MUZYKA

MUZYKA

Kaladny rok

ahlad sceničnych padziejaŭ Miensku

Kaniec śniežnia vydaŭsia dosyć bahatym na roznyja muzyčnyja imprezy. Kamernyja viečaryny ŭ klubach čarhavalisia ź vializnymi kancertami našych rok-zorak. Usio źmiašałasia ŭ hukavuju kašu, ale sioje-toje ŭsie ž zastałosia ŭ pamiaci.

Najpierš, viadoma, fest biełaruskich hitarystaŭ, jaki prachodziŭ užo treci raz. Intares da “Hryfamanii” raście z kožnym hodam, da jaje vyjaŭlajuć cikavaść jak sponsary, tak i prostyja słuchačy. Zala DK MTZ sioleta była pierapoŭnienaja. U chutkim časie dyrektaru festyvalu Jurju Rašetnikavu treba budzie arandavać Pałac sportu, kab zadavolić patreby amataraŭ hitarnaj muzyki. Hrali ŭdzielniki festu ŭsio — ad flamenka da śpid-metału. Asabliva začaravaŭ publiku “biełaruski Błekmar” Ihar Vołkaŭ, jaki “biehaŭ” pa hryfie adrazu dźviuma rukami, dy metr Uładzimier Uholnik sa svaim “Ciažkim bluzam”. Krychu panervavaŭ arhanizataraŭ džazmen Ivan Barysaŭ, ale jon davioŭ, što prafesijanał zdolny rabić svaju spravu ŭ lubym stanie apjanieńnia.

Jašče zhadvajecca solny pieradkaladny kancert Alaksieja Šadźko z hurtam “Siastra”, u jaki ŭvachodziać muzykanty z prefiksam “super”. Ancišyn, Luty, Šavando j Kalinoŭski ciešyli publiku svaim majsterstvam — pa čarzie dy ŭsie razam. Šadźko śpiavaŭ pra toje, jak jon palacić na Mars, jak jon kachaje Marusiu i jak raźniasiecca pa śviecie jahonaja pieśnia kachańnia dy raźvitańnia. Daŭno treba ŭznaharodzić hetaha pradstaŭnika kreolskaj muzyki zvańniem kštałtu “biełaruski karol rok-balady”, bo lepšaha za jaho ŭ dadzienym napramku nie vidać i nie čuvać. Kali b braŭ udzieł u zbornych festach, śpiavaŭ nie dla adnoj i toj samaj publiki dy rabiŭ toje, što patrabujuć zakony šoŭ-biznesu, moža, niečym i adznačyli b. A Alaksiej daje redkija solnyja kancerty, śpiavaje dla siabroŭ, znajomych i daŭnich prychilnikaŭ... za što jamu nasamreč vialiki dziakuj.

A tym časam vypłyła z pamiaci jašče adna muzyčnaja padzieja — “comeback KRIWI”. Sensacyi z hetaha nichto rabić nia staŭ, tamu miesca abrali admysłovaje (klub “Baza”), reklamy nie zrabili dy padvysili canu kvitkoŭ. Tamu zdoleli patrapić tudy adno tolki nabližanyja da hurtu ludzi — usich naźbirałasia kala 20—30 čałaviek. “Kryvi” śpiavali staryja pieśni, Vajciuškievič nie na ŭsiu moc vykanaŭ reštu sa svajho i abiacaŭ vystupić z “Cacačnaj kramaj” jašče raz, a “stryp-zorka” Pit Paŭłaŭ prykancy prademanstravaŭ aholenuju kaniečnaść. Pad “Ja naradziŭsia tut” tančyła navat słužba achovy, a “Ahu, viasna” pierajnačyli ŭ “Ahu, zima”. Paśla žyvoha vystupleńnia była dyskateka — skakali pad remiksy piesień “Kryvi”.

Miž inšym, u sakaviku hurtu budzie piać hod. Mo śviatkavańnie adbudziecca ŭ bolš dastupnym miescy.

