministra ŭnutranych spraŭ, z nami ŭpieršyniu pajechaŭ na čempijanat śvietu pa tajskim boksie ŭ Tajłand.

Karajeŭ prajaviŭ siabie ź lepšaha boku, ja ŭbačyŭ, što heta vielmi piśmienny i načytany čałaviek. Jon lubić japonskuju kulturu, pieračytaŭ usiaho Barysa Akunina. Karajeŭ — heta čałaviek-kremień, ja b tak skazaŭ. Plus adroźnivaŭsia spraviadlivaściu.

I jašče adznačaŭ, što kali buduć niejkija pytańni pa sporcie, my da jaho zaŭsiody možam źviarnucca, jon dapamoža. A pa inšych spravach, naprykład, razrulić situacyju ź jakim-niebudź pravaparušeńniem, možna nie telefanavać, nie pytacca. Prykład: [bajec] Dźmitryj Šakuta, parušyŭšy PDR, patelefanavaŭ Karajevu, ale toj jaho za heta pazbaviŭ pravoŭ na try miesiacy. I jašče skazaŭ, kab bolš pa takich pytańniach jamu nie telefanavali. Heta było zadoŭha da vybaraŭ, kali Karajeŭ byŭ namieśnik ministra ŭnutranych spraŭ. Tym nie mienš u spartsmienaŭ byŭ jaho telefon, kožny moh patelefanavać, pahutaryć. Karajeŭ realna byŭ pryjemnym čałaviekam.

Ale kali jon staŭ ministram unutranych spraŭ, to pamianiaŭ numary telefonaŭ, addaliŭsia ad fiederacyi, jamu ŭžo było nie da sportu. (…)

Jak pamianiałasia staŭleńnie baksiora da Karajeva za apošnija miesiacy?

— Jon staŭ jak byccam zusim inšym čałaviekam. Majo mierkavańnie pra Karajeva skłałasia pry znosinach da vybaraŭ, da taho, jak jon staŭ kiraŭnikom MUS. My ź im šmat razmaŭlali, u jaho nie było słoŭ-parazitaŭ, kazaŭ jon davoli piśmienna, było vidać, što heta načytany i całkam adukavany čałaviek. (…)

Kali hladzieŭ TB, prosta nie paznavaŭ hetaha čałavieka, jon sam da siabie nie byŭ padobny. Ja nie razumieŭ, što jon naohuł kaža. Pamiataju, jak jon prasiŭ prabačeńnia za dziejańni siłavikoŭ, za toje, što paciarpieli vypadkovyja ludzi. A pierad tymi, chto paciarpieŭ nievypadkova, što, nie treba prasić prabačeńnia? Niaŭžo ludziej, jakija vyjšli na vulicu ŭ znak niazhody z falsifikacyjaj vybaraŭ, možna źbivać, kalečyć, katavać, zabivać?

( … ) Mnie prosta niepryjemna było hladzieć na toje vystupleńnie.

Jak spartoviec tłumačyć sabie, za što narod tak źnienavidzieŭ Karajeva?

— Biezumoŭna, taki hienacyd naroda dziejecca. Kali ščyra, ja sam nikoli nie lez u palityku, ad mianie heta ŭsio było daloka, zajmaŭsia dziećmi, siamjoj, ale kali pajšli ŭsie hetyja žorstkaści, kali mnohich maich znajomych zatrymlivali, źbivali, trymali sutkami za kratami, ja pierastaŭ stajać u baku. Nam kažuć, što ŭsio heta fejki, hłupstva, farbaj mažucca. Ale heta ž nie tak, u mianie šmat tavaryšaŭ traplali ŭ žorstkija situacyi i byli źbityja.

— A pa dziaržSMI nie stamlajucca paŭtarać: «Pahladzicie, kolki paciarpieła siłavikoŭ. Čamu vy na heta nie źviartajecie ŭvahu?»

— Sapraŭdy, a davajcie raźbiaromsia, kolki siłavikoŭ paciarpieła i jakija ŭ ich traŭmy. Jany paciarpieli ad taho, što padčas źbićcia mirnych hramadzian atrymali traŭmy. Biŭ u hałavu nahoj — padviarnuŭ hetuju samuju nahu. Pačali nam kazać, što milicyjantaŭ i amapaŭcaŭ ludzi cisnuli na mašynie. Nu śmiešna!

Vy ž pamiatajecie videa, kali ŭ Minsku biełarus na aŭtamabili z rasijskimi numarami trapiŭ u natoŭp siłavikoŭ. Jon vyjazdžaŭ z dvara, nikoha nie cisnuŭ, a mašynu raźbili ŭ puch i prach, samoha kiroŭcu i jaho pasažyraŭ źbili i na kiroŭcu jašče zaviali kryminalnuju spravu, nibyta jon sprabavaŭ zadušyć siłavikoŭ. Za što tak ź im? Za toje, što prosta apynuŭsia nie ŭ toj čas dy nie ŭ tym miescy.

Abo videa sa źbićciom dziaduli na vulicy. Jon spakojna jechaŭ, nikoha nie čapaŭ, a amapaviec jamu dubinkaj źbiŭ bakavoje lusterka. Paśla hetaha dziadula vyjšaŭ, kab pahavaryć, a jaho źbili i zasunuli ŭ aŭtazak. Za što? Dy ni za što.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0