Listy ŭ redakcyju

Listy ŭ redakcyju

Advažnaja i vysakajakasnaja hulnia

Maje vinšavańni supracoŭnikam “NN” i ŭsim zaŭziataram-biełarusam ź pieramohaj našych chłopcaŭ nad švedami 4:3. Heta važna pieradusim dla nas, biełarusaŭ, a nie dla pravadyra. Možam, kali zachočam, abyhrać adnu z najlepšych kamandaŭ u śviecie.

Intares da Biełarusi ŭ Švecyi za adzin viečar uzros na 1000%. Niechta pačaŭ z mapy, šukajučy, dzie takaja kraina, niechta sieŭ za Internet. Atrymaŭ kolki zvankoŭ za viečar ad siabroŭ-švedaŭ, jakim ja napiaredadni hulni kazaŭ: “Vy, luteranie, nia vierycie ŭ cud, a my – vierym”.

Siońnia na ŭsich stancyjach metro Stakholmu – karotki nadpis vialikimi litarami: “Fiasko Tre Kronor i matchen mot Vitryssland” (“Fijaska švedzkaj kamandy ŭ matčy suprać Biełarusi”) albo “Vitryssland vann över Sverige” (“Biełaruś abyhrała Švecyju”). Pa ŭsich kutkach Stakholmu vidać słova “Biełaruś” – lepšaje reklamy niama.

Treba addać naležnaje dalikatnaści švedaŭ: usie kamentary kažuć pra advažnuju i vysokajakasnuju hulniu Biełarusi. Mianie pavinšavali ŭsie (!) švedzkija siabry, šmat telefanavali ŭčora adrazu paśla matču.

Usio možna zrabić, i krainu adbudavać, treba tolki dać viery, što heta naša kraina i inšaje niama.

A.K., Upsała (Švecyja)

Pieramahli hulajučy

U hulni sa švedami biełarusam nie było čaho hublać. I jany, raskutyja adsutnaściu adkaznaści, pakazali svaje sapraŭdnyja zdolnaści. Mahli i hoł pryhožy zabić, i abvodku čatyroch švedaŭ adnym hulcom-majctram dryblinhu pakazać, i šajbu pulali ŭ švedzkuju bramu amal ź siaredziny pola. I chaj sabie adzin z zamiežnych kamentataraŭ nazvaŭ naš čaćvierty hoł vypadkovym: maŭlaŭ, šajba lacieła zavysoka i varta było hałkiperu švedaŭ pryhnucca… Treci švedzki hoł taksama byŭ zabity ŭ vyniku pamyłki Pankova… Heta sport, i prajhraje toj, chto pamylajecca. Zatoje adzin česki kamentatar skazaŭ, što biełaruskija chłopcy, majučy prablemy sa składam kamandy, hulali na miažy samaachviarnaści. Inšy česki kamentatar zaŭvažyŭ, što na łavie zapasnych biełaruskaj zbornaj chakieisty ŭvieś čas bieskłapotna śmiajalisia. Našyja chłopcy pačali vieryć u siabie ŭžo na lodzie, śmiajalisia nia tolki na łavie zapasnych, ale j paśla hałoŭ i pieramahli švedaŭ, jak kažuć, hulajučy.

Šmat dziesiacihodździaŭ nichto nia moh pachisnuć aŭtarytet i pazycyi šaści suśvietnych hrandaŭ chakieju – ZŠA, Kanady, Rasiei, Finlandyi, Čechii i Švecyi. Padčas usich chakiejnych čempijanataŭ śvietu i Alimpijskich hulniaŭ jany razyhryvali miž saboj paŭfinały i medali. Z 1954 h. tolki Švajcaryja dvojčy zajmała čaćviertaje miesca na čempijanatach śvietu (1992 i 1998), a na Alimpijskich hulniach z 1952 h. tolki kamanda Zachodniaj Niamieččyny zaniała adnojčy treciaje miesca (1976). Bolš nikomu nie ŭdavałasia trapić u paŭfinał čempijanatu śvietu ci Alimpijskich hulniaŭ. Biełarusy zrabili heta! Ciažka nazvać za apošnija hady niešta bolš značnaje dla samaśćviardžeńnia ŭ śviecie staroj-novaj krainy, źniavieranaj palitykami i Čarnobylem.

Biełaruskija chłopcy na lodzie ŭ Sołt-Łejk-Syty biaz bojek i histeryk zrabili dla Biełarusi i biełarusaŭ bolš, čym niekalki alimpijskich medaloŭ u inšych vidach sportu, bolš, čym robiać zaraz biełaruskija palityki i vajskoŭcy. Jany viarnuli Biełarusi i biełarusam kaliva nadziei na pośpiech i ŭpeŭnienaści ŭ svaich siłach.

My – u čaćviercy samych mocnych.

Dziakuj!

Siarhiej Abłamiejka, Praha