Zamiatalin suprać Mudrova
Bestseleram biełaruskaha andehraŭndu na Połaččynie letaś staŭ apovied Vincesia Mudrova «Idu na taran!» Napačatku jon byŭ nadrukavany ŭ «Kałośsi», paśla — u zborniku prozy «Zimovyja sny». Žanar hetaha tvoru možna akreślić jak trahikamedyju. Siužet taki: pavietrany šar z kazačnymi małyšami-karantyšami na čale z Znajkam, jakich vypadkova zaniesła ŭ Biełaruś, źbivajuć supraćpavietranyja siły krainy, pałkoŭniki jakoj padparadkoŭvajucca praparščykam z Hienštabu Rasiei. Vykanać pastaŭlenuju zadaču było nia tak prosta. U adkaznuju chvilinu vyprabavańnia nadziejnaści pavietranaha ščyta, jaki abaraniaje SNH ad NATO, raptam skłałasia niaprostaja sytuacyja: z-za niedachopu paliva, jakoje vajskovyja tarbachvaty pradali naleva, niemahčyma skarystać moc VVS. Vynachodlivyja aficery biełaruskaj SPA znachodziać inšy metad abiasškodzić «praciŭnika»… Čytačy paraŭnoŭvali «Idu na taran!» z «Čonkinam» Vajnoviča.
Sytuacyja z čytačami ŭ Biełarusi asablivaja. Kožny na pieralik — darahi i lubleny. Na pačatku 2000 hodu stała viadoma jašče pra adnaho čytača navapołackaha prazaika, admysłovaha i «ŭdumlivaha». Zamiatalina. Paśla taho, jak 55-y numar «Krynicy» nadrukavaŭ apaviadańnie Mudrova «Haračaje leta 00-ha», novuju redaktarku vydańnia Halinu Bułyku «pryŭradavy» čytač vyklikaŭ u svoj kabinet. Kab padzialicca ŭražańniami ab pračytanym. Karaciej, Mudrova bolš drukavać u «Krynicy» nia buduć. Ale, dziakuj Bohu, jość niedziaržaŭnyja vydańni. Zamiatalin začapiŭ honar Mudrova, u adkaz Mudroŭ napisaŭ čatyry novyja apoviedy, jakija ŭžo ŭsie razabranyja pa niedziaržaŭnych časopisach.
Aleś Arkuš
Ciapier čytajuć
Łukašenka znajšoŭ niezvyčajnyja słovy dla spačuvańnia Chamieniei: «vierałomnaja ataka»27
Kamientary