Jašče pryhadvajecca kaladnaja viečaryna ŭ DK MTZ, jakoj BMA admysłova nadała etna-folkavaje adcieńnie. Pieršymi kaladavali hości z Mahilovu — “Akruha volnaha mastactva”. Hurt hraje nadzvyčaj pryhožuju j cikavuju muzyku (u Eŭropie niešta padobnaje hrali “Jethro Tull”). Adno što interpretacyi “Rečańki” i “Za tumanam” u “AVM” nia duža atrymalisia: “Za tumanam”, vykananaja zyčnym mužčynskim basam, nie ŭsprymałasia. “Postscriptum” vystupili jak zaŭsiody ŭdała: znajšli jany svoj styl i naŭrad ci kali ad jaho admoviacca. Apahiejem staŭsia “Pałac”, jaki vyhladaŭ bolš rokavym (peŭna, hitaryst “Kramy” Truchanovič, jaki hraje ź imi, prykłaŭ namahańni), bolš stałym i niejkim uzvyšanym pa-nad usimi. Darečy, tolki ichnaja muzyka prymusiła ŭsiu zalu tančyć i śpiavać staražytnuju “Strału”, novy hit “Čužyja dzieŭki” dy zabytuju narodnuju “Boža, moj, Boža”. Prykancy viadučy Alaksandar Pamidoraŭ zaśpiavaŭ svoj “Cud na Kalady”.

Aprača ŭsiaho, adbyłasia pakul što zakrytaja prezentacyja nastupnaha supolnaha prajektu (na vieršy Karatkieviča), a dvuchdzionny kancert NRM, što taksama mieŭsia adbycca ŭ kaladnyja dni, ułady zabaranili. Volski paabiacaŭ vystupić u lutym.

A 6 studzienia ŭ klubie “Akvaryjum” adbyŭsia kancert “Bluz na Rastvo”. Chedłajnerami byli “Mojo blues” — toj samy hurt, dzie hraje zaraz kolišni hitaryst “Reju” dy “Kramy” Illa Šeŭčyk.

Siarhiej Budkin

źmieny na dziaržradyjo

Havoryć Miensk

Ciaham apošnich siami hadoŭ pieršuju prahramu biełaruskaha radyjo nijakija adčuvalnyja reformy nie zakranali. Za hety čas u Miensku źjaviłasia niekalki novych FM-stancyjaŭ, pa-biełarusku viaščajuć Praha, Biełastok, Vilnia — paspolstva zajmieła realnuju mahčymaść vybaru. Pieršy kanał, jak časta lubiać paŭtarać i sami jaho supracoŭniki, apynuŭsia “pa-za kankurencyjaj”.

Ale z prychodam novaha kiraŭnictva na Biełaruskim radyjo — značnaja reforma. Ad 1 studzienia źmianiłasia sama sietka viaščańnia, “palahčeŭ” farmat, “Radyjo-1” uziało kurs na zabaŭlalnaść, “papsovaść”. Naahuł skasavanyja redakcyi (muzyčnaja, litaraturnaja i h.d.) — ichnyja miescy zajmajuć časovyja tvorčyja hrupy.

Nibyta jość hrošy na sučasnyja kamputary, pulty, mikrafony. Budzie zaprahramavany admysłovy eterny kamputar z muzykaj u farmacie MR3 na 500 hadzinaŭ hučańnia. Bo ciapier u Domie radyjo takoje archaičnaje abstalavańnie, jakoha, musić, nia znojdzieš nidzie ŭ śviecie. Na pieršy plan vychodzić moładź, deklarujecca niečuvanaja svaboda repertuaru. Miarkujecca bolš pieradačaŭ vieści ŭ žyvym etery, zaprašać dy-džejaŭ, stavić muzyku na zamovu słuchačoŭ. Heta moža nanieści adčuvalny ŭdar pa biełaruskaj movie — značna lepšaj pakul što na radyjo, čym na televizii. Dahetul kožnaja pieradača, što vychodziła ŭ zapisie, papiarednie razdrukoŭvałasia ŭ troch asobnikach, niekalki razoŭ vyčytvałasia — i chibaŭ u movie było mała. Da taho ž budzie ŭchvalacca šyrejšaje karystańnie rasiejščynaj.

