«Kupałaŭcy» ŭ Varšavie pakažuć premjeru «Sfahnum» pavodle ramana Viktara Marcinoviča
Volnaja teatralnaja hrupa «Kupałaŭcy» zaviaršaje hod premjeraj śpiektakla «Sfahnum» pavodle ramana biełaruskaha piśmieńnika Viktara Marcinoviča. Premjera adbudziecca 22 śniežnia ŭ Varšavie na scenie «Pieradavik» Dramatyčnaha teatra (Teatr Dramatyczny) pa adrasie ul. Olesińska, 21.
«Praca dapamahaje nam być bližej adno da adnaho, adčuvać vašu padtrymku, raśsiejvaje ciemru i doryć nadzieju na vychad z adviečnaj bahny. Ci navat na samu pieraacenku hetaj źjavy. U hetym śniežni my zaciahniem vas u naša bałota», — anansujuć novuju pracu artysty.
Roli ŭ «Sfahnumie» vykonvajuć: Siarhiej Čub, Mikałaj Stońka, Alaksandr Zielanko, Alaksandr Kazieła, Aleh Harbuz, Michaś Zuj, Zoja Biełachvościk, Alaksandr Harcujeŭ, Valancina Harcujeva, Kaciaryna Javorskaja, Ihar Sihoŭ. Scenahrafija, kaściumy — Alaksandra Kanarska.
Režysior, aŭtar insceniroŭki — Alaksandr Harcujeŭ. Aŭtar pierakładu ramana na biełaruskuju movu — Viktar Ryžkoŭ.
U śpiektakli budzie vykarystana muzyka Michała Kleafasa Ahinskaha, Antonia Vivaldzi, Žana-Marka Birkholca, Alaksandra Zielanko, Dźmitryja Fryhi.
«Sfahnum» — heta suma nazirańniaŭ za tym, jak dziŭna ŭsio ŭładkavana ŭ sučasnaj Biełarusi, sfarmulavanaja ŭ nie zusim cenzurnaj formie. Heta nie śpiektakl pra viosku. Heta nie śpiektakl pra bałota. Heta śpiektakl pra absurd, u jaki pahruziłasia Biełaruś», — adznačajecca ŭ anatacyi da pastanoŭki.
«Što značyć sfahnum? Sfahnum — heta bałotnaja raślina, tarfiany moch. Jak kaža adzin z hierojaŭ pjesy: «Tut ź jaho ŭsio, pahladzicie pad nohi: kupiny — žyvy sfahnum, torf — pierahniły sfahnum. Partyzany suchi sfahnum brali zamiest bintoŭ i vaty. A ludzi miascovyja, kali chaty budujuć, sfahnum miž biarvieńnia kładuć, kab ciopła było. A jašče jon haryć dobra. Sfahnum — leki, sfahnum — pavietra, sfahnum — ahoń, sfahnum — vada, sfahnum — ziamla pad nahami. Usia kraina — sfahnum».
Anłajn-tranślacyja śpiektakla budzie dastupnaja na YouTube-kanale «Kupałaŭcy» ŭ dzień premjery ŭ 21.00 pa Minsku.
Pastanoŭka była ažyćcioŭlena pry padtrymcy Teatralnaha instytuta imia Źbihnieva Rašeŭskaha, Dramatyčnaha teatra Varšavy, Fonda «Tutaka», Muzieja Volnaj Biełarusi i finansavaj dapamozie Stabilizacyjnaha fondu.
Usie padrabiaznaści — na staroncy «Kupałaŭcy» ŭ sacsietkach. Padtrymać teatr u vyhnańni možna tut.
Ciapier čytajuć
Niaklajeŭ apublikavaŭ złabadzionny vierš. U im zhadvajecca i Kaleśnikava z Babarykam, i Cichanoŭskaja, i Prakopjeŭ z Paźniakom23
Kamientary