Krutyja jajcy

Žachlivaja historyja z aktyvistkami ŭkrainskaha ruchu Femen, jakija zładzili ŭ Miensku akcyju kala budynku KDB, a potym patrapili ŭ ruki kataŭ, prymušaje pryhadać vysłoŭje Talejrana: «Heta horš čym złačynstva — heta pamyłka». Možna pa-roznamu stavicca da performansaŭ femenak — na hety kont isnuje ŭžo chiba nie cełaja biblijateka analizaŭ i interpretacyjaŭ. Heta nasamreč davoli typovaja źjava našaha postmaderniskaha času, pieratvareńnia ŭsiaho, i palityki ŭ tym liku, ŭ karnavał i hulniu sensami i symbalami. Heta tak ŭsprymałasia i ŭ Kijevie, i ŭ Rymie, i ŭ Maskvie — paŭsiul, dzie dziaŭčaty z aholenymi cyckami demanstravali svoj pratest suprać čaho-niebudź.

Padobny ž karnavał my nazirali letaś u kampanii «Havary praŭdu», z balonikami i damovami z kocikam.

Ale Biełaruś — kraina surjoznaja, hetymi hlabalisckimi trendami nie zakranutaja. I ŭsie padobnyja hulni sensami i symbalami tut — da ekzistencyjnaj miažy, da viartańnia ŭ hrubuju i žorstkuju rečaisnaść, dzie kroŭ — heta kroŭ, pakuty — pakuty, a zło — heta zło, a nie kamičnaja lalka.

Tut varta pryhadać frazu Alaksandra Łukašenki, skazanuju ŭ niadaŭnim interviju Siarhieju Darenku, što maŭlaŭ, u eŭrapiejskich palitykaŭ niama jajcaŭ. U padtekście — u adroźnieńnie ad taho, u kaho Darenka braŭ interviju. Nu voś jaskravuju demanstracyju hetaha mužčynskaha bahaćcia femenki, a razam ź imi i my ŭsie, zaraz i pabačyli. Ablili alejem, pahražali padpalić, abstryhli, źbili, raździeli.

Heta ŭžo klinika. Pryvitańnie markizu de Sadu. Dziakuj što nie zabili. U vyčvarencaŭ časta i da heta dachodzić.

Nu moža i nie pa pramym zahadzie Łukašenki toje było zroblena, možna navat dapuścić, što jon ničoha pra heta i nia viedaŭ. Adnak heta nasamreč nia maje značeńnia. Chiba heta niejak supiarečyć usioj papiaredniaj praktycy biełaruskich pravaachoŭnych orhanaŭ,

chiba femenki byli pieršyja, pa-bandycku zachoplenyja, vyviezienyja za horad, chiba pieršymi, kaho bili, katavali i pałochali zabojstvam?

Heta systema, stvoranaja prezydentam, zatočanaja pad takija dziejańni, svaje, tak by mović, jajcy jana maje zvyčku demanstravać mienavita taki čynam.

Darečy, kamu-nikamu ŭ Biełarusi heta moža navat i spadabacca: a čaho — jeździli pa ŭsim śviecie, raspranalisia i dumali, što ŭsio tak i projdzie? A tut im nia tam — raspranalisia, dyk tut vas dahała raździenuć.

Spadabałasia? A niečaha na baćku skakać, jon u nas ź jajcami i ŭ vypadku čaho….

Nu nia masavyja moža buduć takija acenki. Ale i nie adzinkavyja.

Adnak usio ž da Talejrana. Biełaruskaja ŭłada sapraŭdy zaŭsiody najpierš aryjentujecca na ŭłasny narod, chacia i tut, nia vyklučana, jana praličyłasia. Ale ja pra śviet, pra rehijon, pra Eŭropu dy Rasieju.

Bo jość dyktatury i dyktatury. Časam jany vyklikajuć žach, nianaviść svajoj chałodnaj biaźlitasnaściu.

Ale tut inšaje, historyja z femenkami vyklikaje da ich hvałtaŭnikoŭ adno ahidu. Heta nie mačo, hety słaby mužčyna ździekujecca z žanočaha cieła, zbyvajučy ŭ hetym hłumie svaje ciažkija kompleksy.

Padobnyja pavodziny vyklikajuć užo zusim inšaje, pazapalityčnaje staŭleńnie.

Heta jak z Kadafi. Istotna staŭleńnie da jaho źmianili nie rasstreły pratestoŭcaŭ,

a infarmacyja pra zahad ab masavych hvałtavańniach žančyn i navat razdaču vijahry dla vykanańnia hetaha zahadu.

Ci praŭda toje było nakont Kadafi — Boh viedaje, ale paśla takich źviestak da jaho stali stavicca nie jak da žorstkaha dyktatara, a jak da šalonaj žyvioły.

A tut sami, ułasnaručna nizvodziać siabie da takoha ŭzroŭniu.

• 1
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0