Amal całkam źniknuć z eteru akademičnaja muzyka, litaratura, surjoznyja kulturnickija prahramy. Miarkujecca, što bolšaść ź ich piarojdzie na druhi kanał radyjo... A ja ŭsio maru pra FM-stancyju z klasyčnaj muzykaj. Ujavicie: naviny, kurs dalara, prahnoz nadvorja, reklama — usio jak maje być, ale zamiest usialakich Hi-Fi, Ałsu dy Kirkorava — takija hity, jak Treci kancert Rachmaninava, Druhaja symfonija Malera, ramansy Šumana ci aryi Verdzi... I čystaja biełaruskaja mova. Kali jašče toje budzie na abnoŭlenym dziaržaŭnym radyjo.

Vital Stachijevič

dyskahrafija

“Uvachod da siabie”

Alaksiej Šadźko i hurt “Siastra”. (r) 2001.

Mastaki Ŭładzimier Ceśler dy Siarhiej Vojčanka aformili hety albom z vytančanym ździekam: usie, chto ŭpieršyniu biare kampakt u ruki, ščyra vierać, što pad prazrystym plastykam lažyć bilet na najbližejšy kancert Šadźka, nasamreč namalavany na vokładcy.

Hetaksama možna “kupicca” i na muzyku. Paśla davoli łahodnaha papiaredniaha albomu Alaksiej vydaŭ rezkuju, ahresiŭnuju prahramu, u jakoj upieršyniu nie ŭžyvaje klavišnych instrumentaŭ. Albom ad hetaha nia straciŭ aničoha, bo i hetym razam ź im zapisvalisia kali nie “tuzy” ad muzyki, dyk “karali” – dakładna: hitaryst Siarhiej Ancišyn, bubnač Kiryła Šavando i novaja “siastra” – basist Alaksandar Kalinoŭski. Huk stvarała cełaja bryhada: Barys Dałhich, Alaksiej Zajcaŭ dy Andrej Subocin. I damahlisia “cukierački”: hučyć albom biezdakorna!

Dyj repertuar śviedčyć pra toje, što Šadźko ŭvajšoŭ mienavita ŭ svaje dźviery. Prahrama zbalansavanaja, roŭnaja. Kali pasprabavać vyznačyć siarod hetych hitoŭ superhit, ja nazvaŭ by “Ramans”, jaki vypadaje z ahulnaje stylistyki albomu, całkam adpaviadajučy paznačanamu ŭ naźvie žanru.

U albomie jość dźvie novyja versii viadomych užo piesień: “Byvaj, moj chłopčyk” i “Pa kalena ŭ niabiosach”. Kali pieršaja ź ich źmianiłasia ŭ paraŭnańni z aryhinałam niaznačna, dyk druhaja straciła tempavuju arhanizacyju, choć jaje melodyja – jaskravaja i zapaminalnaja. Pravakacyjna hučyć “Kałychanka”. Dzieciam słuchać jaje nia varta, jak nia varta j samomu intelihientnamu Šadźku nadalej vystaŭlać na publičnaje słuchańnie nia duža narmatyŭnaje słoŭca. Moh i “bi-bip” zrabić, jak u papiarednim albomie.

“Anioł”, “Malinavy son”, “Hołyja ryby”, “Daj mnie ruku tvaju” – usio heta vartyja ŭvahi mocnyja pieśni, jakija dajuć padstavu śćviardžać, što siońnia Alaksiej Šadźko ŭ rasiejskamoŭnaj rok-muzycy Biełarusi – biezumoŭny lider, jaki moh by pry ŭmovie raskrutki pastavić na adpaviednyja miescy mnohich rok-vykanaŭcaŭ, jakimi hetak hanarycca Rasieja.

Zamkniony Słuchač