U Varšavie zaviali «ptuškamat» dla ratavańnia paranienych ptušak. Kažuć, što jon taki pieršy ŭ śviecie
U Varšavie na terytoryi zaaparka pačaŭ pracavać unikalny kruhłasutačny punkt pryjomu paranienych dzikich ptušak — Ptasi Punkt Przyjęć, jaki ŭ narodzie ŭžo nazvali «ptuškamatam». Siudy žychary horada mohuć prynieści ptušak, jakija majuć patrebu ŭ terminovaj dapamozie, paviedamlaje the-warsaw.pl.
Punkt dazvalaje značna chutčej pieradavać ptušak śpiecyjalistam Ptušynaha prytułku i tym samym apieratyŭna akazvać im dapamohu. Kiraŭnictva zaaparka śćviardžaje, što anałahaŭ takomu rašeńniu ŭ śviecie nie isnuje.
Heta pieršaje miesca ŭ Varšavie, kudy možna źviarnucca pry znachodžańni paranienaj dzikaj ptuški. Punkt pracuje 24 hadziny na sutki, siem dzion na tydzień, i adrazu złučaje ludziej z supracoŭnikami Ptušynaha prytułku.
Dyrektar Varšaŭskaha zaaparka adznačyŭ, što ideja stvareńnia takoha punkta ŭźnikła šmat hadoŭ tamu i stała realizacyjaj jaho dziciačaj mary — stvaryć biaśpiečnuju prastoru dla dzikich ptušak. Choć sam prytułak raźvivaŭsia pastupova, «ptuškamat» staŭ pryncypova novym i navatarskim rašeńniem, jakoha niama navat u krainach z raźvitoj sistemaj achovy dzikaj pryrody.
Novy paviljon raspracavany tak, kab dać mahčymaść dla biaśpiečnaj i zručnaj pieradačy ptušak luboha pamieru — ad drobnych sinic da busłoŭ. Pamiaškańnie padzielena na dźvie zony: adnu dla naviedvalnikaŭ i druhuju, zakrytuju, dla supracoŭnikaŭ prytułku. Unutry ŭstalavanyja śpiecyjalnyja boksy, a sam budynak abstalavany aciapleńniem, vientylacyjaj, kandycyjanieram, santechnikaj i videanazirańniem.
Karystańnie punktam vielmi prostaje. Čałaviek pavinien paviedamić achovie zaaparka pra namier pieradać ptušku, adnieści jaje ŭ skryncy da «ptuškamata», pakłaści ŭ volnuju jačejku, zapoŭnić śpiecyjalnuju kartku z paznačeńniem numara jačejki i pakinuć jaje pobač abo ŭ śpiecyjalnaj urnie. Paśla hetaha treba pierakanacca, što dźviercy jačejki ščylna začynienyja.
Instrukcyi raźmieščanyja jak pry ŭvachodzie ŭ zaapark, tak i ŭnutry pamiaškańnia, prytym dastupnyja na niekalkich movach. Naviedvalnikaŭ prosiać zachoŭvać cišyniu, nie adčyniać zaniatyja jačejki i nie pakidać usiaredzinie ježu ci staronnija rečy.
Minčanka vyratavała lebiedzia, jakoha dziaŭbli varony na Kamsamolskim voziery
Rybaki vyratavali ŭ Pastaŭskim rajonie redkuju ptušku
«Najlepšaje ŭ žyćci — bačyć, jak uźlatajuć ci ŭciakajuć tyja, kamu my dapamahli». Biełaruska raskazała, jak ratuje dzikich žyvioł
«Škada budzie, kali zahinie». Pad Mahilovam užo niekalki tydniaŭ sprabujuć uratavać busła, jaki zastaŭsia zimavać
«Nie taki ŭžo jon bieły i puchnaty». Kiraŭnik centra pa ratavańni busłoŭ raskazaŭ pra ich šmat cikavaha
Ciapier čytajuć
Niaklajeŭ apublikavaŭ złabadzionny vierš. U im zhadvajecca i Kaleśnikava z Babarykam, i Cichanoŭskaja, i Prakopjeŭ z Paźniakom18
Niaklajeŭ apublikavaŭ złabadzionny vierš. U im zhadvajecca i Kaleśnikava z Babarykam, i Cichanoŭskaja, i Prakopjeŭ z Paźniakom
U pačatku 2000‑ch troje nastaŭnikaŭ historyi źbiehli va Ukrainu ad «hienacydu biełaruskaha naroda», jaki čyniŭ režym Łukašenki. Jak skłaŭsia ich los?1919
Kamientary
Pryniali, ale ŭ mianie byli sumnievy nakont jaje dalejšaha losu... Tut ža ŭsio sistemna.