Viktoryja Łastaŭkina. Postmadernizm zamiest himnaŭ (U studyi zabaronienaha “Radyjo 101.2” skončany zapis supolnaha albomu biełaruskich rok-muzykaŭ “Ja naradziŭsia tut”)

Postmadernizm zamiest himnaŭ

U studyi zabaronienaha “Radyjo 101.2” skončany zapis supolnaha albomu biełaruskich rok-muzykaŭ “Ja naradziŭsia tut”

NRM, KRIWI, Alaksandar Kryvašejeŭ-Pamidoraŭ, inšyja muzyki, a taksama mecenat i inicyjatar stvareńnia albomu “Śviaty viečar-2000” Aleś Suša (haspadar butyku “Camilla” na pr.Mašerava) amal padrychtavali da vydańnia novy supolny prajekt pad nazvaj “Ja naradziŭsia tut”, jaki maje składacca z rymejkaŭ biełaruskaj patryjatyčnaj klasyki.

U albom uvajšli “Pahonia”, “My vyjdziem ščylnymi radami”, “Mahutny Boža”, “Radzima maja darahaja”, “Nioman”, ale muzyčna jany vyrašanyja zusim nietradycyjna. Upieramiežku ź imi iduć novyja, aŭtarskija pieśni. Pieršapačatkova planavałasia nazvać albom “Himny i maršy”, jak klasyčny albom, vypuščany “Našaj Nivaj” i choram “Unija” ŭ 1998 h., ale ŭrešcie vybrali nazvu pavodle adnoj z kampazycyjaŭ: “Ja naradziŭsia tut”.

“Usio heta patryjatyčnaja liryka, u tym liku i aŭtarskija tvory, — kaža Lavon Volski. — Usie jany zaklikajuć narod da baraćby za śvietłuju budučyniu, za Biełaruś, suprać pryhniotu. Adzinaja pieśnia, jakaja vybivajecca z ahulnaha kantekstu, heta pieśnia Pamidorava “Kryvavaje śviata”. Było z-za jaje šmat sprečak, peŭnaja častka muzykaŭ stajała za toje, kab jaje vykinuć albo pastavić bonusam (dadatkam. – V.Ł.) ci schavanym trekam (pieśniaj, nie paznačanaj na vokładcy. – V.Ł.)”.

Cikava vychodzić: z “Kaladnaha albomu” taksama sprabavali vykinuć pieśniu Pamidorava, źbiesprablemili tekst, a paśla jana akazałasia ci nie adzinym na dysku tvoram, jaki ŭvohule možna słuchać. Novy tvor – repavaja drama pra trahiedyju na Niamizie z uklučanym u tekst katalickim litańniem. Jaho, možacie być peŭnyja, krytyki nazavuć ćvikom hetaha albomu. Pra pryčyny ž kanfliktu tvorcy j vydaŭca treba pisać asobna.

Jak i pra toje, čamu na dysku znoŭ nia budzie “Novaha Nieba”: Kamockaja nia trapiła ŭ “Kaladny albom”, bo nie pahadziłasia źmianić tekst svajoj klasyčnaj pieśni “Čakańnie Kaladaŭ”. Ciapier historyja, mabyć, paŭtarajecca, niama jaje i na novaj kružełcy.

— Paśla zapisu kaladnaha albomu, jaki siamu-tamu zdaŭsia svajho rodu “Narodnym Albomam — 2”, uźnikła ideja zapisać jašče j vajskovy. Pieśni pra naradžeńnie, pra śmierć, pra volu, pra vyhnańnie. Karcina prajavaŭ čałaviečaha žyćcia tut, u Biełarusi. Hałoŭnaja ideja — kab kožny čałaviek, chto naradziŭsia tut, zrazumieŭ, dzie jon naradziŭsia, kab pierastała ličycca za dobry hust hańbić svaju radzimu, — kaža Pamidoraŭ.

Zapis albomu skončany. Praŭda, “Narodny albom” byŭ idejaj Michała Aniempadystava, a jon z Alesiem Sušam “nie spracavaŭsia”.

Na dysku źmiaściłasia 21 pieśnia. Ciapier Aleś Suša skančaje pracu nad vokładkaj, jakaja budzie pabudavanaja na fotazdymkach usich udzielnikaŭ prajektu. Jon spadziajecca, što albom vyjdzie ŭ kancy listapada — pačatku śniežnia.

Kamuści ŭ albomie spadabajecca liryka (“Tolki ŭ sercy tryvožnym pačuju…”), kamuści pank-versija “Radzimy majoj darahoj...”, kamuści “marš biespracoŭnych” na idyš, pakładzieny na złydnievuju muzyku vielmi niamieckaha hurtu Rammstein, kamuści versija amerykanskaj narodnaj pieśni “House of the rising sun”, jakaja bolšaści słuchačoŭ viadomaja ŭ apracoŭcy hurtu Animals, z aŭtarskimi biełaruskimi słovami. Kamuści ŭsio – užo tamu, što jon taksama naradziŭsia tut...

Jak i Aleś Suša – čałaviek, bieź jakoha ŭsia hetaja muzyka nie zahučała b.

Viktoryja Łastaŭkina