U pačatku sakavika Alaksandr Łukašenka atrymaŭ zaprašeńnie naviedać Iran z aficyjnym vizitam.
Adnak vizit moža nie adbycca z prostaj pryčyny: bakam niama pra što razmaŭlać.
Iran – čarhovy prykład krainy, supracoŭnictva Biełarusi ź jakoj hruntujecca na aŭtarytarnych padstavach, a ekanamičnyja adnosiny prynosiać minimum vyhady.Kali jašče 5 hadoŭ tamu Łukašenka i Achmadziniežad abdymalisia i kazali pra vialikija pierśpiektyvy ŭzajemavyhadnaha supracoŭnictva, to siońnia pra biełaruska-iranskija adnosiny publična zhadvać nie pryniata.
Najbolš mocny ŭdar ź iranskaha boku pa Łukašenku byŭ naniesieny ŭ minułym hodzie, kali Nacyjanalnaja naftavaja kampanija Irana zajaviła, što “Biełaruśnafta” nie vykanała ŭmovaŭ kantraktu na raspracoŭku radovišča Džafejr. Biełaruski bok tady zajaviŭ, što jon sam vyrašyŭ vyjści z kantraktu, u što nichto, biezumoŭna, nie pavieryŭ. Takim čynam “łopnuŭ” najbolš prybytkovy dla Biełarusi prajekt supracoŭnictva, pakinuŭšy vielizarny niehatyŭny šlejf na dvuchbakovych stasunkach.
Niahledziačy na heta, Biełaruś maje dadatnaje salda ŭ tavaraabarocie ź Iranam. Nie ŭličvajučy taho, što tavaraabarot składaje krychu bolš za 100 miljonaŭ dalaraŭ, biełaruski ekspart u Iran – ažno 97 miljonaŭ. Biełaruś aproč tradycyjnych kalijnych uhnajeńniaŭ pradaje ŭ Iran sielhastechniku, sintetyčnyja vałokny i mietałapradukcyju.
Dla ŭładaŭ vielmi važnaja tema iranskich inviestycyjaŭ u Biełaruś (nazyvajucca ličby navat da 1,5 młrd dalaraŭ), ale zvyčajna dalej za razmovy nie idzie.Varta zaznačyć, što iranskija inviestycyi nie zaŭsiody možna nazvać paśpiachovymi. Jaskravy prykład – aŭtamabili “Samand”, jakich za 5 hadoŭ było vypuščana ŭsiaho tysiača ekziemplaraŭ. “Vysokuju” jakaść aŭtamabilaŭ acanili niekatoryja biełarusy, u tym liku MUS, jaki pad prymusam hetyja aŭtamabili i nabyvaŭ. Tym nie mienš, Iran vykazvaje zacikaŭlenaść u inviestycyjach, źviazanych z budaŭničaj śfieraj, ale hetaja zacikaŭlenaść časta raźbivajecca ab ekanamičnuju niavyhadnaść. Vidavočna, što miljonnyja ŭkładańni ŭ krainu, dzie siaredni zarobak – kala 300 dalaraŭ, naŭrad ci mohuć akupicca ŭ chutkim časie. Taksama biełarusy pracujuć na budoŭlach Irana, što, adnak, ciažka akreślić jak vialiki pośpiech uzajemnych adnosin.
Jašče niadaŭna pierśpiektyŭnym vyhladała supracoŭnictva ŭ vajennaj śfiery, ale biełaruski VPK mocna źviazany z Rasijaj, jakaja ŭkładaje vielizarnyja hrošy ŭ svaju vajennuju pramysłovaść. U takoj situacyi mienavita Rasija źjaŭlajecca najbolš pažadanym partnioram u hetaj halinie. Tym bolš što Iran nie naležyć da krainaŭ, dzie z pavahaj staviacca da intelektualnaj majomaści. Kvintesiencyju biełaruskaha vajennaha ekspartu nie tak daŭno sfarmulavaŭ Leanid Malcaŭ: “Biełaruś pastaviła pradukcyju za miažu, tam jaje skapijavali, i rynak stračany”.
Jak u vypadku z Kitajem i inšymi aŭtarytarnymi krainami, Biełaruś dekłaruje svaju hatoŭnaść dapamahać Iranu na mižnarodnaj arenie. Adnak Biełaruś praz režym Łukašenki sama nie karystajecca aŭtarytetam. Ledź nie adzinaje, što moža Biełaruś, – heta padtrymlivać Iran u AAN, značeńnie jakoj nie varta pieraceńvać.
U sakaviku hetaha hoda ministr zamiežnych spravaŭ Irana Ali Akbar Salechi paabiacaŭ Alaksandru Łukašenku adšukać mahčymaść novaha startu va ŭzajemnych adnosinach. Adnak spadziavacca, što sprava pojdzie dalej za abdymki, nie varta.
-
«Mnie kazali: ty havoryš jak kanadski emihrant». Siarhiej Šupa raskazaŭ pra Vilniu 90-ch, paraŭnańnie litoŭskaj litaratury ź biełaruskaj i adroźnieńni pamiž narodami
-
Łukašenka pavodzić siabie ŭ «makdonaldsie» jak u savieckaj stałoŭcy. I dumaje, što heta kruta
-
Pucin užo pavinšavaŭ Madžtabu Chamieniei, a Łukašenka nie. Čaho čakaje?
Kamientary